Sósíalískir blaðamenn ásamt sósíalískum og kommúniskum forkólfum litu á þetta sem löglega rétt og ennfremur siðferðilega rétt.

Allir vita að ég efast stórlega um siðferði sósíalista og öfga-sósíalista (kommúnista) og álít siðferði þeirra yfirleitt vera huglæga storma líðandi stundar og oft blekkingarleiki til að sölsa undir sig öll völd, alla auði og uppeldi allra samfélaga.

Siðferði kommúnista er einfalt: Skuldsetjum og arðrænum skattgreiðendur eins og okkur sýnist meðan við heilaþvoum börnin þeirra og hrærum upp í fólki með kennifræðum (Identity Politics) og alls kyns yfirborðskenndum tilfinningamálum og spunum.

Látum gott heita – enda bara mín skoðun – en ég vildi koma framangreindu að.

Allir vita að það var tækifærissinnaður stjórnmálamaður sem stundum var kommúnisti og stundum sósíal-demókrat sem af einhverjum ástæðum skaut málefninnu til “borgara Lýðveldisins” en þeir eru stundum uppnefndir Íslenska þjóðin. Flókinn gaur, Ólafur.

Í kjölfarið var búin til Snjóhengja – sem enginn hefur skilgreint fræðilega né tæknilega – og síðasta áratuginn hefur milljörðum verið dælt úr landi með ýmsum hætti, undir stjórn þriggja Seðlabankastjóra sem allir eru kommúnistar.

Stóra spurningin er því þessi: Hvað ef það var sósíalísk mafía hjá einhverri sósíalískri stofnun sem hélt utan um uppgjörið á reikningunum og var einráð um að skilgreina og tilgreina hverjir ættu feitustu upphæðirnar í Icesave?

Hvert fara sósíalístar og kommúnistar á ráðstefnur, í hvaða erlendu félögum samstilla þeir alþjóðlega strengi sína (samanber ábendingar Dame Margaret Thatcher fyrir einni kynslóð síðan)?

Hvaða skattaskjól tala sósíalískir ritstjórar aldrei um?

Nei, þetta er ekki samsæriskenning: Þetta er röð spurninga, og þær eru ýmist bannaðar eða þagðar í hel eða frétta-umræðum beint annað..

Fleira mætti tína til, en vopnuð lögregla á almannafæri skelfir mig meira en einhverjir bavíanar frá útlöndum, í það minnsta hefur hún framið fleiri hryðjuverk á Íslandi. Auk þess er nær útilokað að komast inn í landið með vopn og sprengiefni, hvað þá að samræma nokkurn hlut framhjá símakerfinu.

Því miður neyðumst við til að þegja yfir auknum vopnaburði ofbeldisfólks í einkennisfatnaði, annars yrði sviðsett hryðjuverk hér til að skelfa fólk með lága greindarvísitölu. Því miður er sá hópur með fleiri atkvæði.

Hafa skal í huga að í öllum tilfellum sviðsettra hryðjuverka deyja hryðjuverkamennirnir og eru því aldrei dregnir í dómssal að bera vitni eða til frásagna. Aldrei er hægt að sannreyna það sem okkur er sagt um ódæðisfólkið eða bakgrunn þeirra. Fólk sem efast, er jafnan úthrópað, og í kjölfarið er stjórnvaldsnetið riðið þéttar utanum borgarana.

Allt framangreint eru mælanlegar staðreyndir.

Að lokum skal minna á, að ef Lýgveldið velur vopn til verndar elítu sinni, þá ætti það að skammast sín til að fjarlægja vættina úr skjaldarmerki sínu. Þjóðveldismenn vilja frekar vætti en vopn.

Bandamenn frömdu sjálfir mörg hryðjuverk í stríðinu og er eitt frægasta dæmið af því þegar Dresden var jöfnuð við jörðu: Friðsöm borg sem aldrei var, og aldrei yrði hernaðarskotmark. Hve margir muna í dag að einnig voru tvær Japanskar borgir þurrkaðar út í einu vetvangi eða þegar hálf milljón Japana voru steiktir lifandi á einni viku?

Ekki gleyma því að Þjóðverjar yfirgáfu sögufræga borg á Ítalíu svo bandamenn myndu ekki eyða henni í átökum og hið sama á við um París.

Það er auðvelt fyrir nútímapakk sem aldrei hefur staðið fyrir framan byssuhlaup og aldrei tekið afstöðu í risastóru deilumáli, að kasta skyri á fólk sem það hvorki þekkir né veit neitt um. Ég hef séð ýmsar athugasemdir á Netinu í þar sem menn skrifa skítkast vegna orðsins Nasisti án þess að hafa hugmynd um hverju þeir lýsa.

Hve margir muna í dag að fyrir rúmlega öld var Bandaríski herinn að fremja þjóðarmorð á frumbyggjum Norður Ameríku? Til gamans má geta þess að allan sinn valdatíma drápu Nasistar að meðaltali 700.000 manns árlega, sé Helfarar mýtan sönn, en henni er skylt að trúa samkvæmt lögum margra lýðræðisríkja.

Hins vegar voru Sovéskir vinstrimenn að drepa 940.000 manns að meðaltali allan sinn valdatíma. Ert þú nokkuð vinstrimaður? Ef við nútímamenn ætlum að uppræta hatur, drápshvöt og ófrið í heiminum, verðum við að byrja heima. Þegar þú kastar skyri lýsirðu sjálfum þér best.

Auðvelt er að gleyma því að Húmanista samfélögin hafa framið margfalda stríðsglæpi og útrýmingar, samanborið við trúuð samfélög.

Hafði ég gaman af þessu orði, því frá mínum bæjardyrum merkir orðið Trúskiptingur eftirfarandi: Einstaklingur sem vaknað hefur frá þeirri dáleiðslu sem hann var alinn upp í eða heilaþveginn til að trúa og hefur valið sér nýja.

Þar af leiðandi, þegar ég sé trúskipting veit ég að þar er á ferðinni manneskja sem gæti einn daginn fullvaknað af dáleiðslu hinna sjö ofursannleika. Kverúlantinn veit ég af reynslu minni af öllum slíkum óþokkum, er of óheiðarlegur í sínu eigin innra sjálfshatri til að rökræða við.

Maður gefur kverúlöntum vitnisburð, helst opinberlega, til að trúskiptingar vita af manni og þori í samræður við mann. Hver veit nema þeir geti selt manni sosum eins og einn sannleik eða kannski blæbrigði á nýja hugsun.

Sjaldan hef ég séð kverúlant kynna til sögunnar nýstárlega hugsun.

 

 

Þegar draumarnir hverfa og veruleikinn verður grár, er stutt í að kvíðinn og steinrunnar hugsanir yfirtaki tilfinningalíf okkar og rammi okkur inni í fylgsnum sem við hefðum aldrei valið. Smám saman sættum við okkur við ímynd ástar, sem er meitluð eftir forskriftum sem við sjaldan gefum okkur tíma til að kryfja.

Þegar við frelsumst úr viðjum þess veruleika sem hindrar okkur, skiljum við að lausnin er oft sú að endurvekja barnið en um leið að gefa því vald yfir heim hins fullorðna. Þetta er list sem sjaldan gefst fyrir lítið; og enn sjaldnar skilst fólki hversu einföld hún er.

Allt okkar líf, frá vöggu til grafar, snýst um að við lifum lífinu á þann besta hátt sem við eigum völ á hverju sinni. Stundum þarf að streitast við að eiga meiri völ en minni, því lífið hefur ýmsar hindranir og setur manni mörk.

Stundum er hindrunin utan frá og stundum innan frá. Stundum þarf maður að sætta sig við mörk sín og stundum að víkka þau. Lausnirnar eru vafalaust jafn margar fólkinu, en góð ráð eru gulli betri. Stundum virka einföldu ráðin best og stundum blasa þau ekki við fyrr en bent er á þau.

Reynslan hefur í það minnsta kennt mér að snoppufrítt fólk er ekki alltaf fallegt fólk og limafagurt fólk er ekki alltaf kynþokkafullt. Einnig að fólk bregst mismunandi við manni eftir því hvernig maður er stemmdur hverju sinni og að það getur breyst jafnhratt og Íslenskt veðurfar.

Öll umræða um nær allt sem til er í veruleika okkar nútímafólks, eða nútímafólks liðinna alda, getur fallið undir mystík og trú ef við vörumst það ekki. Þess vegna er mikilvægt að átta sig á að það er enginn sannleikur, aðeins meðtekning. Þetta er erfið fullyrðing því eitthvað hlýtur að vera satt?

Það sem Umskiptingar ekki skilja og við öll þurfum að læra, er að einungis Þú átt sálina þína. Jafnvel þótt þú hafir gefið vald yfir henni, með samning eða dáleiðslu, þá geturðu alltaf endurheimt hana. Spurningin er hvernig það er gert, en það ég hef útskýrt víða og þá sérstaklega í ensku myndskeiðunum mínum.

Enn fleiri hafa minnt á það. Enn fleiri muna vel hvaða spilling kom þar fram. Enn fleiri vita hvað nú er í gangi og hefur verið árum saman. Ég læt mér viturra fólk telja það upp.

Ef þú trúir ekki að landvættirnir eða móðir þeirra Fjallkonan séu til, þá hvorki trúirðu myndinni á skjaldarmerki hins svonefnda Lýðveldis þíns né ímyndinni sem röflar yfir þér á afmælisdegi Jóns Sigurðussonar sem Lýðveldismafían heldur upp á ár hvert síðan 1944.

Sömu viku og afmælisdagur þjóðar þinnar er. Sömu viku og afmælisdagur beins lýðræðis er. Sömu viku og afmælisdagur 39 sjálfstæðra héraðsþinga er. Sömu viku og þín þjóð hélt hátíðlega við hverjar sumarsólstöður í meira en fjórar aldir.

Þú baðar þig í orðagjálfri og kosníngapípi frekar en heiðri og dyggð þjóðar þinnar. Þú hefur meiri hug á að vernda bankaklíkuna sem á þig en þjóðinni sem fæddi þig. Þú hefur meiri áhuga á blaðri en dug.

Ég fyrirgef þér og ætla að láta mér þykja vænt um þig. Eins og óþekkan þverlyndan krakka. Því ég trúi á eitthvað sem er merkilegra en uppþornað ímyndunarafl þitt skilur.

Er það þess virði að reyna að orða það sem ekki virðist hægt að bera fram?

Margar hugleiðingar um ástandið í þjóðmálum enda á að sýna manni umræðan virðist stýrð í hrunadans penínga pælinga lýðs og elítu annars vegar og fyrrtrar orðræðu einmana heimspekings eða huglægu mati margra misáttavilltra kverúlanta, þar sem enginn veit hvort hann á að þegja eða hrópa hærra.

Það er engin niðurstaða – því umræðan sjálf er markmiðið – þannig hefur það verið frá syndafallinu.

Eru Meginmiðlar að standa vaktina? Er einhver grasrótarhreyfing að standa vaktina? Eða eru viðeigandi aðilar að boða fagnaðarerindi sín í Afganistan þar sem valmúinn grær?

Hver misnotaði barnið? Presturinn eða faðirinn, eða móðirin eða embættismaður ríkisins?

Þjóðarúrþvættið er sjálfdæmt og valdaskrímslið með. Ég bið lesendur velvirðingar á hörðum orðum en ef engin eru svörin, eða á eina bókina lærð, þá verður stundum að rugga bátnum. Satt að segja þykir mér bátur samtímans vera orðinn útblásinn bómull í vatnsglasi.

 Hver hefur komið því inn hjá okkur að einungis tveir hópar fólks séu helstu misgjörðarmenn?

Ennfremur, ef Lýðveldin byggjast á framsali valds borgarans til ríkisins, en ef borgarinn hefur ekki vald til að ræna barni af heimili annars borgara, hvar fékk þá ríkið slíka heimild nema ríkið taki sér guðdómlega tign?

Allir vita hversu óþægilegt það er að aka á hraðbrautum landsins og lenda í hvarfi á veginum. Það er eins með hugarhvarf, það er hugsun sem bærir á sér þegar eitthvað óþægilegt kemur upp í umræðum eða við lesningu.

Þegar hugurinn sér beina braut framundan þá líður einstaklingnum vel en hugsun hins dáleidda hefur tilhneigingu til að forðast hugarhvörfin eða bregðast harkalega við þeim óþægindum sem það veldur að lenda á þeim.

Í umræðum fólks um menningar- og samfélagsmál sneyðir fólk hjá því að hugleiða hlutlæg rök og hverfur í huglæg rök sem það síðan ver með kjafti og klóm. Það er oft erfitt að skilja hvers vegna vel gefið fólk snýr oft í forðabúr rökleysu til að forðas rökhyggju,

þegar maður áttar sig á að það er að forðast Hugarhvörf, þá skilur maður betur framvindu orðræðunnar og hvernig samtíma ástandið mótast af þessari sálfræði. Yfirleitt veit einstaklingur ekki af þessum hugarhvörfum og þau eru ekki alltaf öðrum augljós en ef maður veit að þetta er til er maður fljótari að átta sig á því.

Þjóðfélagsverkfræðin er vel meðvituð um tilhneigingu fólks til að stjórnast af hugarhvörfum og nýtir sér það rækilega.

• Annars vegar hvar séu mörk þess að Valdstjórnin eigi að hafa algjört vald yfir persónu þinni og líkama?
• Hins vegar hvers vegna Valdstjórnin hefur nú þegar eignarhald á nafngift þinni?

Þá mætti spyrja sig hvort kennitala og varnarþing Valdstjórnar sé skilgreint í Stjórnarskrá og einnig hvort eignarréttur einstaklings yfir sjálfum sér og mörk þess réttar sé til í lagalegum skilningi?

Mannanafnanefnd ákveður hvað þú mátt heita en svo er einnig algengt að útlendingar séu skyldaðir í blóðprufur. Nú getur læknir úrskurðað þig heiladauðan og rifið úr þér líffærin. Enginn ræðir – alveg sama hver umræðuspuninn er – hver séu eðlileg takmörk ríkisins og elítunnar sem hefur tekið sér eignarrétt þar á bæ.

… um Pentagon papers og Air America.
… um áframhaldandi loftárásir og vopnasmygl Nató til Líbýu.
… um muninn á Shia og Sunni og stríðið á milli þeirra.
… um Valerie Plame og Joe Wilson.
… um Howard Zinn og „People’s history of the United States.“
… um David Irving og Ernst Zundel.
… um loftárásir Bandamanna í síðara stríði.
… um peníngabólurnar frá 1880.
… um hvernig fyrsta Dísel vélin gekk fyrir jurtaolíu.

Þeir vita einnig að
… Al Gore fékk 500.000 fleiri atkvæði en Bush
… til er stríðsglæpadómstóll sem hefur þegar dæmt Bush og Blair fyrir stríðsglæpi.

Þeir vita hver Noam Chomsky er og hvað hann fjallar um. Einnig hafa þeir á hreinu hvaða menntakerfi er notað í landinu og um málaferlin á milli Hedges og Obama.

Að vita um, er ekki hið sama og að hafa þekkingu og „skiling á.“ Að vita að heimurinn er til, er ekki hið sama og að hafa skilning á honum. Rétt eins og sauðir vita hvar þeir fá að éta á vetrum, er ekki víst að þeir hafi skilning á sauðfjárbúskap.

Sjáðu svo lekamálið, eða hvaða spuna sem vera skal, í því ljósi og ef þú sérð í gegnum fléttuna, youtubaðu þá myndskeiðin mín um Lekamáls samsærið.

Spurðu svo hvers vegna auðsveip þjóðin – sprenglærð sem hún þykist vera – trúir á valdstjórnina og tófurnar hennar? Því þú hlýtur að vita að valdkerfi hrynur þegar trúin á vald þess hverfur.

mynd tengd inn frá visir.is

mynd tengd inn frá dv.is

mynd tengd inn frá timarim.is

mynd tengd inn frá utanrikisraduneyti.is

mynd tengd inn frá vb.is

Fréttatenglar til samanburðar

• http://www.vb.is/frettir/84740/
• http://www.utanrikisraduneyti.is/frettir/nr/6059
• http://www.visir.is/kinverjar-maettir-til-ad-hefja-oliuleitina/article/2014141029860
• http://www.visir.is/2,5-milljardar-i-oliuleit-a-drekasvaedi-a-naesta-ari/article/2014141019233

Munum að þegar við hættum að fylgja fyrirmyndum, hættum að trúa í blindni, byrjum að axla okkar eigin ábyrgð á okkar eigin málum að innan og út, og hefjum virðingarfulla samræðu við náunga okkar; er stutt í að valdið hætti að tilheyra elítunni sem dáleiðir skrýlinn heldur vex upp frá rótum okkar sjálfra.

Því maður sem ekki hlýðir; honum er ekki stýrt.

Þegar Jesús sagði Ég er vegurinn, sannleikurinn og lífið, þá meinti hann eitthvað sem er týnt í túlkun: Ég er Sjálfið en ekki egóið. Hann átti sumsé ekki við Ég Jésús heldur Ég Sálin. Í þessu ljósi hljómar setningin rétt og hún gengur upp. Sálin er vegurinn, sannleikurinn og lífið.

Séð í þessu ljósi, en fyrir suma tekur tíma að kveikja á hugsanalampanum, þá má bæta við: Ef þú velur þér sannleika þá mun eigandi þess sannleika stýra heimssýn þinni og trú.

Þegar við skiljum að það sem stjórnar lífi okkar ætti að vera okkar eigin uppljómaði vilji og sjálfsábyrgð, þá er stutt í það að ekki sé hætt að blekkja okkur sem einstaklinga eða hópa. Þá er stutt í að við skiljum kjarnann í Endurreist Þjóðveldi.

Kjarna sem er í raun ofureinfaldur þó ég hafi þurft mörg orð í að útskýra hann. Ef þú hlýðir ekki, þá er þér ekki stjórnað. Ef þú trúir aðeins eigin sannleika, þá vaknar samfélagsmeðvitund hjá þér og sýn þín á sterkari gildi vex. Ef þú iðkar samræðu og sækir eftir bæði upplýsingu og uppljómun, þá breytir þú heiminum.

Því þú – sjálfið þitt – er sannleikurinn, vegurinn, og lífið, en ekki steypubullið sem meitlararnir hafa hellt inn um eyrun þín eða skuggamyndirnar sem þeir fleyta framhjá augunum þínum, eða mýturnar sem þeir töfra þig með.

Það sem sjaldan er gefinn gaumur að, er að þegar heil þjóð bælir tilfinningar sínar (pirringur út í stjórnmálamenn er annað) og afneitar meiningu sinni, þá brýst það út hjá vættum fjalla og veðurs.

Ekki þarf að rökstyðja þetta nánar. Hins vegar væri góð spurning að velta við stórri spurningu. Hvernig heilum við þjóðarsál?

Hugleiðum svo hverjir stýra þeim sem stýra skoðanakönnunar fyrirtækjum og veltum fyrir okkur hverjir hafa hag af því á bak við tjöldin að móta skoðanir og val annarra.

Síðustu tvo daga hef ég þó skimað almenna vegginn öðru hvoru og hvaða fréttum er verið að deila áfram. Sé mér til undrunar að nákvæmlega ekki neitt hefur breyst, hvorki í aðferðum spunaglundursins né skilningsfálmi hinna dáleiddu.

Hvers vegna í ósköpunum vill enginn spyrja vandaðra spurninga? Án slíkra koma engin svör. Taktu eftir að ég sagði ekki „réttra spurninga“ né heldur „rétt svör.“ Því hvorugt er til.

Jedúdamía – ég er feginn að vera kominn heim í heiðríkju andans, út úr moldviðri nútíma hugarfars og svima. Í fína postulínsturninn þar sem farið er úr sokkunum þar sem maður er staddur.

Ég veit ekki til þess að nokkru sinni sé haldin ráðstefna hérlendis með umræðum af þvi tagi sem Chomsky, Freire eða Neill myndu ræða sem menntun.

Af öllum menntaljósvitunum hér lendis sem ég hef hingað til rætt við – sem auðvitað mun allir segja þér að við höfum bezta menntakerfi í heimi – segja þér flestir “ha” ef ég droppa einhverju þessara þriggja nafna.

Fyrra myndskeið
httpv://www.youtube.com/watch?v=Ml1G919Bts0

Síðara myndskeið
httpv://www.youtube.com/watch?v=tbxp8ViBTu8

Innprentun er að mínu mati þegar þú fyllir hausinn af þvi af listum yfir bækur sem það hefur lesið. Ekki ósvipað og þú sérð í vísindasamræðum hérlendis, menn eru fljótir að droppa tilvitnunum í hverja þeir hafa lesið, en biðjir þú um frumlega hugsun spyrja þeir jafnan hvað átt sé við.

Ég hvet áhugasama til að horfa vandlega á meðfylgjandi myndskeið og þá sérstaklega örstuttar og djúpar athugasemdir Chomsky varðandi vitund og greind. Takið einnig eftir setningunni „Transmission of knowledge or creation of knowledge.“

Stærsta arðrán í sögu þjóðar okkar var og er Íslensk Erfðagreining og skurðgoðadýrkun á genakónginum Kára sem nú reynir að troða því inn á fólk rökleysu um áfengissölu. Eltu peníngaslóðina inn í þokuna og spurðu svo hver græðir á því að honum sé teflt fram. Tengdu svo nokkra punkta.

• Tengt efni á mbl.
• Tengt efni á DV.
• Traustur í smáu I.
• Traustur í smáu II.
• Tengt efni á VB.

Óþarfi er að rökstyðja málið nánar, fólk veit vel það sem blasir við.

Sjálfmenntaðir sáu í gegnum hvorutveggja og hið sama er uppi á teningnum núna; meginmiðlar gera í því að spinna upp óánægju fólks yfir að ríkisstjórnin dró umsóknina til baka.

Ekki er ósætti við að umsóknin sjálf var dregin til baka heldur að þjóðin fékk ekki að kjósa um það, sem sömuleiðis er blekking.

Öll umræða um hvort þjóðin fái þjóðaratkvæðagreiðslur (referendum) eða ekki, viðheldur þeirri blekkingarlýgi að í landinu sé lýðræði en ekki lýgræði. Miðað við hversu auðvelt virðist að spinna upp hitann í fólki og viðhalda viskuskorti þjóðarinnar, er vafasamt hvort lýðurinn muni nokkru sinni afdáleiðast.

Til hvers er ég að röfla yfir þessu? Ekki ætla ég að afdáleiða né dáleiða ofmenntaðan skríl sem heldur að innrætt hugsun sé skapandi hugsun. Þessi færsla er vistuð í þeim tilgangi einum að ég geti hvenær sem er sagt „told you so.“

Hví ætti mér ekki að vera sama þó dáleiddur skríllinn þokist á færibandinu nær eigin glötun, ef hann stígur sjálfur á drifpedalana?

Hugmynd þess er svo rótgróin að þú heldur að ríki sé raunverulegt, en það er bara hugmynd sem er trúað.

Taktu eftir hvernig meginmiðlar og elítan hefur kennt þér að horfa bara á spuna dagsins í dag. Þegar þú reiddist yfir að fjögur hundruð þúsund milljónum var rænt, voru þeir fljótir að finna sökudólg. Rétt eins og Hanna Birna á alla reiði þína gegn spilltri elítu en á meðan horfirðu ekki á embættisvald, aðstoðarmenn eða stjórnmálamenn.

Taktu einnig eftir því að hefði ég sett orðið stjórnarskrá í fyrstu málsgrein hefðirðu ekki lesið færsluna og enginn fjölmiðill minnir þig á hvað hún er. Jú þú veist að hún er hornsteinn laganna, en það er líka blekking. Því hún er annars vegar siðferðissáttmáli þjóðar og hins vegar samningur milli valdakerfis og þjóðar.

Ef þú hefur ekki lesið siðferðissáttmála þjóðar, hvert er þá siðferði þjóðar? Hver skilgreinir það og elur þig upp í að velja það? Fjölmiðlar eða kennarar eða hver? Hvert kærirðu brot á samningi valdakerfis við þjóð? Hvernig fellur samningurinn úr gildi? Hvernig gerirðu nýjan við nýtt kerfi? Var það kennt í lífsleikni?

Stýrðu þér sjálf(ur) og þegar þér er ógnað, vertu þá vatnið, því vatnið á sér mörg form og ræður sér sjálft; eins og draugur. Engin valdstjórn getur stjórnað draug. Rétt eins og banki sem engar innistæður hefur, hann hrynur; og missir getuna til að bera þig út.

Skilgreining á samtímanum: forseti öflugasta herveldis sögunnar og verstu stríðsglæpaþjóðar frá upphafi hernaðar er handhafi friðarverðlauna Nóbel, sem aftur byggja auð sinn á einkaleyfum á sprengiefnum sem notuð eru í stríðstól.

Íslenska þjóðin kýs aftur og aftur stjórnmálafólk sem lýgur, sem gefur bankaveldinu nokkur hundruð þúsund milljónir, sem síðan lætur Sýslumenn bera fjölskyldur á götuna svo banksterarnir geti jafnað út eignakladdann og grætt meira, og lögregluÞJÓNAR elítunnar framfylgja „ólögum eyða.“

Ef þetta er orðað jákvætt, hvernig hefði neikvæða færslan verið?

Þessi ófreskja er krabbamein hugans og þú sérð það hvarvetna, hvernig þessi klafi andans er að drepa okkur.

Þegar ég upplifði þetta á sjàlfum mér opnuðust augu mín fyrir þeim blekkingavef sem spunninn er utanum huga okkar frá vöggu til grafar. Tökum dæmi af skemmtiefni sem dáleiðir okkur daglega til að gefa vald þriðja skrefsins til annarra og vera sjálf rótföst í öðru skrefi.

Ekki nóg með það, heldur er okkur kennt að nota eigið egó til að þræta okkur föst þar og ekki nóg með það, heldur er spilað á girndir okkar þar til við eyðum um efni fram og glötum þannig hreyfigetu okkar og frelsi.

Þetta hafa eigendur valdsins, skuggavaldið sem stjórnar elítunni skilið um aldir.

Þó ég hljómi stundum eins og hinir í andófinu er það ímyndun þess sem heyrir það sem hann vill heyra.

Allur hugmyndaheimur mannsins er rotinn. Munurinn á skeinipappír og kúk er enginn þegar búið er að sturta niður.

Minn vilji er að bera fram vilja föðurins eftir skilningi mínum og er það bæði verðlaun mín og svipa. Annað skiptir mig engu. Allir bræður mínir sem gengnir eru, og systur, gerðu hið sama. Að reysa bæði vegvísi og dóm spilltri kynslóð sem hrópaði eftir lausn um leið og hún formælti henni.

Finndu sannleika og þú tælist inn í nýja flækju í völundarhúsi blekkingar. Hvers vegna ótrastu eigin mátt? Ó friðarborg, ó friðarborg, þú sem hrópar eftir skjólborðum fögnuðar um leið og þú ofsækir spámennina sem klambra þeim saman.

Þú reisir fyrirsagnir sjálfsþóttans á hverju horni og kaffærir eigin ljóma með gargi girndar og tómlegrar greindar. Ó, þú gull og gersemi; hvar sem þú arkar stynur jörðin undan ekka skugga þíns, og ástin sem ætti að vera byr vængja þinna er akkeri losta þíns.

Meðan þú skilur ekki eigin trú muntu ekki sjá eigið myrkur og þaðan af síður skilja myrkur annarra, heldur muntu taka þátt í hverri þeirri krossferð sem býðst til að fá útrás fyrir ljótleika sálar þinnar og nota alla hæfileika egós þíns til að ýmist réttlæta það eða afneita sannleikanum.

Áður en þú jarmar, þá er trú ekki sannfæring um eitthvað yfirskilvitlegt heldur sannfæring um gildi hugmyndar sem stjórnar hugsun þinni. Því hugmynd er óáþreifanleg rétt eins og hið yfirskilvitlega, nema sú skilvitlega er röklæg en hið röklæga er næst beittasta vopn egósins og hið beittara er tilfinningalíf þitt sem þú hefur enga stjórn yfir. Þetta skilur skuggavaldið og notar grimmt.

Svo varð ég einn daginn uppiskroppa með meginefni og fór að grúska í utangarðsefni og fann jafnvel utangarðsefni sem utangarðsfólkið hefur ekki rekist á, og smátt og smátt sér maður allt heimsþorpið eins og það er. Ekki nóg með það heldur fór hið mannlega eðli að ljúkast upp.

Nóg er hve miklum skaða það veldur venjulega.

Sem betur fer eru atóm slíks samfélags á sama róli nema dreift skipulega um greinar trésins, upptekin við að rífast um hver sé á bestu greininni og þeir fáu sem sjá tréð eru skrýtnu atómin sem sjá hvernig hin gætu myndað heilbrigðar sameindir.

Vaknandi egó hristast venjulega úr trénu og fara að spásséra eftir það á milli trjánna. Með tímanum komast þeir út úr skóginum og byrja að sjá; en enginn veit hvað þeir sjá því þeir hvorki eru skildir af atómum né vilja þeir koma aftur inn í skóginn.

Í veröld án innihalds sem sannfærir sjálfa sig um greind sína með yfirgnæfandi orðagjálfri má er jafn rík að innsæi eins og væru meginmiðlar og menntunarelíta send til tunglsins til að grafa eftir gulli hins tvívíða og mælanlega veruleika.

Samtímamenning er ekki bara háð skyndibitafæði, pakkamat og verksmiðjufóðri; heldur á hið sama við um andlega næringu. Eðli næringar sem ekki er lifandi birtist best á því að þú nærist ekki og þarft því sífellt að bæta á þig bita, hvort heldur líkamlega eða andlega.

Sönn næring er staðgóð og ef þú nærist andlega af staðgóðu fóðri þá styrkist þú og vex. Svo hvernig veistu ef þú hefur fundið staðgóða andlega næringu?

Byltingar hafa hins vegar eyðilagt helling fyrir fullt af fólki og sjaldan neinum verið til góðs ef nokkru sinni. Í öllum tilfellum situr almúginn eftir með dáleitt ennið og bíður þess að Jesú afmái ábyrgð þess á syndum sínum sem aðallega eru sinnuleysi, afstöðuleysi og forpúkun.

Kærleikur er ekki „elska alla þjóna öllum“ heldur byggist á grjótharðri afstöðu. Satyagraha er hugtak sem Gandhi notaði yfir þetta sama.

Afstaðan felst í að neita ofbeldisseggjum um að stjórna sér, og stundum krefst það þess að taka við höggum, falla, og standa upp aftur. Enginn ofbeldismaður hefur þann styrk að geta horfst til lengdar í augu þess sem hann ræðst gegn, því sá sem stendur fastur fyrir og veit hvað hann stendur fyrir er ætíð tífalt til hundrað fallt sterkari.

Afstaða kærleikans felst einnig í sannleiksást; sá sem iðkar kærleika leitast eftir að sjálfmennta sig og fræða aðra, og þannig myndast samfélag og það er eina leiðin til að virkja sombíaskrílinn og vekja til dáða, og þá meina ég til þeirra dáða að standa fyrir eitthvað annað en neysluviðmið og ábyrgðarleysi.

Þetta er meirihluti þess sem StóriJ var að kenna og fólk skildi hann þangað til Konstantín breytti honum í skurðgoðið Míþras. Til gamans skeyti ég inn fyrirlestri Arun Gandhi um Satyagraha, sem hann hélt á minningarathöfn um Martin Luther King Jr.

httpv://www.youtube.com/watch?v=l6J2HI0DXvA

MLK eins og hann er oft nefndur í enskri ræðu og riti beitti þessu kraftmikla verkfæri í sínu starfi. Óþarft er að kynna hversu áhrifamikill hann var og einnig má í þessu sambandi benda á starf Malcolm X sem framan af var ofbeldis-activisti en snérist síðar og beitti þá aðferðum Satyagraha. Ég veit þó ekki (enn) hvort hann notaði hugtakið sjálft þó hann hafi vissulega beitt kjarnorku þess.

Ykkur væri nær að sinna því að endurbyggja landið okkar og endurreisa beint lýðræði hér. Þið getið bara flutt til Noregs og haft ykkar drama þar! Við hin höfum ennþá trú, þó við séum ósammála um margt.

Nokkrar glerrrúður í húsi með erlendu skjaldarmerki þóttu nógu merkilegar til að sprauta piparspreyi í augun á heiðarlegu fólki sem fór fram á það eitt sem þeim bar: Að Lýðveldið sýndi fólki landsins lágmarks virðingu.

Sumir réttlæta ofbeldi löggæslunnar á þann veg að þeir hefðu aðeins varið sjálfa sig. Sem er þvættingur. Hefðu þeir mætt á svæðið í venjulegum búningum og án ofbeldistóla hefði þeim verið sómi sýndur. Almenn sálfræði hefur löngu sýnt að löggæsla sem mætir í óeirða búnaði – sem við vissum ekki að til væri á okkar landi – espar reiðan lýð upp.

Munum að þegar örfáir ólátabelgir ætluðu að grýta lögregluna voru það borgarar á Austurvelli sem vörðu fólkið í óeirðabúningunum. Íslenska þjóðin þarf ekki óeirðalögreglu, ekki þá, ekki núna og ekki síðar. Það er Lýðveldið – rétt eins og mörg önnur gervilýðræðisríki – sem þarf óeirðalögreglu til að *framfylgja valdi sínu*.

En hvaðan kemur þetta vald? Frá fólkinu í landinu eða vogunarsjóðunum sem voru gefnir bankarnir? Eða frá sýslumönnum sem hirða heimilin af fólki sem ekki getur borgað verðtryggða froðu? Eða frá náttúrvinunum og öldungunum sem sýnt var ofbeldi úti í hrauni síðasta vetur, þegar það eina sem þeir fóru fram á var að dómstólar væru virtir?

Hlýðinn þegn eða virkur borgari?

Sumir gætu sagt að valdstjórnin dragi vald sitt frá heimsku eða afstöðuleysi fólks. Kannski hefur fólk ekki fengið rétta fræðslu. Menn og konur sem hafa notað tíma sinn í sjálfsmenntun á huglægu sviði – eða gildissviði hins andlega – á kannski auðveldara með að tengja punkta fyrir vikið.

Það er viss heimska að vera heimaalinn af þröngsýnu menntakerfi og bitlausu trúarkerfi? Því miður eru margir sem vilja og velja þröng- og skammsýni. Sumir segja að fólk sé fífl, en mér finnst betra máltækið „Fólk er Fyndið.“

Því það er á vissan hátt fyndið að vilja aka fram af hengiflugi með bundið fyrir augu.

ps. Tengd frétt af Ferguson látunum var kveikjan að þessari stungu.

Þetta er notað á mjög einfaldan máta. Lýðurinn (þú) er mótaður í að nálgast umræður um reiði gegn málefnum sem halda því kyrru (Hanna B, byssur) en forðast málefni sem vekja afstöðu (trúmál, stjórnarskrá).

Auðvelt er að sýna fram á þetta, en þú finnur mótstöður hugans og ef þú staldrar við þá sérðu þetta skýrt.

Ég trúi varla að ég hafi komið auga á það, en útskýringin er flóknari en stöðuuppfærsla leyfir. Hins vegar, sé samsæriskenningin rétt, þá birtast önnur samsæri sem eru dálítið spes.

Ísis er gott dæmi um þetta. Þér er sagt að uppreisnarhópur nokkur þúsnd vígamanna vopnaðir handsprengjum og handvélbyssum hafi á einum mánuði hernumið hálft Írak og fjórðung Sýrlands,sem þá voru þegar vígvædd með skriðdrekum og herþotum.

Svipað og ef Íbúar Glasgow myndu á tveim helgum hertaka Írland, Skotland og þriðjung Englands með sama hætti.,

Svo sérðu stærsta herveldi samtímans hóta að fara í stríð við þá vegna þriggja blaðamanna, en þetta er alltílæ því þú hatar og óttast Íslam, sem eru trúarbrögð 1.200 milljón manna. Svo heldurðu líklega að veröldin sé nákvæmlega eins og sögubækur í skóla kenndu þér. En vittu til, þá varstu bara krakki og gáðir ekki hvaða heimildir sögubækurnar notuðu.

Sorrý stína, veröldin er dáldið öðruvísi en þú heldur ef þú tottar bara sannleikann frá Rúv, 365 og Hádegismóum.

 

 

Þetta var fólk sem trúði á sjálft sig, heiður, og „hið góða óútskýranlega.“ Hver trúir á Lýðveldið? Hvað stendur það fyrir? Á hvað trúir lýðveldiselítan annað en spillingu og einkavinahagsmuni?

Munt þú verja lýðveldiselítuna falli þegar lýðurinn streymir skuldlaus yfir í Þjóðveldi og reisir þar beint lýðræði og hreinsar burt spillinguna?

Getur einhver svarað þessu skoti? Ég veit að hálfamerískir dramasjúklingar sjónvarpskynslóðarinnar geta það ekki, en eru einhverjir Íslendingar þarna úti?

Það kom nýlega fram góður punktur á Facebook veggnum hjá mér: Að Ísland væri ekki venjulegt þjóðríki. Að það hegðaði sér ekki þannig. Á vissan hátt segir eftirfarandi tilvitnun úr Lögreglulögunum (nr. 90 frá 1996) allt um það:

„ 3. Valnefnd velur nema í lögregluskólann úr hópi umsækjenda [og eru ákvarðanir hennar um val nema endanlegar].3) Nefndina skipa fimm menn, einn tilnefndur af [ráðherra],4) einn af ríkislögreglustjóra, einn af [Lögreglustjórafélagi Íslands],1) einn af Landssambandi lögreglumanna og einn af skólastjóra Lögregluskóla ríkisins er skal vera formaður nefndarinnar.“

Ef stjórnkerfið væri lýðræðislegt á borði þá myndi það veita þér aðgang að mótun sinni. Ennfremur myndi lögregla þess standa með þér gegn valdboðinu að ofan. Þess vegna getum við ekki tapað, því við vitum hvað við stöndum fyrir en þau hafa engan heiður.

Þú fengir ekki réttar gallabuxur í langan tíma og þyrftir að nota gamlan Android eða úreltan iPhone allt að hálfu ári lengur en viðunandi.

En það er ekkert mál að afgreiða svona kreppur, hafi samfélagið skapandi hugsun við stýrið, en í núverandi iðnaðar- og peníngakerfi er engin skapandi hugsun og hefur ekki verið um aldir.

Annað merki er þegar samfélagið, í öllum lögum þess, missir getuna til að viðurkenna innihald hvors annars og sameinast um innihald.

Þá upphefst mikið af reiði, tilfinningadrama, skeytingarleysi, fordómum eða dómhörku jafnhliða dómgreindarleysi en umfram allt mikilli ásókn í munað og munúð.

Þriðja skrefið er rýrnun siðferðis er stuðli að styrk, rósemd, og skapandi huga en ofgnótt af siðferði óheiðarleika, sýndarmennsku og ábyrgðarleysis.

Saga mannsins hefur margsýnt að þegar menning glatar innihaldi sínu er skammt til þess að hún hrynji.

Yfirleitt tekur þá við hrárri og harðari menning og við sjáum slíka nú þegar rísandi á austurhimni og vaxandi ringulreið innan okkar eigin við þeirri ógn.

Ekki er vitað um mörg tilfelli þar sem hrörnun af því tagi sem hér er lýst hefur snúið við; en þar sem það hefur tekist er aðferðin einföld. Vörpun fyrir róða á munaði, munúð og einstaklingshyggju til að upphefja dyggðir á borð við fórnfýsi, vinnusemi og samheldni.

Þetta síðasta er yfirleitt framkvæmt með samræðu, sögum og leikjum þar sem áheyrendur eru beinir þáttakendur. Þar er endurreist tilfinningin „að tilheyra“ sem er önnur sterkasta hvöt mannsins.

Sönnun á dáleiðslu lýðsins. Þjóðarauðurinn er hvorki fiskurinn né rafmagnið. Heldur er það hugvit og vinnukraftur þjóðarinnar sjálfrar. Líttu í kringum þig; hverjir eru að mjólka þjóðina? Hverjir hafa hið raunverulega vald?

Hvaða auðlindir eiga Þjóðverjar? Sagt er að þeir séu ríkasta þjóð jarðar og borgi 80% af ESB.

 

Því þeir eru fleiri sem gera okkur gott, tala vel um okkur, og styðja við okkur á farvegi lífsins, en við gleymum að sjá það, gleymum að þakka fyrir það, og gleymum að láta skugga þeirra hylja hina.

Og í biturð gleymum við stundum að fyrirgefning, sem er mesti viljastyrkur lífins, færir hina fyrrnefndu aftur fyrir svo maður komist afram veginn með hinum síðarnefndu.

Mun það ná fram að ganga?

Munum að merking útlegðardóms er sú að þú nýtur ekki verndar lagakerfis ríkisins.

Sama má spyrja varðandi Þjóðveldið; hvað gengur okkur til? En ef þú spyrð í alvöru þá hefurðu ekki lesið stjórnarskrána sem við höfum samið. Því hún tryggir þér valdið og krefst þess að þú sért virkur þáttakandi?

Viltu vera virkur þáttakandi eða viltu áfram láta matreiða fyrir þig? Viltu sýna í verki að lýðræði hafi verðmiða eða viltu áfram sýndarlýðræði og útsölur í Smáralind?

Ertu að bíða eftir því að stjórnmála tófurnar reddi þér meiri kaupgetu?

Vantar þig sönnun fyrir því að þú ert dáleiddur þegn ríkis sem notar orðið lýðræði með áróðurslegum orðhengilshætti? Þarftu sönnun fyrir að fulltrúalýðræði er blekking siðlausrar elítu?

Vantar þig sönnun fyrir því að mótmæli og byltingar eru hluti sama kerfis, eins og skuggahlið tunglsins?

Vantar þig nýtt kerfi? Nýja nálgun? Nýja hugsun? Kanntu að þróa nýtt kerfi? Hvað var þér kennt í skóla, að vera þáttakandi í núverandi hugsun eða var þér kennt að þróa skapandi hugsun?

Maðurinn er eina spendýrið sem lýgur til um siðferði sitt og beitir evklíðskri rökfræði til sjálfsblekkingar. Sem óbeint sannar að sem tegund erum við á gelgjuskeiði.

Því miður er unglingurinn með hlaupið í túlanum og tillann á gikknum.

Fyrir þá sem gleymt hafa Rúmfræði 101 (sem er rýmisfræði en ekki rúmafræði) þá er Evklíðsk lína dregin á milli tveggja punkta og er línan óendanleg í tvær áttir. Tvívídd er þegar önnur lína sker línuna þ.e. þær eru ekki samsíða.

Nútímastjórnmál eru evklíðsk lína með núll punkti í miðju og tvær áttir, hægri og vinstri. Engin tvívídd er enn komin í opinbera umræðu, og það endurspeglast í siðferðisumræðu samtímans, sem er ekki enn komin að punkti samræðu.

Hið sama á við um trúarbrögin, og oft um trú einnig. Eftir tíu þúsund ár munum við vonandi komast á það stig að kvarta yfir að komast ekki úr tvívídd í þrívídd, þegar kúlan er komin til sögunnar.

Mér er sama um hálfdanska fánann þinn, sem var saminn af kóngi til að villa þér sýn frá uppruna þínum. Síðan þetta var hefur Álandseyjum verið gefinn Hvítbláinn. Þjóðveldið er búið að taka hann heim aftur.

• Þú getur skoðað sögu Hvítbláans á Þjóðminjasafninu.
• Þú getur séð smá umfjöllun um Hvítbláann í bloggfærslum annarra.
• Þú getur lesið um skoðun okkar Þjóðveldisfólks.
• Þú getur kynnt þér söguna á Wikipedia.
• Skrif eftir Helga Pjeturss á Tímarit.is (önnur bls) (frá 1914).
• Eintak fánans sem fannst óvænt og Árbæjarsafn á nú.
• Stór mynd af Hvítbláanum á Wikipedia.
• Um fánamálið þegar Íslendingur var handsamaður fyrir að flagga Hvítbláanum í Reykjavíkurhöfn.
• Smágrein sem gefur til kynna að Konungur hafi ekki viljað rauða litinn heldur Íslendingur – en við þekkjum vel útlendinga- og valdasleikjur.
• Um Lýðveldisfánann – áður fána Konungsríkisins – sem oft er misnefndur Íslenski fáninn.

Sú gagnrýni sem ég held á lofti, að rauði liturinn hafi verið valinn af konungi Dana er ekki úr lausu lofti gripin. Tengingin er augljós þegar bent er á hana en lítið hefur varðveist af upplýsingum varðandi það atriði, af eðlilegum ástæðum. Þeir sem tóku þessa ákvörðun hérlendis og báru ábyrgð á varðveislu viðeigandi skjala vildu ekki styggja Dani um of, svo sem títt er um embættisfólk og atvinnu-stjórnmálafólk.

• Tengingin er þó til staðar.

Hér er tengill í útgáfu Endurreists Þjóðveldis á Hvítbláanum. Búið er að færa krossinn svo hann er miðjusettur.

Til hliðar sést hann í stílfærðri notkun sem myndmerki  en fáninn sjálfur er í klassísku sniði.

Ástæða færslu þessarar er til að fræða fólk um að fáninn Þjóðveldisfélagið notar er ekki skrýtin hugmynd úr lausu lofti gripin heldur er Hvítbláinn það tákn sem Íslendingar drógu að hún í frelsis og sjálfstæðisbaráttu sinni.

Táknið er því þrungið djúpri merkingu.

Viðbót í september 2015.

• Fánalög Þjóðveldis.
• Stjórnarskrá Þjóðveldis, grein 35 og viðauki IV.
• Spjall um Einar Benediktsson, höfund upprunalega Hvítbláans.

Frétta uppfærsla: Á Íslandi gengur laus einkennisklæddur morðingi sem verður ekki dreginn fyrir rétt. Vinir hans áttu að fá byssur en það var stöðvað. Nú eru vinir hans að krefjast þess að fá byssur til að vernda þig fyrir hettuklæddu fólki sem býr hinu megin á hnettinum.

Stjórnarskrá Þjóðveldis er þannig gerð að borgarar landsins gætu gripið inn í svona nokkuð. Því miður trúir enginn þegna Lýðveldis að hægt sé að stjórna valdakerfinu.

Man einhver muninn á orðinu borgari og þegn? Man einhver eftir grunnskóla faginu „hvernig þú varðveitir frelsi þitt og ábyrgð 101?“

Allar hugmyndir, án undantekninga, eiga mótvægishugmynd, og í sumum tilfellum þriðju og jafnvel fleiri.

Frjáls er sá hugur sem trúir öllu og engu eftir því sem hann vill sjálfur. Vilji er eina skýra leiðin til frelsis og þegar hún er vörðuð föstum, eða hikandi skrefum, byrja mörk og virðing að mótast í sál þinni; sem er forsenda kærleikans.

Kærleikurinn er þó enn ein hugmyndin, notuð til að minna þig á að eitthvað vantar en um leið til að dáleiða þig til að trúa enn einni lýginni; því orðið er án afstöðu og ástríðu. Ást er hins vegar alvöru, og hún fæðist úr vilja og virðingu.

Lífið getur ekki verið ópersónulegt, það þekkir ekki hlutleysi en elskar þó jafnvægi.

Ekkert fæðist inn í heiminn án ástar, hvort heldur hjartaástar eða hegðunarástar. Ekkert deyr án trega og depurðar. Ef þú heldur að vitundin sem innblés alheimi vilja til lífs og vaxtar sé ópersónulegur, þá hefur þú engann persónuleika né heldur alheimurinn sem er iðandi af lífi.

Nokkuð sem meginmiðlar segja þér ekki, er að múslímaheimurinn er 1.200 milljónir manna og það er alvörufólk með alvöru menningu. Pínuoggulítiðsmávegis öðruvísi en okkar, en hvorki betri né verri en okkar.

Við erum bara svo ofmenntuð að við sjáum það stundum betur á okkar hátt en þeirra.

Stundum er fólk of upptekið af að leggja moskur saman við sjálfssprengi öfgamenn, sem eru jafn reiðir þeim sjálfum, til að sjá að þeir eru undantekningar.

Eins og stóri J sagði “þú setur ekki nýtt vín á gamla belgi.”

En til að setja nýtt vín à nýjan belg, þarf að framleiða hvorutveggja með alúð og elju.

Þegar við vorum orðin nógu stór til að sjá í gegnum blekkinguna var barnshjartað enn að líta upp til fólks sem við höfðum þó vaxið uppfyrir.

Þetta er kjarni allra sjálfsblekkinga en það gerist í lífi hvers einasta manns og konu að vakna til vitundar um þetta. Þá fæðist sjálfsblekking hin síðari, að við reynum að vekja aðra til vitundar um þetta og það pirrar okkur því það fyrsta sem við rekumst á er að allar sjálfsblekkingar eru í eðli sínu granít sem er harðast að utan.

Þegar þetta var höfðu liðið tvöþúsund hringferðir umhverfis litlu sætu sólina þeirra frá því að merkur maður hafði bent á einfaldar lausnir og verið negldur á spýtu af þeim sem ekki höfðu sýn eftir að þeim sem voru reiðir bauðst að negla glæpon í staðinn.

Allan tímann höfðu báðir hópar rifist um það hvort sá spýtunegldi væri skapari alheimsins eða bara góður maður, eða blekking stjórnenda, eða hvort aðrir sem kenndu hið sama og hann hafði kennt væru synir djöfulsinss sem vilji eyða alheiminum og alls kyns önnur misskapandi rifrildisefni.

Einnig má setja fólk í fangelsi víða á vesturlöndum fyrir að afneita helförinni í orði en ekki fyrir að ljúga því að jörðin sé flöt. Sem er skortur á málfrelsi, sama hvaða rökum þú eyst yfir fólk.

Við vitum að stofnun í Vesturheimshreppi skoðar alla nettraffík, gps staðsetningar og símtöl sem þeim sýnist um allan heim og við vitum einnig að elítan hér sleikir rassinn á Forystusauð Voðatúns, og Nató herjanna sem breyttust nýlega úr varnarbandalagi í árásargjarnan úlfahóp.

Því annars risi hér samfélag þar sem gagnkvæm og heilbrigð skoðanaskipti endurspegluðu ást á sannleika og heiðarleika en ekki sýndarmennsku, yfirborðsmennsku og sjálfbyrgings.

Þá myndi spilling hinnar gráðugu sálar gisna og hverfa í stað þess að hver á fætur öðrum situr hjá meðan troðið er á nábúanum.

Þá myndi samfélagið hugsanlega gleyma að ausa úr skálum öfundar og reiði yfir Netheima og slúðurdálka, þar sem fólk virðist hafa meiri áhuga á eigin skinni en hag heildarinnar og þeim fornu gildum sem menningin hvílir á.

Þvílíkur kraftur ef hægt væri að virkja þær heilögu skoðanir sem fram koma til að endurreisa sjálfsvirðingu þjóðar. Það er gott að fólk hefur enn hjartað á réttum stað þegar kemur að þrasi.

Kannski ættu álbarónarnir sem eru að eignast afganginn af okkur að fá Landsvirkjun til að virkja gasið í sjálfbyrgingslegum egóistum sem geysa um bloggheima og athugasemdakerfi en kunna ekki einfalda lýðræðissamvinnu forfeðra okkar sem leituðu sameiningar og lagavirðingar. Hver man í dag setningarbotninn „og ólögum eyða.“

Það skiptir mig engu máli hvort aðrir trúa einhverju eða engu, og alls ekki hvernig þeir gera það. Mér finnst trú hvers og eins vera hans einkamál frá vöggu til grafar. Trú og trúarskoðun, hvort sem hún er í alkuli eða kjarnasamruna, er einkamál.

Hins vegar hef ég mun meiri áhuga á því hvort fólk þroski með sér jákvæð og innihaldsrík gildi, því slíkt tel ég til góða bæði náttúrunni og okkur sem hluta hennar.

Reiðin sprettur í dag fram í sífri, jarmi, bauli og öðrum reiðitjáninumg. Það hriktir í kolunum en enginn veit hver skuli snúa sér. Þeir fáu sem þykjast hafa byrt raunhæfar lausnir eru þaggaðir til hliðar ef þeir rita og tala ófaglega eða ef þeir eru utan við reiðirammann og þann ramma sem fólk þorir að taka.

Allir átta sig á að þó við myndum endurskapa Nýtt Ísland, hvað þá ef við reyndum að endurskapa heimsþorpið, að við vitum varla hvaðan við komum hvað þá hvert við myndum stefna en við teljum þó öll að við vitum hvar við stöndum. En veit nokkur hver tengist hverjum í hagsmunakerfi elítunnar? Er nokkur sem safnar saman upplýsingum og heldur þeim sýnilegum svo við getum tengt raunpunkta?

Upplýsingasöfnun tekur til svo margs. Hver græðir á kolefnisskatssjöfnun? Hver græðir á endurvinnslu áls? Hvert er framleiðsluferli nýs áls til móts við endurvinnslu? Hver græðir á endurvennslu glerja? Hver er mengun af framleiðslu pappírs eða framleiðslu sólarsella? Ekur rafbíll fyrir kolaframleiddu rafmagni?

Hverjir græddu hérlendis á hvaða virkjun í víðu samhengi? Hverjir skaffa hverjum vopn? Hverjir fjármögnuðu Rockefeller og hvaða hag sáu þeir í því að eiga hann? Hversu stór er Rockefeller sjóðurinn í dag, eru armar hans sýnilegir? Hverjir muna að í lok átjándu aldar var Standard Oil gert að skipta sér í sex hluti, og var sú skipting til að takmarka hann eða fela hann? Hver er saga nútíma banka?

Er nokkur sem man eftir hálfgleymda auðkýfingnum frá Saxlandi eða Bæheimi sem átti hálfa Evrópu löngu fyrir daga Ashkenzy klíkunnar sem á hálfan heiminn í dag?Hve margir vita að þeir hinir sömu eru Khazar en ekki Hebrear?

Er nokkur sem veit hvernig Hebrear lærðu bankaviðskipti af Egyptum fyrir fjórum þúsundum ára eða er það fólki óljóst hvernig þeir sem skrifuðu söguna voru einmitt þeir sem skokkuðu gegnum vatnsskurðinn, eða sér enginn hvernig þeir hinir sömu hönnuðu menntakerfið og eðli dávaldsstjórnunar ótta og fyrirlitningar?

Er nokkur sem hefur áttað sig á að þeir færðu Rómverjum sama kerfi og að þannig spruttu gettóin upp um alla Evrópu og austur eftir Silkivegi? Hefur enginn áttað sig á að þeir sem hönnuðu þetta kerfi hafa vitað í fjórar árþúsundir að best er að fela þræðina því fólk er ekki heimskt þó ala megi það upp á þann veg að það hagi sér eins og heimskir og hálfblindir þrælar?

Er nokkur sem sér hvernig hann hvílir skuggamegin á tungli hugsunar og ímyndar sér hvernig sé í sólarljósinu eða heldur fólk að sólarljósið sé bara ímyndum þess sem hafa ferðast hinumegin eða sér enginn að hér er umorðun á helli Sókratesar? Dugar kannski bara að afnema verðtryggingu og bæta við tveim flokkum í fjórflokka skrímslið til þess að fólk snúi sér aftur á hina hliðina og haldi áfram að hrjóta?

Hve margir muna mýtuna um Herkúles; þegar hann hjó einn haus af sjöhöfða skrímslinu uxu tvenn höfuð í þess stað? Þegar hann fann hjarta þess og stakk það til bana, lá það dautt. Veit einhver að hjarta valdakerfis liggur í trú fólks á það og óttanum við að rugga bátnum?

Er allt sem okkur var kennt um trúfræði, siðfræði, hugprýði og heimspeki (sem er þekkingar- og skilningsleit) bara haugalýgi sem notuð er til að sannfæra okkur um að við séum ekki lengur villidýr? Er það bara ég sem sé nútíma siðmenningu sem blekkingu villidýrsins sem heldur að það sé ekki lengur grimmt vegna þess að það breytti skóginum í byggingar?

Eitt sinn kom Bólu Hjálmar seinnipart dags til amtmanns á Möðruvöllum, Bjarna Thorarensen, í erindum. Sjá hér um Bjarna, og hér um Hjálmar

Amtmaður hafði boðið fyrirfólki til veislu um kvöldið. Því bauð hann Hjálmari að hann mætti vera í veislunni ef hann gæti ort vísu þar sem amtmaður og frú hans kæmu fyrir í hverri línu en án þess að þau væru nefnd.

Buxnaskjóni og klæðakúa
kjaftalómur og málskrafsdúfa.
Fleinahóll og faldaþúfa
fretnagli og drulluskrúfa.

Látum vera þegar við beygjum okkur eftir sápunni þegar banki er í augsýn og að sjaldan er banki úr augsýn.

Ekki þarf að nefna pólitíkina. Öllum er ljóst að sú tík þarf meira en nammi og hlýðniþjálfun. Múll og gelding væri nær lagi en það má ekki rugga bátnum.

Svo er það andlega hliðin. Guðleysingjar, siðprúðir, og safnaðarfólk – öll þjóðin – sperrir eyrun við fréttum að handan. Engin er fjölskyldan sem ekki hefur ófreskan innanborðs.

Svo hvað er úrskeiðis? Hvers vegna er þjóðarsálin eins og álfur út úr hól á flestum sviðum en þó afburða snjöll?

Í morgun rann upp fyrir mér ljós. Niðri í fjöru af öllum stöðum. Ég var að týna grjót til að gera steinkarla og steinkerlingar: Við erum hálálfar! Við þurfum sálar-leiðréttingu. Við þurfum að viðurkenna að til hálfs erum við álfar frá landnámi, og til hálfs venjulegt fólk.

… þessi grein er  minnis glósa fyrir grein sem ég hef ekki enn tíma til að skrifa …

Næst þegar þú ert í matarboði, partýi, eða annars konar samkvæmi, skaltu reyna eftirfarandi:

Reyndu að snúa samræðum frá Desperate Houswives yfir í gildi þess að slökkva á sjónvarpstækjum og iðka kyrrðina við samræður, bóklestur eða í einrúmi, þegar fólk sé heima hjá sér. Enginn mun taka mark á slíku rugli. Farðu því næst fram í eldhús, bíddu smástund, og 20% gestanna munu koma til þín og halda áfram samræðum.

Hópsálin er aldrei djúp, eðli hennar leyfir það ekki, en fólk hefur gaman af að hugsa og ögra sjálfu sér. Eftirfarandi er slík ögrun.

Lýðræði er eðlilegt og sanngjarnt stjórnarform okkar.

Þetta erum við öll sammála um. Við vitum öll – og það er hafið yfir allan vafa – að án lýðræðis byggjum við undir kúgun einræðis. Annaðhvort konunga eða einræðisherra. Við vitum einnig – og sagan hefur sannað – að slíkt er vont fyrir frelsi fólks og auðlegð.

Til eru – og hafa verið – fjöldi einræðisríkja þar sem fólki leið vel, en það ræðum við ekki um.

Hægri sósíalistar hafa ekki þessa lýðsjálfsögðu skoðun. Lýðræði er vissulega gott, og við viljum það, en okkur er sama þó einræði ríki líka. Um forsendur þess verður rætt í öðrum pistli.

Bíddu nú við:

• Búa vesturlönd við lýðræði?
• Í hverju felst lýðræði?
• Nýtur þú lýðræðis?
• Íslendingar notuðu lýðræði í 350 ár áður en Norðmenn og síðar Danir tóku hér konungsvald?
• Veistu hvernig það lýðræði var framkvæmt?

Mergur málsins er sá að lýðræði getur átt margar myndir og sú mynd sem við notum er ekki hafin yfir allan vafa. Við notum þetta lýðræði því hvorki má ræða lýðræðið, efast um það, né endurskoða það.

Reglulega sprettur upp sú umræða að rétt sé að endurskoða stjórnarskrá Lýðveldisins og um það eru margar umræður. Nærri allar umræður um stjórnarskrá eru ýmist í blaðaskrifum eða á Alþingi. Hinn almenni maður ræðir ekki um lýðræði, vill ekki ræða það, eða trúir ekki að hægt sé að ræða það.

Trú eða Tabú

Við trúum öll á lýðræði eða umfram allt: Við trúum ekki að hægt sé að breyta því, og höfum aldrei rætt önnur form þess. Slík umræða er tabú.

Tabú er nafn yfir skoðanir og viðhorf sem lýðurinn hefur tamið sér. Þegar þú ræddir við fólk í samkvæminu barðistu við tabú. Vindmyllur Don Kíkóta voru tabú. Allir vita að vindmyllur eru ekki risar!

Það sem ungur nemur, gamall temur. Þetta er nútímanum gleymt.

Í dag setjum við gamla fólkið á elliheimili, börnin á leikskóla, minnkum fjölskylduna niður í „litla kassa“ eða neytenda umbúðir og sækjum okkar vinnu eftir samfélagsuppskrift. Erum við glöð? Er samfélagið glatt eða reitt?

Okkar vestræna samfélag er fyrsta samfélagið í veraldarsögunni sem hefur allt til alls, en engan tilgang og lítið innihald. Nútímafólk telur sig upplýst – eftir margra ára setu í skóla við innrætingu – en innihaldsríkar samræður snúast oft meira um sjónvarpsþætti og flata dægurtónlist frekar en raunverulega þekkingu, hvað þá vitræna visku. Vit myndast þegar þekking úr ólíkum þáttum er tengd saman og viska er römmuð inn með reynslu.

Í samfélagi Félagslegrar frjálshyggju væri þetta sett upp á annan veg.

Leikskólar og elliheimili væru sameinuð í samræmdar stofnanir. Þar gæti eldri kynslóðin sinnt handverki og jafnframt litið til með börnum. Sagt sögur og kennt og þannig notið þess í ellinni að hafa börn næstu kynslóðar nærri sér. Þar nytu börnin tengsla við söguna, fengi skilning á mannlífi og jafnvægi náttúrunnar og tímans.

Þannig var samfélagið  í þúsundir ára. Þannig myndum við heila samfélag okkar og skapa framtíðinni bæði tilgang og innihald.

Þetta gleymdist! Nû starfa hagfræðingar víða í áhrifastöðum meðal annars í fjármálastjórn þjóðarinnar.

Fátæklegt fólk á háum launum sem ákveður fyrir þig hvað þú átt að borga: Meðal annars í vexti af lánunum þínum og hve verðbólgan skal vera. Allt eftir fræðilegum formúlum sem fundnar voru upp til að skipta engu.

Bíddu nú við! Viltu sönnun?

• Seðlabanki Íslands notar stýrivexti til að slá á verðbólgu. Það hefur aldrei virkað. Hins vegar blæðir þjóðin undan okurvöxtum.
• Spár Seðlabankans um hagvöxt og verðbólgu hafa aldrei staðist! Ekki baun af þeirra fræðilegu teikningum hafa staðist.

Ef hagfræðingar væru húsasmiðir myndi enginn búa í húsunum þeirra. Ef fólk skyldi nútíma hagfræði, myndi það sjá að Seðlabanki er dulbúið Sovétríki sem býr til abstract veruleika og treður okkur inní.

Þjóðin er núna með höfuðið í plastpoka, aðeins er eftir að herða hann að hálsmálinu.

Ef enginn vill leika með manni, þá er það ávísun á að vera lúser.

Við erum apategund sem nefnist „Homo Sapiens Sapiens“. Já við erum dýr – en okkur finnst við ekki vera dýr. Okkur finnst við vera hin upplýsta kynslóð! Við vitum að jörðin er ekki flöt heldur hnöttur, að hún er ekki flöt miðja alheimsins heldur smápláneta langt í útjaðri hins óþekkta geims.

Við höfum sjónvarp og síma, við höfum bíla, flugvélar og smokka: Já við getum iðkað kynlíf út og suður án þess að bera ábyrgð á afleiðingunum. Við erum fyrsta kynslóð í sögunni sem getur allt sem hún vill, og veit meira en allir aðrir í sögunni.

Samt erum við vanþróuð í augum næstu apategundar! Homo Sappapiens, sem kemur á eftir okkur. Þú trúir mér ekki?

Hér kemur bómullarprófið: Prófaðu í næsta samkvæmi að færa umræður frá „Desperate Housewives“ yfir á uppgötvanir Giordano Bruno’s og hvaða áhrif þær höfðu á upplýsingaöldina.

Mér þótti bókin vera helber vitleysa, en ég var líka hrokafullur fyrir tuttugu árum, eða svo. Úr þessari bók er vel þekktur frasi sprottinn sem hljóðar svo: „Ég hugsa þess vegna er ég“ en oft er vitnað í hann á latnesku sem hljóðar, að mig minnir, á þessa leið: „Cogito ergo sum“.

Lesandi kannast vafalaust við þessi orð enda vel þekkt og að mörgu ágæt. Mér finnst bókin sosum ekkert vera neitt rugl, en hún er um heimspeki og ég hef oft reynt að lesa heimspeki. Það er bara svo leiðinleg þraut.

Ég hef aldrei verið sammála þessari fullyrðingu, „ég hugsa því er ég“. Ég sé býflugur vita að þær séu til, en hvort þær hugsa eða bara skynja veit ég ekki um. Ég skynja að ég er, það dugar mér.