Höfum í huga að þjóð er ekki genetískt fyrirbæri og hefur aldrei verið, þar til synir og dætur byltingannna í Frakklandi og Nýlendunum 13 – sem allt voru meitlaraspunar – bjuggu til Þjóðernisrembu.

Þjóðernisremba er drullusýn á hið mannlega sem tilgreinir að þjóð hafi eitthvað með gen að gera. Afsakið yfirborðs-neikvæð orð, sem eru bannfærð í tvívíðum heimi hins meitlaða nútíma.

Sama heimskudrulla hugsunar hefur undangengna öld gert heilauppskurð á Gyðingum, sem er fólk er aðhyllist gyðingatrú, og reynt að telja þeim trú um að Gyðingur hafi eitthvað með gen að gera. Fram til 1800 hafði Þjóð alltaf snúist um Heimssýn og Samræðu.

Ert þú Kristin þjóð, bara vegna þess að langafi þinn trúði á Hvítakrist?

Er fjallað um það í fjölmiðlum að Ultra Orthodox Gyðingar – sem eru alvöru gyðingar – hafa verið í hatrammri baráttu gegn Zíonisma (Þjóðrembings gyðingar) í meira en öld? Hefur einhver sagt þér að hatur Þýskra Þjóðernissósíalista á gyðingum snérist um fyrirlitningu þeirra á Zíonistum – sem þá hét International Jewry – en ekki á Ultra Orthodox’um?

Ég vil minna lesendur mína á að til eru þrenns konar bókasöfn – eða heimildabrunnar – í heiminum. Fyrsti brunnurinn eru almenningsbókasöfn. Annar brunnurinn eru skjalageymslur valdastofnana á borð við Vatíkanið. Þriðji brunnurinn er í musterum Meitlara. Lesendur mínir flestir hafa aðeins aðgang að einum þeirra.

Við vitum öll að menning er saga hugsunar og þegar þú þekkir ekki hugsanasögu þína þá þekkir þú ekki þá heimssýn og þá samræðu sem liggur til grundvallar því baklandi sem er þín þjóð. Í þessum skilningi er það rétt að Íslam er þjóð, Gyðingar eru þjóð, Kristnir eru þjóð, Búddamenn eru þjóð; og að Herular eru þjóð.

Ég hef margútskýrt í skrifum mínum varðandi Endurreist Þjóðveldi að í mínum augum snýst það ekki um gen eða húðlit eða fæðingarland (eða móðurtungu) hvort ég er Íslenzkur eða ekki, heldur um afstöðu mína, um heimssýn mína og það hvernig ég tjái mig við og skil meðbræður mína.

Ekki síst snýst það um virðingu, gagnkvæma, gegn öðru fólki, hvers kyns sem það annars kann að vera eða virðast vera.

Að endingu vil ég koma hér á framfæri ástæðunni fyrir erindi þessu, sem er minna en vatnsdropi í stóru fljóti, og það er hvernig Íslendinga Umskiptingum huggnast að líta – eða lýta – bakland sitt. Ég segi bakland sitt, því bakland Íslenzkra er annað.

Í þessu ljósi langar mig að benda á dálítinn punkt. Írekað gerði ég leitir á Netinu frá 2003 til 2010 um Herula, bæði á Íslensku og ensku. Ég hef rætt við ýmsa um þessi mál sem vitna í fleiri heimildir en Barða Guðmundsson.

Ferskast er mér í minni kvöldstund sem ég átti með Ítölskum áhugamanni um þessi fræði sem þuldi upp Ítalskar bækur sem hann hefði ýmist séð, pantað eða lesið, þar sem fjallað er um uppruna okkar, en á Ítölsku voru Herular nefndir Erilar. Hann eyddi góðri stund í að rekja fyrir mér að Erilar hefðu stofnað og byggt Feneyjar (Venezia) og rakti fyrir mér Epistemology ástæður sem rökstuddu að nafngiftin væri úr Norður Evrópsku máli.

Þegar ég segi Norður Evrópskt mál, þá meina ég rétt eins Dönsku, Gotnesku (austur eða vestur) eða norður Germönsku eða ekki.

Ástæðan fyrir því að ég gerði reglulegar leitir á Netinu að þessu efni, er sú einfalda staðreynd að sjaldan er reykur án elds og ég var þess fullviss að fleiri væru að, eða myndu, setja á netið efni sem dygði mér til að róta upp einhverju bitastæðu sem mér myndi gagnast til að finna fornþjóðina sem fæddi mig.  Ítrekað birtist ekki neitt eða mjög fátæklegt efni.

Nú hins vegar breytist tónninn. Sumarið og haustið 2012 birtist mér Fjallkonan, fóstra vættanna fjögurra sem vernda frumkjarna þjóðar vorrar, sem aftur leiða aðra vætti smærri, mér í draumi. Einn þessara drauma hef ég sett á Youtube og deilt með öðrum. Í kjölfarið fóru að berast mér ábendingar frá vönduðum Íslenzkum körlum og konum hvar ég gæti borið niður til að finna eitthvað sem Valdakerfi lýgræða hafi hulið fyrir hugsun okkar.

Leitaði ég uppi þessa mola og 10. desember 2012 fæðist mér Endurreist Þjóðveldi og ég set fyrstu 12 kafla þeirrar bókar á Netið. Áfram hélt ég að rekja þann þráð í um það bil fjóra mánuði. Þá gerist það að ég sé Morgunblaðssmiðjuna birta fáeinar Þjóðlegar greinar meðal annars um Hvítblánn – eitt helgasta tákn sem ég þekki.

Rétt eins og Lýgveldismenn vildu eigna sér það sem þeir jafnharðan fótumtroða.

Því ef þú felur grunnmenningu okkar, ef þú forsmáir þá vætti sem þú límir á skjaldarmerki þitt, ef þú lýgur að fólkinu sem þú leiðir og lýgur að fólkinu erlendis sem ríki þitt er í samskiptum við; þá ertu lýgi sem fótumtreður það sem heilagt er og slíkir standast ekki raunir þegar vættir rumska.

Sama vor sé ég ítrekað hvernig elítuskrímslið birtir ýmis konar þjóðlegt efni, eins og til að minna Umskiptinginn á hverjir hafi allt á hreinu og hverjum beri að treysta. Nú hefur komið í ljós að síðan er að birtast fleira efni sem fer ofan í kjölinn á rótum hins þjóðlega og ýfir upp þoku sem villir Umskiptingum sýn.

Er sumt af þessu efni sem ég minnist á, tengt í tenglum – eða mystískum henglum – hér fyrir neðan. Því mér þykir sjálfsagt að Íslenzkir þekki blekkingarhjúpinn jafn vel og þá rót sem þeir bergja af þegar þeir snúa sér til móður okkkar.

Ég vil minna Íslenzka á að Ari Fróði var handbendi Kaþólskrar valdastofnunar. Að sama valdastofnun tók sér bessaleyfi til að safna til sín öllum þekkingar og menningarritum sem hún komst yfir frá 325 til endurreisnar, eða vel á annað þúsund ár.

Þar var ekki bara uppritað og varðveitt heldur einnig endurskoðað og hreinsað.

Það sem er hreinsað, er í dag opið almenningi. Það sem þeir geyma er opið þeim sjálfum, það sem hægt er að nota til meitlunar og klofnings bæði þinni sál sem sál þjóðar, eru vopn í skjalageymslum Meitlara.

Mér þykir einsýnt þegar meginmiðlar skyndilega fyllast af vel meitluðum orðum með spjótslagi gegn rótum þjóðmenningar sem er meiri þeim sjálfum, að ástæða sé fyrir. Einnig finnst mér áhugavert þegar það eru Íslenzkir sem benda mér á að þetta gerist og vilja að dregið sé fram bæði sú árás sem gerð er, svo öðrum sé hún ljós, sem og til að gefa mér færi á að svara.

Svar mitt er einfalt; ekkert. Því ég treysti því minni sem er ómeitlað og ekki á þeirra valdi.

Ég er mér meðvitaður um hversu fræðimannatal og heimilda upptalningar verka á hug Umskiptinga. Ég er einnig meðvitaður um hvernig Íslenzk menningarsaga var keypt og hreinsuð á öndverðri átjándu öld.

Ég þekki muninn á sögu og heimssögu (his-story). Ég fagna því að misvísandi efni kemur fram, því þannig lærir maður þrívídd og maður lærir að lesa á milli línanna og maður lærir á samlegð og maður lærir að treysta á sjálfan sig og vætti, eins og Herular kunnu.

Nokkrir tenglar

• Eitt.
• Tvö.
• Þrjú.
• Fjögur.
• Fimm.
• Sex.
• Sjö.
• Átta.

Með fullri virðingu fyrir skoðunum meitlara, uppvakninga, umskiptinga og sögusmettum ýmiskonar, þá er hinn sýnilegi fýsiski heimur innan við 1% af veruleika alheimsins, ef svo mikið. Ég minni á að ellefta boðorðið er í sama kafla og boðorðin tíu og vægi þess blasir við hverjum þeim sem rannsakar dýpra en á silfurskjá sýningarvélar eða skoðar hver borgar manninum í sýningarklefanum.

Ég mun síðar birta efni sem tengist fornmenningu okkar en ekki búast við svari við söguskoðun sem er einmitt ætluð til að espa okkur til svars og í fangbrögð díbeitar’innar. Það er aðferð Secularismans og ég hef engan áhuga á því. Ég hef áhuga á samræðu og virðingu, sem er eitthvað óþekkt í hinum meitlaða heimi.

httpv://www.youtube.com/watch?v=BWQ-76-3xOw

Lakota þjóðin, sem þekkti Herula fyrir um þúsund árum á sér eftirfarandi orðfæri (á ensku): „listen to the wind and the trees.“ Við höfum svo fá tré að „við hlustum á vindinn og grasið.“ Sjálfur hlusta ég oft á tröll, en það er önnur saga.

httpv://www.youtube.com/watch?v=5ug1p-QhkR0

Ég vil þakka góðum manni Íslenzkum sem benti mér á þræðina sem urðu tilefni þessa minnisblaðs. Þannig verður samfálag til; að við stöndum saman vörð um þá helgi sem ekki þarfnast meginmiðla eða annarrar meitlunar.

Ég vil benda á – en ég vissi ekki af því fyrr en mér var á það bent – að Uppruni Íslendinga var útgefinn á ensku 1967.

• Abebooks.
• Amazon.
• Alibris.

Árið 2014 gerði ég fyrirspurn til Þjóðarbókhlöðu varðandi hvort Uppruni Íslendinga eftir Barða Guðmundsson og Gullöld Íslendinga eftir Jón J. Aðils væru enn bundnar höfundarrétti. Var mér tjáð að Gullöldin væri opin en að enn væru 13 ár í að Uppruninn yrði það. Sem merkir að við megum setja aðra þeirra á Netið nú þegar og hina eftir örfá ár.

Met ég þau rit meira en hrákann sem Umskiptingar og Uppvakningar – sem allir eru ýmist Lýgveldiseign eða Meitlaragrjót – skiptast á í slefi sínu. Því ég veit vel hvernig opinber áróðurs-sögurýni er notuð til að mölva sál þeirra og nota í hugarsteypu.

Við Þjóðveldisfólk förum ekki í slík fangbrögð, því við erum önnum kafin að hlaða okkar eigin vörður í þokunni, úr ómeitluðu grjóti þar sem náttúrunni er treyst til að skaffa okkur þá steina sem falla  hver að öðrum í hleðslunni.

Stundum þurfum við að sækja rétta hnullunginn yfir lækinn eða leita í dimmri þoku, eða stormi, áður en mátaður er við sinn stað í hleðslunni. Á meðan Umskiptingar kaupa sitt andlega fæði í stórmarkaði meginmiðla, og greiða fyrir með tölvufærslu sem táknar litprentaðan pappír.

Sömuleiðis veit ég að upphaf þessarar færslu er versta bull. Enginn Íslendingur hefur áhyggjur af því að Þjóðverjar grandskoðuðu Ísland fyrir stríð.

Þeir skoðuðu alla Evrópu, sums staðar með hervaldi og sumsstaðar sem gestir, þegar þeir undirbjuggu þúsund ár friðar.

Hver einasti kristinn maður sem lesið hefur Biblíuna veit að veröldin er á valdi hins vonda svo líklega voru Bandamenn hans handbendi þegar þeir lögðu að velli það ríkiskerfi sem lýsti yfir stuðningi við Hvítakrist.

Já ég veit að ég er ennþá að bulla.

Sömuleiðis vita allir sem lesið hafa hernaðar- og mannkynssögu að Rússar höfðu engan áhuga á Íslandi, annan en þann að vita hvernig hér væri umhorfs ef þeir þyrftu að verja hendur sínar gagnvart vestrinu. Það var farsi hins tíðindalitla kalda stríðs sem þjónaði þeim tilgangi einum að halda mannfólki vestrænna Lýðvelda og austræanna kúgunarvelda kyrrum fyrir í ótta, kvíða og vantrausti.

Þetta síðastnefnda er bara bull í augum þeirra sem eru ólæsir og sinnulausir um samtíma sinn.

Norðurljós eru afar vinsæl í Asíu. Sjálfur á ég kunningjafólk af Asískum uppruna sem ég hef kynnst í gegnum samfélagsmiðla Internetsins. Allt þetta fólk hefur áhuga á norðurljósum og spyr um þau. Mjög algengt er sömuleiðis að fólk í Asíu, Suður Ameríku og Afríku – já þar er líka fólk með aðgang að netinu – spyrji um snjóinn.

Það kann að hljóma fáránlega, eins og margt annað í upphafi færslunnar að ég stend í samskiptum við fólk erlendis. En hugsum það nánar. Við Íslendingar höfum öll áhuga á að ferðast um ókunn lönd, skoða heminn og kynnast fólki. Sjálfur hef ég ferðast mikið og einnig verið í sambúð með erlendri konu. Ég hef mikinn áhuga á menningu, hugsunarhætti, trúarbrögðum og öðrum veruleika hugsunar.

Er það svo skrýtið að ég nota tæknina til að lesa erlenda fréttamiðla, skoða hvað gerist í grasrótunum og tengja punkta? Hver sá sem les greinar mínar, á blog.is, hreinberg.is, logostal.com eða hundasport.is, veit hvað ég hef gaman af að skyggnast undir húddið og skoða hvernig vélin er tengd og tikkar.

Tökum sem dæmi einn málkunningja minn sem býr í austarlega í mið Afríku. Það er land sem er á við tvö og hálft Ísland að stærð. Þar býr tífalt fleira fólk en á Íslandi. Þar er stærra heilbrigðiskerfi en hjá okkur, mjög öflugt menntakerfi, sterk menningarvitund, stórborgir og mjög mikil gróska af trúarbrögðum, tungumálum og alls kyns kræsandi menningarstraumum.

Héðan séð, ef maður skoðar það í gegnum nálaraugu frétta sem birta fáeinar sekúndur árlega af sama landi, þá er það strjálbýlt og ólæst svertingjaland þar sem börn með uppblásinn maga búa í moldarkofum.

Við höfum hins vegar ekki búið í moldarkofum í áttatíu ár!

Ég hef áður ritað um Kínagrýluna og borið saman við Rússagrýluna og aðrar grýlur. Mín skoðun er sú að meginfjölmiðlar elska að þeyta upp rjómafroðu vantrausts og kvíða gagnvart samfélögum sem við ekki þekkjum.

Kínversk menning hefur ekki haft áhuga á útþennslu í meira en þúsund ár og jafnvel meira en tvöþúsund ár. Þetta fólk hefur áhuga á eigin menningu og viðskiptum. Umfram allt hefur kinversk menning – óháð stjórnvöldum – fyrna mikinn áhuga á ábatasömum viðskiptum. Einnig elskar þetta fólk að velta fyrir sér mat og matargerðarlyst. Hver er það sem ekki hefur notið góðs af því?

Á ferðalögum mínum hef ég tekið eftir einu sem tengist mat og matargerðarlyst. Skoðum til að mynda Ítalíu sem er eitt fremsta matarmenningarríki Evrópu eða Frakkland sem sækir fram á því sviði einnig. Bæði þessi lönd eru búsett þjóðum sem hafa verið heimsveldi og vita því hvað er hvers virði. Rétt eins og Kínverjar og Indverjar.

Skellum Tælendingum inn í þessa mynd. Þar býr þjóð sem stendur líklega fremst í heiminum í dag á sviði matargerðar lista. Þar býr harðduglegt og glaðvært fólk, sem oft er litið niður á í okkar fagra landi því konur sem þaðan hafa flust hingað eru oft í illa menntuðum og illa launuðum störfum.

Víða í þessum störfum vilja Tælendingar síður vinna við hlið Íslendinga því þeim finnst við vera löt.

Tæland er eina ríkið í Asíu sem vesturlöndum tókst aldrei að brjóta á bak aftur.  Öll þessi ríki sem hér eru nefnd forðast skylmingar ef hægt er, því þau vita hvað skiptir máli. En hvað skiptir máli?

Þegar ég bjó á Írlandi hitti ég eitt sinn Skota sem átti sameiginlegt áhugamál með mér, sem er tölvunarfræði. Hann sagði mér að eftir að hann útskrifaðist frá Glasgow háskóla fór hann í þriggja mánaða ferðalag til Indlands. Við ræddum það í smástund þar til hann klikkti út  „þegar ég kom til baka vissi ég hvað skipti máli“.

Hvað skiptir máli? Spurði heimspekingurinn ég, albúinn í spennandi hugtakaskylmingar. „Fjölskylda og góður matur“ var svarið, svo skáluðum við bjórinn í botn. Það var komið að mér að kaupa annan.

Í hvert sinn sem ég sé meginfjölmiðla spinna upp kvíðafroðu, óttafroðu eða eitthvað annað sem engu máli skiptir. Hvað þá sakleysislegar jónunarmælingar á öræfum – sem auðvelt er að fylgjast vandlega með t.d. með því að skikka vísindamenn til að hafa Íslenska leiðsögumenn öllum stundum – þá vaknar mér önnur spurning:

Hvað er verið að fela í umræðunni? Sumarið sem öræfin voru síðast notuð ásamt Kínagrýlunni tóks vinstri stjórninni að kæfa alla umræðu um sjálfa sig í heilt sumar, þjóðinni til mikillar kæti. Hvað á að fela núna?

Hvaða vogunarsjóðir eiga bankana sem eru að hirða aleiguna af þjóðinni? Hvers vegna eru það tuttugu einkavinir sem eiga allan þorskinn? Hvers vegna er ekki hægt að frysta verðtrygginguna? Hvers vegna er ekki hægt að koma á beinu lýðræði?

Eitt skemmtilegt dæmi að lokum, því fáir Íslendingar hafa lesið stjórnarskrána sína (sem tekur tuttugu mínútur): Meðan fjölmiðlar og stjórnmálabjöllur hræra í þér varðandi grein 26 – sem er öryggisventill lýðræðis – hvarflar ekki að þér að skoða grein 20, sem er mun áhugaverðari frá sjónarhóli valdabrölts.

Hvers vegna áttu að hlýða og vera góður þegn, þegar þú getur verið öflugur borgari? Hvers vegna er ekki hægt að kæra stjórnarskrárbrot? Hvers vegna má ekki segja opinberlega að EES samningurinn er landráð? Engar þessara spurninga koma Kína neitt við.

Þessi grein var fyrst rituð á gudjonelias.blog.is veturinn 2012/2013.

 

Sérstaklega hef ég áhuga á skapandi hugsun en ég veit ekki hvernig hún er skilgreind og ég er að átta mig á að það er af vilja sem meginstraumurinn hefur strokað slíka hugsun út, rétt eins og þú færð ekkert að vita um Skammtalýðræði sem notað var hérlendis í fjórar aldir.

Þó leiddist mér í skóla því mér fannst leiðinlegt að láta mata mig og ég var ekki týpan sem sat kyrr. Sumum finnst ég vera þolinmóður í dag, en það er svo sannarlega lært.

Ég starfaði við að miðla þekkingu í átta ár og mér fannst það oftast nær mjög skemmtilegt, en ég missti hæfileikann til þess á áttunda ári. Langt mál væri að útskýra það en Oscar Wilde útskýrði það fullkomlega með setningunni „what is worth learning, no man can teach.“

Því meira sem ég hugleiði menntun samtímans í Iðnveldagettóinu; því meira sé ég í gegnum vonskuna í slíku kerfi. Hvernig sem á það er litið, þegar Valdstjórn skilgreinir skyldunám og býður það frítt, og þú hvorki bjóðast aðrar leiðir né hefur leyfi til að þróa þær, og þegar meginstraumurinn sér bara 5 gráður í slíkri umræðu; þá er innprentun í gangi og einhver er að græða á þessari innprentun og það ert ekki ég eða þú.

Tökum einfalt dæmi um þetta.  Allt sem þú þarft að vita um Íslamska Terrorista samtímans; var lýst í kafla átta af „Public Opinion eftir Walter Lippmann, árið 1922.  Innprentunarmenntun hefur ekki sagt þér að þessi maður var til, né heldur hvernig hann fletti ofan af dáleiðslu fortíðar, samtíðar og spáði að minnsta kosti fyrir henni öld fram í tímann.

Bókin finnst opin almenningi  á Librevox, Project Gutenberg og á Youtube. Líklega mun ofkenndur skríllinn velja frekar sápuóperu næstu kvöld og fara snemma í ræktina og láta sprauta kvikasilfri í æðarnar, eða röfla yfir ónýtri ríkisstjórn, frekar en að leggja sig eftir þekkingu og skilningi.

Ég læt þetta þó fylgja, því aldrei er að vita nema einhver vakni til vitundar um að við erum dáleidd og alin upp við tvívíða heimssýn sem drepur náttúru okkar með vaxandi þunga og elur á forheimskun og tuði.

Þessar biturlegu fullyrðingar eru settar fram í góðri trú á þá sem fatta hvað átt er við og vakna þar með til viljans sem efast um eigin gildi eigin hugsunar og leitast við að brjótast út úr eigin hugarfjötrum.

Augljóst er að sýna fram á gildi þessara fullyrðinga, því ef menntakerfið hefði gefið fólki sýn og vilja, ásamt því að kenna því sjálfsmenntun og skapandi hugsun, þá væri umræðan í landinu ekki einskorðuð við gagnrýni á stjórnmálaelítuna heldur upptekin við að endurskapa gott samfélag.

Meðan menntun byggist á innrætingu og gildi þess að falla í fjöldann en er ekki byggð á sjálfstæðri og skapandi hugsun þá er menntun okkar sefjun og dáleiðsla. Skapandi hugsun fer út fyrir rammann og er t.d. óhrædd við að fara óhefðbundnar leiðir og jafnvel að rugga bát samfélagsviðhorfanna.

Sjálfstæð hugsun hins vegar eefast og leitar. Hún veit að enginn endanlegur sannleikur er til og hún veit að ein aðferð er ekki heilagri en önnur. Hún leitast við að brjóta eigin mörk og vinna nýjar hugarlendur.

Tökum dæmi af spurningunni: Hvernig veistu að úti er fimm stiga hiti á Celsíus? Jú, mælirinn segir það. Hvaðan kemur mælirinn, hvað er í honum, hver er kvarðinn sem hann mælir eftir? Hvers vegna ekki annar kvarði eða annað efni?

Hvað er Kvikasilfur hver var Celsíus, eða er það stofnun? Hvaða máli skiptir að spyrja svona spurninga, á maður að taka því sem búið er að hanna og byggja svo ofaná það eða eiga bara skilgreindar vísindastofnanir að byggja ofaná?

Hver var t.d. Linnæus og hvaða máli skiptir framlag hans til nútímavísinda?. Í öllum þessum spurningum er ein spurning falin. Því allir sem gefið hafa mannkyni framfaraspor þorðu að sigla fram af brún hinnar flötu jarðar.

Fólki hættir til að gleyma því að Kristófer þorði að fara með þrjú fullmönnuð skip beint fram af diskinum og að meginþorri fólks var jafn sannfærður um að hann væri stórhættulegur maður og innrættum Íslendingum þykir Andrew Wakefield vera fáviti.

Hvað eru margir sem vita hvernig Kristófer beitti skapandi hugsun úti á miðju hafi þegar skipverjar skipanna þriggja gerðu uppreisn og 90% manna hans ætlaði að drekkja honum og snúa við? Hann fór út fyrir rammann og þeir skiptu um skoðun.

Allir skipverjar Kristófers vissu að uppreisn um borð í skipi þess tíma var sama og dauðadómur fyrir skipverja. Þeir vildu þó frekar láta hengja suma úr eigin hópi en að allir sigldu fram af brúninni. Hinn innrætti hugur er ófær um að setja sig í þessi spor; því hann heldur að hnötturinn sé augljóst mál. Enda hefur hann ekki kannað sjálfur hvers vegna það sé augljóst mál.

Hvernig hveturðu til forvitni og hvernig styðurðu viðleitni til að leita svara? Og að lokum, getur verið að innrættur hugur láti að stjórn þeirra sem temja hann? Hver bjó til hitamælinn? Hvaðan fékk hann hugmyndina?

Ég man, að þegar ég var þrettán og fjórtán ára eyddi ég ómældum tíma í að grúska í leysigeislum. Tók brotinn spegil úr traktornum og reyndi mikið að vinna með hann í þessu ljósgrúski. Það var gaman og ég efaðist aldrei um að ég gæti búið til leysigeisla. Þetta var að sumri til en um veturinn var þessi trú min og tilraunagrúsk strokuð út.

Því meir sem ég hugsa um menntun, því meir sannfærist ég um að banna eigi alla kennslu og alla skóla. Með einni undantekningu; að á aldrinum átta til tólf ára megi barn sækja eina önn í lestri, skrift, og samlagningu.

Er einhver sem fattar rökin fyrir þessu?

Náttúran agar, annars dræpumst við, en ég hef fylgst með hvernig dýrin ala upp ungviði, og það er ekkert líkt blekkiheimi. Ungviði sem er alið upp á náttúrulegan máta öðlast forvitni, sjálfstraust og verkfæri. Verkfæri til að afla sér þekkingar. Forvitni hvetur til þekkingaröflunar. Sjálfstraust til að vinna úr báðu og byggja þannig á.

Nær allir forkólfar vaxtar í menningunni voru sjálfmenntaðir. Ég held að ef fólk þyrfti að berjast fyrir þessum þáttum þá væru þeir meira virði og menningin væri ekki tóm tunna sem hátt bylur í.

Ég sé ekki víða í samfélagi okkar að fólk hafi vald yfir sterkum gildum eða skapandi hugsun, en mikið af innantómu skoðanagjálfri, neikvæðum fordómum, og sveiflukennd skjögri.

Því miður, því það er ekki elítan sem á að skapa samfélag okkar heldur við sjálf, og ef við hefðum afstöðu og sterk gildi þá hlýddi elítan, og við værum að mennta börn okkar til að verða meiri en við sjálf en ekki heimtufrekir og ofdekraðir mannapar.

Sjálfur ber ég litla virðingu fyrir henni frá því við vorum skólasystkin og hún ásamt annarri stúlku gengu hart fram í að leggja mig í vont einelti sem ég var mörg ár að jafna mig af.

Ég erfi ekki það sem ég nefndi varðandi æskuna, það er löngu fokið yfir þann hluta. Fólk á það til að kalla yfir sig margt. Ég hef sosum kallað yfir sjálfan mig líka eitt og annað, enda ekki alltaf verið ljúfur í lund . En ég trúi því ekki að hún eigi skilið þá meðferð sem hún er að fá.

Stjórnmálapakkið og elítan er sek um miklu verri hluti en lekamálið. Munum að dómskerfið er ekki enn búið að afgreiða – svo ég viti – kærur varðandi síðustu þingkosningar. Einnig vitum við að dómskerfið hefur dæmt fólk saklaust fyrir glæpi og velur sjálft hvernig á að taka fólk á beinið.

Lekamálið og allir spunar í kringum það eru samsæri og ekkert annað. Ég auglýsi eftir betri þekkingu á því. Einnig mæli ég með því að Umboðsmaður Alþingis taki á stjórnarskrárbrotum frekar en að dansa skottís í fjölmiðlum. Enda væri snjallt hjá UA að fara oní saumana á öllum samskiptum allra ráðherra og aðstoðarmanna þeirra.

Bara sona til að vera viss um að restin af kerfinu sé óspillt. Maður má kannski gefa sér að það sé óspillt?

Fyrst minnst er á samsæri hef ég mikinn áhuga á svonefndu sjálfstæði Seðlabankans. Valdamesta stofnun landsins lýtur aðeins sjálfri sér en ekki þeirri stofnum sem uppnefnist Alþingi og í orði kveðnu á að vera æðsta valdastofnun landsins.

Ég trúi því að á bak við tjöldin sé þessum banka stýrt af fléttu sem rekur sig til Rothschild klíkunnar og að aflandssjóðir sem fela útrásarvíkinga hagnist á því. Sem er sama flétta og er notuð núna til að stinga Argentínu í bakið.

Mér vitanlega hefur enginn rannsakað hvað Már var að gera í Sviss eða hverjir eiga bankann sem hann starfaði hjá þar. Miðað við allt það sem ég hef grúskað og séð aðra grúska þá kæmi mér ekki á óvart þó frekari rannsókn leiddi samsæri í ljós.

Til dæmis kemur í ljós að starf hans hjá bankanum innihélt diplómatastöðu en þeir sem rannsaka banka á borð við Rothschild klíkuna og sambærilegt leiðir í ljós að þessir bankar stunda einungis millibankaviðskipti eða risaviðskipti við fjölþjóðasamsteypur og ríkisstjórnir og að yfirmenn í þeim fá diplómatapassa og venjuleg lög ná því ekki yfir þá.

Ég held þó ekki að Seðlabanka samsærið og Hanna Birna tengist – ég nefni það bara með.

Hins vegar er ég handviss um að verið er að sópa upp þorskinum úr landhelginni á meðan Landhelgisgæslan er í suðurhöfum. Einnig finnst mér áhugavert að verið er að lama Fiskistofu, sem er eina stofnunin sem getur flett ofan af því.

Einnig er áhugavert að Sjávarútvegsráðherra hefur aðstoðarmann sem áður var deildarstjóri hjá Fiskistofu, sem var í námi á Akureyri sem er lítið sjávarpláss á Norðurlandi og þaðan kemur ríkasta útgerðarfyrirtæki landsins; eða stærsti kvótakóngur landsins.

Mér þykir sosum ekkert vænt um Fiskistofu; starfsfólkið þar er upp til hópa siðlaust – að mínu mati – svosem bók mín Varðmenn kvótans tilgreinir þokkalega. Ég læt fylgja með þrjá til fjóra tengla í fréttir til að tengja pistilinn við líðandi stund. Einnig læt ég fylgja stutt myndskeið þar sem ég útskýri þetta betur fyrir lesblindum.

Myndskeiðið fer betur í punktana á bak við samsærið:

httpv://www.youtube.com/watch?v=VoZ0AODdfpw

Ég lít á Hönnu svipuðum augum og ég lít alla stjórnmálamenn; Stjórnmálamann. Í mínum augum er þetta allt saman eitt stórt psychopata gengi. Hún er þannig séð hvorki betri né verri en hinir.

Ég er hins vegar sannfærður um að verið er að ýta henni út úr elítunni af annarri ástæðu en okkur er sagt. Þeir sem trúa spununum sem valdakerfið er að nota gegn Hönnu Birnu eru sauðir sem ekki hafa fattað hvernig valdakerfi virkar.

•  Lekamálið hjá mbl.is.
• Flutningur Fiskistofu.
• Útvistun Landhelgisgæslunnar.

Að lokum langar mig að minna á eina hugsun sem mér er sérlega kær og oft kemur upp í hugann þegar rætt er um stjórnvaldskerfi. Hver hefur eftirlit með eftirlitsfólkinu?

Þetta hugtak er vel þekkt í gegnum nær allar mýtur síðustu sex þúsund ár. Hún er ekki ótengd þrá fólks í breytingar. Þrá sem oft er óraunhæf því sjaldan er rætt eða hannað hvernig breytingarnar eiga að vera eða hvert langtímamarkmið þeirra sé.

Blekkingin á bak við NWO hugtakið er mér birt í nýlegri sýn. Að blekkingin sé allt önnur og sumpart skuggalegri en „mann langar að gruna.“ Sumpart tengd öðrum hugmyndum sem ég geng með í kyrnunni og hef gefið sumar þeirra í skyn á logostal.com.

Hugmyndir sem ég hef ekki púslað saman því þær eru enn í þróun og ég er enn að viða að mér punktum héðan og þaðan, sumt af neti samtímans, sumt úr fornum þáttum, sumt úr mínu eigin spámannsverki.

Púsluspil sem eins og fýkur inn yfir þröskuldinn í hverri vindhviðunni á fætur annarri, stundum ein púsla og stundum tvær, stundum fjúka þær út aftur jafnharðan. Stöku púsla svo kraftmikil að maður flissar eins og bjáni og þakkar himnaföður fyrir að enginn geðlæknir með sviptingarvald sér til.

Þó segir mér innblásturinn að áhyggjur séu óþarfar, lausnin sé til við púslunni en hugarkerfið sjái ekki yfir blindhæðina og fyrir beygjuna.

Sem minnir mig á, enn og aftur, að jafn mikið og veröld mannsins er hnýtt saman í völundarhús hugmynda sem binda sköpunarkraft sálnanna og selja kraft þeirra til föllnu englanna; jafn mikið er sá heimur sem við vonum á og vinnum að; háður stærri trú en þú trúir að þú getir spinnt upp.

Vissulega er – svo ég vitni í morðingjann Sál sem umbreyttist í postulann Pál; einn magnaðasti trúmaður sem gengið hefur á jörðinni og hugsanlega einnig spámaður; nú varir Trú, Von og Kærleikur. Allt þrennt.

Ekkert af þessu þrennu er sá veraldlegi sannleikur sem heldur sál þinni fjötraðri. Nú kemur upp í huga þinn viðbótin „af þessu þrennu er kærleikurinn mestur“ en það er setning spunnin upp til að þú gleymir setningunni á undan og grefur undan vægi hennar.

Ég tek dæmi um hvers konar spunar eru oft notaðir, í þeirri von að lesandinn sjái betur hvað átt er við.

Þegar spámaðurinn Múhameð sagði við áheyrendur sína „ég er nýjasti spámaðurinn“ þá notaði hann orðsif sem hljómar eins og sá síðasti. Orð sem hefur aðra merkingu í dag, merkingu sem Múslímar myndu skilja ef þeir nenntu að skyggnast í merkingarfræði síns eigin spámanns.

Það er ekki til síðasti spámaðurinn og getur aldrei orðið. Ég trúi að ég sé í röð þessara manna en ég er þeirra minnstur og hef engan áhuga á því hvort einhver trúir þeirri fullyrðingu eða ekki. Því mitt verk er ekki að afla fylgis heldur að útskýra fyrir fólki að eingyðistrúin snýst ekki um presta hennar; heldur þína eigin andagift og uppsprettu hennar, sem er innihald allra spámanna skaparans frá upphafi og á öllum jörðum.

Þegar sál þín uppljómast í andagift (Inspiration), þá myndast í upplifun þinni – bæði meðvitaðri (Consciousness) og undirvitund (Unconscious) nýtt persónulegt samband (Relationship). Þetta nána samband sem eignast sögu, eða farveg, eignast sína eigin vitund, rétt eins og um öll vináttu- og ástarsambönd.

Ensku orðunum skaut ég inn fyrir þá lesendur mína sem eru vanari að tengja þess konar mál í gegnum enska lesningu.

Í öllum persónulegum samböndum þá eru tvær sálir í samskiptum, og sá þriðji – hvort heldur hann kallar sig spámann, kennara eða prest – á ekki erindi í það bæli. Svo hver er þá blekkingin með NWO?

Svarið við því er jafn augljóst og sjónarspilið með spámennina. Ef trúarbrögðin ná að sannfæra þig um að tími spámanna sé liðinn nú eða þá að sannfæra þig um þáttöku í umræðunni um hverjir séu hinir réttu eða hinir síðustu spámenn, eða til fylgis við þær kreddur sem á þeim hvíla, þá sérðu ekki innblástur spámanna heldur kreddur presta.

Því ef þú heldur að verið sé að spinna upp og móta nýtt heimskerfi, hvort heldur þú ert því fylgjandi eða ekki, þá ertu síður að horfa á heimskerfið sem er að fela sig undir yfirborði vitundar þinnar eða sjóndeildar. Því það sem er úr augsýn er einnig úr hugsýn, og stundum þarf að fela sannleikann með segli á ísskápnum.

Þannig er hugur þinn snaraður til fylgilags við hugmynd, oft hugmynd sem þú hleypir inn af eigin hvötum.

Þetta er ein ástæða þess að sjálfshvatning og samtalsmeðferð reynir að leiða þig til sjálfsþekkingar – ekki þekkingar á rökhugsun þinni eða skoðunum heldur þekkingar á hvötum þínum og mótun þeirra. Því ef þú þekkir þær hvatir sem spilað er með, þá er síður að þú verðir hljóðfæri annarra.

Hin ástæðan var mun áhugaverðari. Hún var sú að kynslóðin sem kom út af Egyptalandi – eða út úr hinu táknræna heimskerfi ótta og haturs – kunni ekki að höndla þá hreinu sýn sem spámaðurinn bar þeim.

Því var sú kynslóð látin flakka um eyðimörkina, frjáls úr viðjum Egypta en ekki tilbúin í þá miklu umbreytingu sem spáð var að yrði. Því þyrfti ný kynslóð að rísa og alast upp í því millibilsástandi sem þarna var búið til.

Það er eins á okkar tímum. Kynslóðin sem sá endurkomu þess frelsara sem hún ákallaði, hvorki sá táknin né var tilbúin til að opna augun fyrir þeim þegar þau voru rekin framan í hana. Synir hennar og dætur hafa í eitt spádómstímabil (eins og það er skilgreint af spámanni Guðs, Benjamín H. J. Eiríkssyni) beðið umbreytingarinnar og samfélag heimsins verið í undirbúningi fyrir umbreytinguna.

Þessi undirbúningur hefur þegar verið útskýrður og birtur í kjölfar þess að höfðingi föllnu englanna hefur verið fangaður og varpað í dýflissu á síðustu tveim árum. Allt sem hér kemur fram á sér stuðning i Biblíunni, sem er einn hornsteinn þeirrar menningar sem við erum sprottinn úr.

Hinn hornsteinninn er sú djarfa hugsun sem höfundar Íslensku þjóðarinnar bjuggu yfir fyrir 1.200 árum; hugsun sem einnig hefur verið útskýrð. Nær enginn nútímamaður, með allar sínar prófgráður og árafjölda í skóla hefur nokkra hugmynd um það hvað hér er ritað.

Sem er einmitt það sem spámaðurinn mikli Jósúa Maríu- og Jósepsson átti við þegar hann fyrst sagði „þú ótrúa og blinda þjóð sem grýtti spámenn sína“ og síðan „ég kem eins og þjófur á nóttu, verið vel á verði til að sjá þegar ég kem,“ og síðar „þið munuð leita mín en ekki finna.“

Eitt af því sem er átakanlegast í þessu er að þeir sem ákalla hinn svonefnda frelsara eru að ákalla skurðgoð sem sett var á stall af Konstantín keisara, höfundi Kaþólsku kirkkjunnar.

Þetta er ekki ritað með ádeilu í hjartanu heldur trega.

• Mynstrið sem lýsir endurkomunni (en).
  
• Mynstrið sem lýsir því heimsástandi þegar endurkoman á sér stað (en).
  
• Hornsteinninn að fæðingu Íslenzkrar þjóðar (is).
  
• Lýsing hins eiginlega heimsendis – sem þegar hefur átt sér stað (is).

Abraham þráttaði við Guð og bað Sódómu og Gómorru vægðar ef fimmtíu réttlátir byggju í þeim. Prúttinu lauk á því að borgunum yrði þyrmt ef 10 réttlátir menn og fjölskyldur þeirra fyndust í borgunum. Einn fannst.

Inntakið er ekki hvort núverandi heimskerfi muni brenna upp í “hugarfarslegu báli” heldur því hvenær menn og konur hætti að biðja því vægðar og ennfremur hve lengi það ætlar að sífra yfir hvernig ástandið er eða hefjast handa við umbreytinguna miklu. Hve margir muni ganga inn um þær dyr, eða það sem ég óttast af innstu hjartarótum; hve fáir?

Abraham mátti prútta við skapara okkar, þá má það hver sem er, ekki satt? Nær allir sem ég hef kynnst, sem trúa á spádómana miklu, trúa þeim af hatri á heimskerfinu. Þeir þrá og spá miklum eyðileggingum. Slíkt er fyrra.

Heimsendir er endir hugsunar, umbreytingin er þegar hugsunin umturnast til lífs og hverfur frá hatri og reiði. Fólk gleymir stundum að skaparinn er áhugasamur um kærleika og sköpun. Nokkuð sem fylgjendur Múhameðs hafa margir gleymt einnig.

Ég vona að það séu fleiri sem hafa áhuga á kærleika og sköpun.

Þú fengir ekki réttar gallabuxur í langan tíma og þyrftir að nota gamlan Android eða úreltan iPhone allt að hálfu ári lengur en viðunandi.

En það er ekkert mál að afgreiða svona kreppur, hafi samfélagið skapandi hugsun við stýrið, en í núverandi iðnaðar- og peníngakerfi er engin skapandi hugsun og hefur ekki verið um aldir.

Meðlimir elítunnar eru ekki fólk heldur sálarlaus skrímsli. Aðeins sálarlaust skrímsli sendir „Fulltrúa valdstjórnar“ til að bera barnafjölskyldur út af heimilum sínum.

Aðeins sálarslaus skrímsli leiða heiðarlegt fólk inn í dómssal til þess að rífa af þeim heimilið og færa það opinberri stofnun sem gleymt hefur tilgangi sínum.

Elítu pakk sem heldur að fólkið í samfélaginu séu sauðir og kyngi endalaust setningum á borð við „þetta eru lögin“ eða „þetta var í smáa letrinu.“

Vinsælasta vörnin í stríðsglæpa réttarhöldunum í Nürnberg var „þetta voru reglurnar“ og „ég fylgdi skipunum.“

Þá var dæmt eftir hugtakinu „glæpur gegn mannkyni“ en hvar er lagaleg skilgreining á hugtakinu „glæpur gegn þjóð“ og hvers vegna er hvergi birt umfjöllun um slík fræði? Hvers vegna komast slík fræði hvergi á blað. Hvorki hér né erlendis má ræða erfið viðfangsefni og þó það sé ekki auglýst þá má dæma þig fyrir setningar á öllum vesturlöndum, en það er kallað hatursglæpur.

Er það hatursglæpur að hata elítuna? Ekki má vitna í Jesú í samtímanum en hann sagði „dæmdu tréð af ávexti þess.“ Hver er ávöxtur elítunnar í framkomu hennar við þjóð mína? Ég sé glæp gegn þjóð og fullkomið hatur á okkur sem sauðum.

Fólk er þó ekki sauðir. Það er þolinmótt, umburðarlynt, úthaldsgott og hugsandi. Þess vegna er samfélagið jafn sterkt og raun ber vitni. Þess vegna borgar það fimmfalt til áttfalt verð fyrir heimilin sín, þess vegna mætir það í vinnuna á morgun og þess vegna kennir það börnum sínum góða siði.

Fólk trúir á hvort annað og góð gildi, hvað svo sem spuni meginmiðla heldur fram.

Stundum fær maður á tilfinninguna að þeir sem eru ráðnir í störf hjá meginmiðlum sé fólk með öfluga málgreind en óstyrkt siðferði og án sýnar. Hugsanlega sálarlaus kvikdindi eins og elítan sem ræður þau í vinnu. Kannski er það rétt að líkur sæki líkan heim en við sjáum ekki alltaf í gegnum yfirborð fagurgala, klæðnaðar og fallegra eigna.

Sístækkandi hluti fólksins er tilbúið til róttækra aðgerða og svar sálarlausra skrímsla sem trúa á ólög er að vopnvæðast. Sem sýnir sálarleysi þeirra. Þegar rýnt er í hegðun Fulltrúa valdstjórnarinnar – sem eitt sinn var nefnt Lögregluþjónar og Sýslumenn og þá með virðingu en ekki lengur – þá sést vel hver vilji valdstjórnar er: vald, stjórn.

Þegar einkennisbúnir þjónar fólksins úða eitri í augu fólsk, ber virta öldunga eins og ribbalda utan úr náttúrunni sem við öll elskum og skutlar í fangaklefa, þegar fólk er dæmdir glæpamenn fyrir að standa með náttúrunni sem við viljum rukka útlendinga fyrir að horfa á, þegar við leyfum starfsmanni valdsins að myrða veikt fólk og komast upp með það, þá er í gangi Vald og Stjórn.

Hugtakið Lýðveldi stendur fyrir Lýður, Vald, en þetta er orðið blótsyrði hugsandi manna. Elíta stendur fyrir þá sem standa á toppi valds og maka þar krókinn og stjórna þeim sem neðar standa. Lýðveldiselítan er því orð sem skýrir sig sjálft.

Margir sem ég hef rætt við vilja ekki ræða við mig hugtakið Þjóðveldi því þeir sjá eitthvað gamaldags. Flestir þeirra hvá þegar ég bendi þeim á staðreyndir um hið eldra Þjóðveldið, því þar eru þekkingarmolar sem Lýðveldiselítan óttast af ástæðu.

Ég nefni þettas hér því bæði orðin Lýðveldi og Þjóðveldi eru þýdd sem Republic á ensku. Elítan hefur hins vegar reynt að klína orðinu Commonwealth á Þjóðveldið, en það orð táknar á ensku Samveldi breskra nýlendna og Englands annars vegar og nýlendurnar 13 sem stofnuðu Bandaríkin hins vegar.

Í mínum huga táknar Þjóðveldi því beint lýðræði og hef ég útskýrt það rækilega á hreinberg.is og endurreist.not.is. Á ég þar við að hugsjón beins lýðræðis er hvorki mín né þín heldur okkar og þeirrar arfleiðar sem fyrstu Íslendingarnir byggðu upp handa okkur, en sé hún úr augsýn er hún úr hugsýn.

Úti á netmiðlum, á kaffistofunum og í biðröðunum er sístækkandi hópur fólks sem er að reyna að róa vini sína og félaga. Hugsandi fólk vill ekki byltingu heldur umbreytingu. Þó eru margir vel hugsandi sem eru svo fjúkandi reiðir að þeir skrifa um byltingu og eru suma daga til í hana, en þegar við hugsum okkur um, þá viljum við öll umbreytingu. Stóra spurningin sem við erum þó ekki farin að ræða; er hvernig?

Umbreyting er þegar ný hugsun blandast við gömul viðhorf, stundum yfir langan tíma, og skyndilega umbreytist gamli hugurinn yfir í nýjan. Þegar slíkt gerist meðal fjölda fólks er betra að það gerist með friðsamlegri og óbifanlegri afstöðu frekar en
sprengikrafti.

Í báðum tilfellum neyðast sálarlaus skrímsli til að umbreytast eða berjast, en Lýðveldiselítan byggir tilveru sína og stjórnkerfið á ótta, vantrausti, kvíða, þöggun og útskúfun en ekki virðingu, samræðu og samvinnu eins og þjóðin sem hún situr ofaná. Þess vegna er elítan að vígbúast og þess vegna passa meginfjölmiðlar að þagga stóru málin.

Vissir þú að hugsanlega er gufan á Suðurnesjum aftur komin í eigu Íslenskra aðila? Getur verið að útrásarprinsar séu komnir að kötlunum á Drekasvæðinu? Getur verið að gleymst hafi að fjalla um snjóhengjuna síðust 24 mánuði? Getur verið að gleymst hafi að fjalla um vogunarsjóðina sem eiga bankana síðustu tvö ár? Getur verið að það se viljandi að við vitum ekki hver margir eru á vonarvöl eða hverjir hafi grætt á því?

Nóg er samt af alls kyns hávaðaspunum í meginmiðlum. Er ég að bulla? Er allt að fara að reddast? Það er kerfisbundið beitt blekkingum og spunum. Börnum er ekki kennt að hugsa heldur að muna og fylgja; okkur var kennt það líka. Lestu mannkynssöguna, tengdu punktana, líttu í kringum þig. Við erum ekki frjálst fólk í frjálsu landi, við erum hænur í búrum – svo ég vitni í frelsiTV.

Hvað er til ráða? Samræða og sniðgengi. Ég er ekki að grínast og ég er vissulega reiður. Ég hef sjálfur misst allt nema heilsuna í froðuspuna síðustu ára. Ég er hvorki viðkæmur né blíður, heldur vilji. Þegar ég skrifa Ást og Friður, þá er það afstaða.

Ég var eitt sinn reiður og ég hef beytt ofbeldi. En ég vann úr því og ég komst að því að reiði er myndbirting innri vanlíðunar en ekki afstöðu. Ég vann úr vanlíðan hjartans og fann eitthvað sem er margfalt öflugra en spuni elítunnar og mig langar að fá fleiri með, ekki til að rugga bátnum heldur smíða nýjan og betur haffæran.

Nú mætti spyrja hvort ég sé að mæla með því að sleppa mótmælum. Ég get auðvitað ekki mælt með að fólk geri eitt eða annað því virðing fyrir vilja og afstöðu annarra er hornsteinn virðingar og beins lýðræðis.

Mín persónulega skoðun er þó sú að stjórnkerfi endurspegli þá vitund sem býr með hópnum sem er stjórnað. Meðan hópurinn er upptekinn í athugasemdakerfum, reiðiskrifum og mómælum er hópurinn ekki að breyta heldur bíða þess að þeir sem stjórna breyti sínum háttum.

Þannig séð já, ef við viljum eitthvað nýtt þá verðum við að beita aðferð sem er ný, en hún þarf einnig að vera kraftmeiri en það sem stjórnar okkur og á sama tíma að vera eins og vatnið. En til þess að finna eitthvað nýtt þurfum við að virkja hugmyndaflug og samræðu.

Ennfremur vil ég undirstrika rauða þráðinn í öllum Þjóveldisskrifum mínum, að þú lagar ekki þá skútu sem Lýðveldið er, því hún hefur afsannað sig, heldur tekurðu höndum saman við aðra og eyðir orku og tíma í að skapa það samfélag sem þig dreymir um í stað þess að krefja faglygara stjórnmála og siðlausa bankastjórna um að laga það fyrir þig.

Reiðin sprettur í dag fram í sífri, jarmi, bauli og öðrum reiðitjáninumg. Það hriktir í kolunum en enginn veit hver skuli snúa sér. Þeir fáu sem þykjast hafa byrt raunhæfar lausnir eru þaggaðir til hliðar ef þeir rita og tala ófaglega eða ef þeir eru utan við reiðirammann og þann ramma sem fólk þorir að taka.

Allir átta sig á að þó við myndum endurskapa Nýtt Ísland, hvað þá ef við reyndum að endurskapa heimsþorpið, að við vitum varla hvaðan við komum hvað þá hvert við myndum stefna en við teljum þó öll að við vitum hvar við stöndum. En veit nokkur hver tengist hverjum í hagsmunakerfi elítunnar? Er nokkur sem safnar saman upplýsingum og heldur þeim sýnilegum svo við getum tengt raunpunkta?

Upplýsingasöfnun tekur til svo margs. Hver græðir á kolefnisskatssjöfnun? Hver græðir á endurvinnslu áls? Hvert er framleiðsluferli nýs áls til móts við endurvinnslu? Hver græðir á endurvennslu glerja? Hver er mengun af framleiðslu pappírs eða framleiðslu sólarsella? Ekur rafbíll fyrir kolaframleiddu rafmagni?

Hverjir græddu hérlendis á hvaða virkjun í víðu samhengi? Hverjir skaffa hverjum vopn? Hverjir fjármögnuðu Rockefeller og hvaða hag sáu þeir í því að eiga hann? Hversu stór er Rockefeller sjóðurinn í dag, eru armar hans sýnilegir? Hverjir muna að í lok átjándu aldar var Standard Oil gert að skipta sér í sex hluti, og var sú skipting til að takmarka hann eða fela hann? Hver er saga nútíma banka?

Er nokkur sem man eftir hálfgleymda auðkýfingnum frá Saxlandi eða Bæheimi sem átti hálfa Evrópu löngu fyrir daga Ashkenzy klíkunnar sem á hálfan heiminn í dag?Hve margir vita að þeir hinir sömu eru Khazar en ekki Hebrear?

Er nokkur sem veit hvernig Hebrear lærðu bankaviðskipti af Egyptum fyrir fjórum þúsundum ára eða er það fólki óljóst hvernig þeir sem skrifuðu söguna voru einmitt þeir sem skokkuðu gegnum vatnsskurðinn, eða sér enginn hvernig þeir hinir sömu hönnuðu menntakerfið og eðli dávaldsstjórnunar ótta og fyrirlitningar?

Er nokkur sem hefur áttað sig á að þeir færðu Rómverjum sama kerfi og að þannig spruttu gettóin upp um alla Evrópu og austur eftir Silkivegi? Hefur enginn áttað sig á að þeir sem hönnuðu þetta kerfi hafa vitað í fjórar árþúsundir að best er að fela þræðina því fólk er ekki heimskt þó ala megi það upp á þann veg að það hagi sér eins og heimskir og hálfblindir þrælar?

Er nokkur sem sér hvernig hann hvílir skuggamegin á tungli hugsunar og ímyndar sér hvernig sé í sólarljósinu eða heldur fólk að sólarljósið sé bara ímyndum þess sem hafa ferðast hinumegin eða sér enginn að hér er umorðun á helli Sókratesar? Dugar kannski bara að afnema verðtryggingu og bæta við tveim flokkum í fjórflokka skrímslið til þess að fólk snúi sér aftur á hina hliðina og haldi áfram að hrjóta?

Hve margir muna mýtuna um Herkúles; þegar hann hjó einn haus af sjöhöfða skrímslinu uxu tvenn höfuð í þess stað? Þegar hann fann hjarta þess og stakk það til bana, lá það dautt. Veit einhver að hjarta valdakerfis liggur í trú fólks á það og óttanum við að rugga bátnum?

Er allt sem okkur var kennt um trúfræði, siðfræði, hugprýði og heimspeki (sem er þekkingar- og skilningsleit) bara haugalýgi sem notuð er til að sannfæra okkur um að við séum ekki lengur villidýr? Er það bara ég sem sé nútíma siðmenningu sem blekkingu villidýrsins sem heldur að það sé ekki lengur grimmt vegna þess að það breytti skóginum í byggingar?

Fræðingar eiga það ennþá til að pissa upp í vindinn, svo mjög að almenningi blöskrar. Gleymum ekki að menntun hins almenna stúdents nútímans er á pari við menntuðustu menn liðinna alda.

Menntun hins almenna manns er jafnvel meiri en þeirra sem gengnir eru. Þó eru mennta og stjórnkerfin okkar enn sniðin að liðnum tímum.

Að kosningar séu á fjögurra ára fresti en ekki árlega, átti við í heimi fólks sem notaði hesta, hestvagna og strandflutninga til að komast á kjörstað og safna atkvæðum saman.

Þetta fyrirkomulag hentaði hinni svifaseinu veröld fyrir hundrað árum. Öldin okkar breyttist fyrir löngu síðan með nýrri tækni og stjórnkerfi hlýtur að neyðast til að laga sig að vilja Þjóðarinnar. Nema lýðræðið Lýðveldið sé farsi.

Tæknigeta, hraði og menntun nútímans er slík að við getum umbreytt aðstæðum okkar og tekið risastór skref áfram á mettíma. Ég get ekki séð, í veröld rafrænna viðskiptahátta og lifandi netsamskipta, að ekki sé hægt að kjósa rafrænt, jafnvel oft á ári.

Þjóðveldið er eldra en lýðveldið. Það var nýtt í 350 ár. Lýðveldið er núna rétt um 100 ára. Hvort stóð sig betur? Hvers vegna muna Íslendingar enn eftir Þjóðveldi? Við skulum ekki gleyma því að Héraðsþingin voru haldin oftar en árlega, og haldið var til Alþingis árlega, rétt eins og stefna Þjóðveldisfélagsins er.

Ef fólk gat ferðast árlega fyrir þúsund árum, þá er það líklega erfitt fyrir okkur þar sem bensínið er dýrt og við gætum misst af næsta framhaldsþætti í sjónvarpinu. Svo ég gantist nú smávegis.

Fólk kennir gjarna hægri mönnum um hrunið, vitandi að miðjufólk var í hrunstjórninni. Sama miðjufólk og herti sultarólina að þjóðinni síðustu ár. Sumt miðjufólkið er nú að hópast inn í annan miðjuflokk með sömu markmið en bjartara heiti. Hægri flokkarnir hafa enn ekki gert hreint fyrir sínum dyrum og þeir sem lengst eru til vinstri kunna ekki að skammast sín.

Með öðrum orðum þá voru það stjórnmálamenn sem voru við völd fyrir hrun, stjórnmálamenn við völd frá hruni og stjórnmálamenn að sleikja okkur upp núna fyrir kosningar. Hvort vængurinn er til hægri eða vinstri skiptir litlu máli sé saga þeirra og hegðun skoðuð aftur í tímann. Hins vegar höfum við ekki átt valkost fyrr en nú.

Þjóðveldisfélagið er að dusta rykið af stjórnarhugmynd sem notuð var í 350 ár, og var vel látið af.

Við erum önnum kafin við aðlögun hennar að nútíma háttum. Við teljum að sú stjórnarhugmynd Sem Danir skildu hér eftir hafi dæmt sjálfa sig úr leik. Eina spurningin í okkar huga er hve hratt hinn almenni maður kemst að því að nú eru tvær hugmyndir í gangi. Lýðveldishugmynd og Þjóðveldishugmynd, tvær virkar hugmyndir sem báðar hafa verið reyndar.

Desember 2007
Höfuðstóll 11 milljónir.
Eign 6 milljónir.
Kaupverð 18 milljónir.

September 2010
Skuld 18 milljónir.
Eign – mínustala.
Matsverð eignar 16 milljónir.

Desember 2011
Uppboð fyrir Íbúðalánasjóð (opinber stofnun) á vegum Sýslumanns (opinber stofnun): Hæsta boð, slegið og selt, 3 milljónir.

Júlí 2013

Héraðsdómur Reykjaness (opinber stofnun) dæmir leigjanda (áður eiganda) til útburðar vegna 200.000 króna skuld sem samið hafði verið um, að kröfu Íbúðalánasjóðs (opinber stofnun), og skal framkvæmast af Sýslumanni Hafnarfjarðar (opinber stofnun). Verjandi, enginn. Þolandi er langtíma atvinnuleytandi sem missti starf hjá opinberri stofnun fyrir að krefjast faglegra vinnubragða en í réttlætt af bletti á fortíð hans.

Bodun

Ljóst má vera hverjum þeim sem reikna kann, að eignarýrnun sem hér átti sér stað var vegna Verðtryggingar og Stýrivaxta. Hið sama er að gerast um allt land, frá hruni og fyrir hrun. Síðustu fjögur ár hafa að meðaltali verið bornar út fjórar  fjölskyldur á dag.

Þetta er lögleg rányrkja sem aðeins verður stöðvuð þegar Þegnar Lýðveldis breyta sjálfum sér í borgara Þjóðveldis og afskrifa sjálfir þessa rányrkju. Hið sama á við hin ólöglegu gengislán.

Bankar ýttu að fólki að taka lán til hægri og vinstri, bæði gengislán og verðtryggð. Stjórnmálafólk og meginfjölmiðlar kepptust við að sannfæra fólk um að taka lán og að kerfið myndi ekki hrynja. Þegar kerfið hrundi var almenningur látinn blæða, í stað þess að bæði bankar og almenningur bæru skaðann saman.

Nú eru fjögur ár liðin frá hruni og kominn tími til þess að bankar beri sjálfir skaðann. Höfum í huga að erlendu sjóðirnir – sem enginn veit hvað heitir – fengu skuldir þjóðarinnar með 40% afslætti.

Þolandinn í þessu staka máli er langtíma atvinnuleytandi.  Sagan á bak við atvinnumissinn – sem var brot á mannréttindum – er skilgreind í bókinni Varðmenn kvótans. Hvers vegna bregst Íbúðalánasjóður svo hart við smáskuld sem er í virku en munnlegu samkomulagi? Getur verið að það tengist baráttu minni fyrir endurreistu lýðræði á Íslandi?

Trúir Lýðveldið því að mannréttindi og mannleg reisn hverfi við þöggun? Heldur kerfið að fólk verði hrætt við að rugga bátnum að eilífu?

Daginn sem Endurreist Þjóðveldi nær eitt þúsund borgurum, verða allir útburðir stöðvaðir, hvort sem vanskil eru vegna almennra lána eða húsnæðislána. Daginn sem þú slæst í þann hóp færist sá dagur nær.

Daginn sem tíu þúsund markinu er náð, endurreisum við héraðsþingin. Þetta er ekki loforð heldur spá.

Þegar ég hóf útgáfuna voru margir í tölvu- og hugbúnaðar bransanum sem fullyrtu að slík útgáfa væri ekki framkvæmanleg hérlendis. Það hefði verið reynt margoft áður.

Mér tókst þó að gefa út 13 tölublöð á fjórum árum og eitthvað af fréttabréfum. Það var lærdómsríkt tímabil. Margt lærðist um rekstur fyrirtækja, markssetningar og ennfremur um fólk.

Eftir að útgáfan hætti gerðist ég Freelance tölvukennari og var það mitt aðal starf næstu átta árin. Lærði ég enn meira um fólk og fullnumaði mig í margs kyns tölvutækni.

Sérstaklega kynntist ég á þessum árum „ástandi hugsunar“ bæði hérlendis og erlendis. Með orðunum Ástand hugsunar á ég við hvernig fólk nálgast þekkingu og úrvinnslu hennar.

Rétt er að nefna dæmi um hvað átt er við:  Þegar lært er á tölvu lærir notandinn að miða með mús á orð eða myndir á skjá, smella með músinni, og eitthvað gerist. Forritið sem er notað er þá sérhæft í einhverjum tilgangi s.s. bókhald, ritvinnsla, tölvusamskipti og svo framvegis.

Að nota mús er þægilegt og gerir vinnuna skemmtilega. Ef ég kenni nemanda mínum að nota lyklaborðið svo til eingöngu, eða flýtilykla í stað músar, er það leiðinlegt og fráhrindandi. Sá sem notar flýtilykla nær að nota forritið hraðar og skila meiri árangri en sá sem eingöngu notar mús. Áttatíu prósent notenda kjósa frekar mús.

Sama hugsun tröllríður nálgun nútíma fólks á flestum sviðum mannlegs lífs. Músarfólkið hefur lítinn áhuga á skilvirkni, fagnálgun eða árangri, en þeim mun meiri á yfirborðsviðurkenningu og þægilegheitum. Hið sama á við um forritun og þess vegna er tölvan orðin áttavillt.

Ef þú lærir forritun og smíðar einfalt forrit fyrir notendur þarftu fyrst að spyrja þig á hvaða vettvangi forritið skuli notað. Annars muntu ekki vita hvernig það skuli hannað né í hvaða forritunartækni. Sé það ætlað fyrir notkun á Netinu er auðvelt að svara þessu. Í áttatíu prósent tilfella myndir þú nota PHP forritun í viðmót og MySQL til að geyma gögnin. Þar á eftir myndir þú athuga Ruby on Rails, Python eða .NET.

Hver svo sem tæknin er sem þú notar muntu innan fárra mánaða lenda í þeirri leiðu stöðu að tæknin sem þú notar rammar þig inni.

Ef þú gerðir forritið með .NET yrði staðan sú að enginn getur notað forritið þitt nema hafa Windows stýrikerfið. Þetta væri þó í góðu lagi því meirihluti fólks notar þetta stýrikerfi. Ef þú notar Java munu notendur allra stýrikerfa s.s. Macintosh, Linux og Windows geta notað forritið.

Þó munu sömu notendur lenda í samskonar vanda og .NET lausnin krefst sem er sá uppfæra þarf grunnkerfið reglulega og með mismiklu veseni. Hið fyrrnefnda er þó öllu þægilegra en hvoru tveggja rammar þig inni.

Veljir þú að nota C++ eða Open Pascal muntu fljótt lenda í því að frá sjónarhóli agaðrar forritunar eru bæði umhverfin þægileg  en um leið er lítill og slæmur stuðningur við þessi kerfi með tilliti til stýrikerfa og API safna. Þú þarft því að framkvæma betri undirbúningsvinnu sem óvíst er hvort aðstæður verkefnisins leyfi.

Veröld tölvuumhverfisins að mestu óstöðluð hvað varðar nálgun hugsunar frá hagkvæmnissjónarmiði samfélags eða áframhaldandi þróunar. Til er nóg af litlum tæknilegum stöðlum sem tilgreina stök verkefni – eða ákveðin forritunarmál – eiga að haga sér. Þannig er með alla okkar veröld, hún stefnir sinnulaus að feigðarósi en í afar nákvæmum skrefum.

Það er gaman að svona grýlum en því þetta er rugl. Noregskonungur hefði hvenær sem hann vildi getað sent hingað hulduher. Að endingu eignaðist Noregskonungur Ísland. Man einhver hvernig?

Í lok Sturlungu aldar var landið magnvana af innbyrðis deilum og vígaferlum. Þetta var á sama tíma og Snorri Sturluson var veginn. Snorri heitinn var höfundur Egilssögu, Snorra Eddu og Heimskringlu.

Snorri átti ærin pólitísk samskipti við Noregskonung og var ekki einn um það. Um tíma vann hann að því að Ísland yrði hérað í Noregi en þegar hann gerðist aftur Þjóðveldissinni var hann veginn af konungssinum. Við lok Sturlungualdar gáfust Þjóðveldissinnar upp fyrir konungssinum og gamli sáttmáli tók gildi, sem gerði okkur aftur Norska.

Nokkru síðar eignaðist Danakonungur Noreg og Ísland þar með. Þetta gerðist án hulduherja erlendisfrá og með ýmsum pólitískum vélabrögðum.  Grýla er skemmtileg. Það er auðvelt að óttast að Rússar eða Kínverjar vilji eignast landið.

Kínverskar fjárfestingar eru algengar um allan heim, Asíu, Afríku, Bandaríkjunum og Evrópu. Bandarískt efnahagslíf er háð Kínverskum fjárfestingum. Hvergi í þessum ríkjum reyna Kommúnistagrýlur að ráðskast með þjóðirnar sem þeir fjárfesta í. Kínverjar eiga Hong Kong, borgríki sem Bretar réðu í 150 ár og íbúar Hong Kong hafa sama frelsi og þeir vöndust áður.

Þeir sem lesa mannkynssögu og vita hvernig Kínverjar hugsa. Þeir hafa forðast útþenslustefnu og landvinninga í nærri tvöþúsund ár. Allt frá því að þeir uppgötvuðu að viðskipti eru mun ábatasamari.

Víða um heim eru lítil hverfi og byggðir þar sem kínversk viðskipti blómstra, umhverfi sínu til hagsbóta. Slík hverfi eru um allan heim, og það í mestu friðsemd. Þetta kemur ekki fram í nútímafjölmiðlun. Okkar nútímalega upplýsta kynslóð fær að eiga sínar Grýlur.

Fjölmiðlar blása upp grýlur af kínverskum eftirlaunaþegum í Golfi norður í Grímsstaðaeyðimörk. Golfið fer fram í héraði sem enginn Íslendingur vill búa á og færri ferðast um. Nærri helmingur Vesturíslendinga er ættaður frá þessu eyðibýla-hálfhálendi, en þeir gáfust upp á að búa þar og fóru vestur um haf. Vegurinn þar um er ófær hálft árið.

Meðan hinn almenni maður óttast kommúnista  talar enginn illa um ríkisstjórnina. Meðan Vinstri Grænir hamast á Kínagrýlunni, man enginn að báðir eru jafn langt til vinstri. Þetta heitir spuni.

Man einhver eftir Rússagrýlunni? Hingað til hefur engin erlend þjóð haft áhuga á að eignast landið okkar. Það er varla að við viljum búa hér sjálf. Dönum var slétt sama þegar við slitum sambandinu, og reyndu aldrei að halda okkur með valdi. Kaninn fór um leið og hann sá sér færi á því.

Stærstu verktakaframkvæmdir síðustu ára voru unnar af erlendu vinnuafli á launum hjá erlendum verktökum. Íslendingar fengust ekki til þeirrar vinnu því verktakinn borgaði mjög lág laun. Án þeirra framkvæmda hefði 2007 þenslan aldrei átt sér stað. Það voru EES reglur sem skylduðu okkur til að bjóða verkið út svo erlendur verktaki tók það á sig. Íslenskir verktakar fengu ekki þessa vinnu

Frjálslynd félagshyggja er ekki mikið fyrir erlenda fjárfestingu af neinu tagi. Erlendir aðilar sem fjárfesta eða lána fé hingað til lands, vilja vexti og ágóða aftur úr landi, jafnvel meira en það. Samfélag okkar hefur hins vegar hrópað og kallað eftir erlendri fjárfestingu frá hruni. Ef menn eru ekki sjálfum sér samkvæmir eiga þeir enga fjárfestingu skilið, hvorki Kínverska Ameríska eða Evrópska.

Á sínum tíma lifðum við á því að selja Síld til Rússneskra kommúnista, sem sýndu í verki að þeir höfðu engan áhuga okkur, nema sem varðaði síld. Spunafólk veit að þjóðin þegir um óstjórn meðan fjölmiðlar og fólk skelfur undan Kínagrýlu.

Við eigum sjálf að fjárvesta af viti, í okkur sjálfum, og græða  á því sjálf.

Svo segir enginn neitt við því að Evrópusambandið er að endurtaka leik Noregskonungs: Að dæla fé í sína menn hér. Sagan endurtekur sig ef þú skilur hana ekki.

*

Ef enginn vill leika með manni, þá er það ávísun á að vera lúser.

Við erum apategund sem nefnist „Homo Sapiens Sapiens“. Já við erum dýr – en okkur finnst við ekki vera dýr. Okkur finnst við vera hin upplýsta kynslóð! Við vitum að jörðin er ekki flöt heldur hnöttur, að hún er ekki flöt miðja alheimsins heldur smápláneta langt í útjaðri hins óþekkta geims.

Við höfum sjónvarp og síma, við höfum bíla, flugvélar og smokka: Já við getum iðkað kynlíf út og suður án þess að bera ábyrgð á afleiðingunum. Við erum fyrsta kynslóð í sögunni sem getur allt sem hún vill, og veit meira en allir aðrir í sögunni.

Samt erum við vanþróuð í augum næstu apategundar! Homo Sappapiens, sem kemur á eftir okkur. Þú trúir mér ekki?

Hér kemur bómullarprófið: Prófaðu í næsta samkvæmi að færa umræður frá „Desperate Housewives“ yfir á uppgötvanir Giordano Bruno’s og hvaða áhrif þær höfðu á upplýsingaöldina.