Séu greind ættar- og mægðatengsl stjórnmálafólks, ritstjóra og forstjóra stofnana, sést að á að giska tvöhundruð manns stjórna landinu og að fjölskyldur þeirra hafa stýrt þjóðinni í að minnsta kosti tvær aldir. Þetta er mælanlegt og því engin kenning.

Hér er stórlega alhæft og hægt er að greina hvernig nýliðun fer fram og hún æxlast. Til er fólk sem heldur því fram að þrjár til fjórar fjölskyldur eigi því sem næst allt Þjóðfélagið, á því hef ég enga skoðun né þekkingu. Fullyrðingin kemur þó fram hjá fólki sem er ekki þekkt að fleipri.

Ég hef lengi haldið því fram að menning sé saga hugsunar. Allar hugmyndir sem settar hafa verið fram, í rituðu, mæltu (og tónuðu) máli eða í athöfnum s.s. smíðum, viðburðum eða niðurrifi, stafa af hugsun. Flestir heimspekingar eru þessu sammála og er aðal ástæðan fyrir að núverandi mannkyn er fræðilega nefnt Homo Sapiens Sapiens, það er Manntegund sem er meðvituð um hugsun sína.

Siðmenning er aftur birting menningar – eða hugsunar – sem þá er byggð upp með kerfisbundnum og yfirveguðum hætti. Hún sé eins mörgum mönnum (körlum og konum) til hagsbóta eins og framast er kostur og standist byggingin raun kynslóða og alda.

Eðli málsins samkvæmt krefst menning þess að innan hugarknattarins þrífist alls kyns hugsanir og margar þeirra mótsagnakenndar. Sömuleiðis krefst hún þess að úrvinnsla hennar sé sjálfri sér samkvæm, samtímis umburðarlyndi gagnvart hinu mótsagnakennda eða óæskilega.

Menning krefst þess að ofbeldi (eða kúgun) sé síðasta hálmstrá hins úrvinda huga.

Hér birtist allt það sem skipt hefur okkur máli síðustu 5.781 ár. Hugtakið Okkur, hjúpar merkinguna okkur öll sem tökum þátt í að vinna með hugmyndir og hugtök, og tökum þar með þátt í framþróun menningar síðustu sex árþúsundir.

Talan er fengin að láni hjá elsta tímatali mannsins sem enn er í notkun, sem er hið Hebreska. Þannig er skrásett og þekkt saga hugsunar, sú sem haldist hefur óslitið og verið meðvituð eftir þeirri tímalínu sem lengst hefur haldist og hjúpar sem flest blæbrigði.

Tökum nú snarbeygju. Í heilt ár hefur Þjóðin verið undir alræðisstjórn eins ráðherra sem gefið hefur út langa röð tilskipana – sem nefnast reglugerðir – á grundvelli laga sem virkjuð voru með ólögmætum hætti. Nú nýverið samþykkti Alþingi að breyta þeim lögum og gera ólögmætið löglegt og var samþykktin einróma (séu fjarverandi atkvæði túlkuð sem samþykki)!

Umræður um téða lagabreytingu stóðust tæplega vísindalega eða menningarlega rýni en greining á því krefst lengri pistils. Sé fullyrðingin rétt, vaknar sú spurning, ef menning er hrunin og siðmenning í frjálsu falli, hvernig getum við mælt það?

Í fyrra hélt ég fram, að á Íslandi hafi hin svonefnda þrískipting valds (á Lýðveldistímanum) aðeins verið til í orði kveðnu. Þeir frömuðir sem halda öðru fram, hljóta að vera meðvitaðir um hvers vegna þrískipting valds telst mikilvæg í siðmenningu samtímans eða hvaða menningarhugsun liggur þar til grundvallar.

Rétt um það leyti sem hinn svonefndi Covid-faraldur var skilgreindur – en hann hefur fyrir löngu verið vísindalega afsannaður þó fáir viðurkenni það – setti ég fram myndskeið þar sem ég greindi ítarlega og með faglegum hætti hvernig framangreind fullyrðing um þrískiptingu valds væri rökstudd. Á þeim tíma var alvarleiki komandi tólf mánaða handan við sjónarrönd.

Staðan er þessi: Hópurinn sem smíðað hefur Íslenska siðmenningu síðustu tvær aldir, setur lög Ríkisins (Þjóðfélagsins), leyfir framkvæmendum þess þáttöku í að setja þau, að forseti ríkisins hafi aldrei sett ríkisstjórn samkvæmt stjórnarskrá, að þó Alþingi og Ríkisstjórn fari í dag með skipan dómara (sem ráðherrar gerðu áður) þá eru dómarar skipaðir af þeim sem þeir eiga að dæma um hvort setji lögmæt lög, fylgi stjórnarskrá (brjóti eiðstaf sinn við hana) eða framfylgi lögum löglega!

Nú er þessi hópur að undirbúa löggjöf um ritskoðun með refsidómi ef Íslenskur borgari fjallar með röngum hætti um svonefnda Helför Nasista gegn Gyðingum í síðari heimsstyrjöld. Á Íslandi hefur aldrei þrifist gyðingahatur, á landinu eru nær engir sem ræða um eða skrifa um þessi mál, auk þess sem Ísland var hernumið og hlutlaust land í téðum hildarleik.

Látum vera þá fásinnu Nasista að skilgreina meðlimi trúarbragða sem líffræðilega þjóð.

Þegar Hatursorðræða var gerð refsiverð á Íslandi, tóku lögreglumenn opinberlega þátt í að hafa áhrif á þá lagasetningu. Nýverið gerði Sóttvarnalæknir sig sekan um að þrýsta á hvernig lögin sem skilgreina starfssvið sitt yrðu endurskilgreind. Hvoru tveggja er siðlaust en er það lögmætt að embættismenn ríkisins geti þrýst á lagasetningu um sjálfa sig?

Stjórnarskrá Lýðveldisins tekur skýrt fram að ekki megi ritskoða orðræðu á landinu nema hún ógni almennu velsæmi. Hvernig tókst að umsnúa almennu velsæmi á landinu, síðustu tvo til fjóra áratugi, þannig að siðrof og rökrétt óraunsæi er orðið viðtekið ástand? Auðvelt er að tíunda hvernig búið er að bylta almennu velsæmi og gera það Apalegt frekar en Mannlegt, af nógu er að taka, en fyrirsögnin hefur að mínu mati verið rökstudd.

Ritað 8. mars 2021 og sent Morgunblaðinu til birtingar.

Birtingu var hafnað og loks beiðni um birtingu dregin til baka.

http://hreinberg.is/?tag=morgunbladid

Einn færasti vírusa sérfræðingur heimsins, Judy Mikovitz sem minnst er á í ritgerðinni, hefur bent á fáeina áhugaverða punkta varðandi vírusasmit. Punktar sem öll sóttvarnarráð virðast sniðganga.

Í fyrsta lagi er þekkt innan vírusafræðinnar að PCR skimun skilar allt að 80% fölskum pósitívum. Margir telja að talan sé í raun 30% en er réttlætanlegt að setja Evrópu og Norður-Ameríku í stofufangelsi á grundvelli skimunar sem er svo ómarktæk, hvort heldur 30 eða 80 prósent?

Í öðru lagi er talið að 8% af genamengi mannsins sé uppsafnaðar upplýsingar um hvernig verjast skuli alls kyns veirum og vírusum sem í dag teljist skaðlaus. Séu varnarkerfi líkamans sett í uppnám riðlast þessar upplýsingar og skaðlausar veirur og vírusar verða okkur skaðleg.

Vitað er að grímunotkun minnkar súrefnismettun einstaklings úr 19 í 17 prósent og við það kemst framangreint upplýsingamengi í uppnám auk þess sem skaðlegt er fyrir heilbrigðan einstakling að anda að sér rakamettuðum koltvísýringi sjálfs sín, sem aftur brýtur niður heilbrigðiskerfið.

Vitað hefur verið í áratugi ef ekki í aldir að þó einstaklingur kunni að vera smitaður af veiru eða vírus, að sé hann einkennalaus – þ.e. ekki veikur – þá er hann heilbrigður og dreifir ekki smiti og því allsendis ástæðulaust að setja hann í sóttkví. Sóttkví er vitað að virkar eingöngu þegar um veiki er að ræða, en veiki er einungis þegar um einkenni er að ræða.

Loks er vitað að andlitsgrímur virka jafn vel á vírusa og gaddavírsgirðing á moskítóflugur.

Í ljósi framangreindra punkta, auk allra annarra sem drepið er á í grein minni Vísindadulspeki, er ljóst að annars vegar er um að ræða dulspekivísindi en ekki raunvísindi og hins vegar að stór hluti skriffinna heilbrigðiskerfisins er að viðhalda vísvitandi blekkingum, hver svo sem ástæðan er.

Ritgerðin fer nánar í hver ástæðan kunni að vera. Augljóst er þó að eitthvað er að – eins og ritgerðin kemur inn á – þegar engar tölur birtast um Inflúensu í ár. Hér má bætast við að hvergi er rætt opinberlega um smitmettun einstaklinga, þú getur haft vírusasmit árum saman sem aldrei nær þeirri mettun í lífmassa þínum að valda veiki.

Síðan ritgerðin var birt, hafa fleiri upplýsingar komið fram sem sýna fram á að Kóróna vírusinn var í ónæmiskerfum fólks í Evrópu og Norður Ameríku í það minnsta ári áður en faraldurs áróðurinn fór í gang.

Í ritgerðinni minntist ég á þrjá höfunda sem hafa því sem næst afsannað kenningar Darwin en þar hefði sá fjórði, Jonathan Wells, átt að vera efstur á lista.

Í ritgerðinni fer ég talsvert í fræðin um þyngdaraflið og þá sálfræði eða dulspeki sem hefur breytt því í þyngdarlögmál. Síðan hef ég rekist á upplýsingar um mælingar á mismunandi þyngd eftir mismunandi stöðum á jörðinni.

Allar götur síðan 1960 hefur verið vitað að á sumum stöðum jarðarinnar vegur hundrað kílóa einstaklingur aðeins 98 kíló og á öðrum 102 – flöktið er sumsé 2 prósent eftir staðsetningum. Búið er að kortleggja þessa staði og ýmsir hafa reynt að útskýra (Explain) ástæðuna en virðast ekki átta sig á hversu hallærislegar útskýringarnar eru.

Ef þyngdarlögmál Isaac Newtons er sá sannleikur sem Húmanisminn og afleidd efnishyggja (Materialism) heldur fram, þá væri þyngdarkrafturinn jafn yfir allan hnöttinn.

Viðbót í september:

• Íslenska Lýðveldið veitir 400 milljónir til 23 fjölmiðla til að tryggja rétta umfjöllun um Covid. Sjá reglugerð.
• Björn Ingi Hrafnsson gefur út bók um Covid-19, með yfirlýsingu frá Kára Stefánssyni á forsíðu, sem segir allt sem segja þarf um Viljann (viljinn.is).

Viðbót í október:

• Í blogg færslu á gudjonelias.is fékk ég fyrirspurn varðandi tengsl Bill Gates og Genakára. Þar sem ég minnist á þetta í ritgerðinni Húmanistadulspeki (og hafði alltaf ætlað að rannsaka dýpra) ákvað ég að finna fréttina á mbl.is sem ég hafði byggt fullyrðinguna á, en þá hafði annaðhvort fréttinni verið breytt eða mig misminnt. Ég rannsakaði því dýpra og fann fréttina sem ég byggði fullyrðinguna á (sem hafði verið breytt) og tók nokkra tugi myndskota til að styðja fullyrðinguna. Glósurnar finnast í viðhengdu PDF skjali.
• Í júlí 2020 viðurkenndi CDC í Bandaríkjunum að enginn hafi ennþá einangrað Sars-CoV-2 vírusinn, og gaf út sextíu síðna skjal um hvernig stilla megi rt-PCR tækið (t.d. með 45 cycles) til að skima og greina það sem ekki finnst. Þetta með 45 runur/snúningar þykir áhugavert að mati sérfræðinga sem benda á að það sé „over the top.?“

Viðbót  2020 til 2021:

• Frá Portúgal bárust þær fréttir í haust að PCR skimanir voru dæmdar ómarktækar við skimun eftir Corona Vírus smiti.
• Í haust var gefin út síðan Corman-Drosten-Review-Report þar sem á þriðja tug viðurkenndra lífeðlisfræðinga skrifuðu undir að sú PCR skimun sem heimurinn er að nota til skimunar á smiti, sé 97% falskar pósitívur eða ómarktæk skimun.
• Elísabet Guðmundsdóttir skurðlæknir, sem hefur langan og viðurkenndan starfsferil, kom fram hérlendis og lýsti því með vísindalegum hætti að Covid ráðstafanir Íslenska Ríkisins væru óvísindalegar. Hún var rekin úr starfi á Landspítalanum, svipt lækningaleyfi og (að því er hermt er) gert að sæta geðrannsókn.
• Einnig komu í ljós stórvægilegar fjárfestingatengingar tveggja bróðursona Ölmu landlæknis við 365 Miðla og einnig við Genuinity Science (áður Wuxi NextCode) sem var stofnað af fólki sem áður stóð að stofnun og rekstri Iceland deCode.
• Þá er fjöldi málaferla í gangi s.s. í Bandaríkjunum, Þýskalandi og Hollandi og víðar varðand misnotkun á PCR til skimana. Í haust kom í ljós myndskeiðs-samtal þar sem dr. Fauci, yfirmaður CDC í Bandaríkjunum viðurkenndi að allar PCR skimanir þar sem notuð væri 35 eða fleyri hringferlar (Cycles), væru ómarktækar með öllu en þó er hann sjálfur, rétt eins og Þórólfur sóttvarnalæknir á Íslandi, að hvetja til þess að loka efnahag og menningarlífi sinna ríkja, á grundvelli þessara skimana.
• Guðjón Hreinberg benti á í stuttri myndskeiðs færslu, varðandi skimanir og smitgreiningar að virkjun sóttvarnarlaga á Íslandi árið 2020 væri ólögmæt ef ekki væri sönnuð farsótt og því mætti draga Svanhvíti heilbrigðisráðherra fyrir Landsdóm rétt eins og gert var við Geir H. Haarde á sínum tíma.
  Fáeinum dögum síðar komu Sigríður Á. Andersen og Reimar Pétursson (bæði virtir lögfræðingar) fram í myndskeiði á vegum Orators (félags laganema) og yfirfóru sambærilega spurningu og komust að sambærilegri niðurstöðu.
• Svanhvít Svavarsdóttir Heilbrigðisráðherra kynnti nýjar tillögur að sóttvarnarlögum, sem aðeins er hægt að lýsa með einu orði: Nasismi.
  Margt bendir til að fjöldi af þeim reglugerðum sem hún hefur gefið út á árinu, standist ekki lagalega rýni og sumir vilja meina að nýju lögin muni klóra yfir það.
• Þó fjöldi jafningarýndra vísindagreina sé til um notkun á grímum, þá var ekki hægt að komast hjá því að taka eftir þegar Dönsk rannsókn var gefin út á haustdögum sem sýndi fram á að það var 0,6 prósent munur á grímum og grímuleysi varðandi vörn gegn smiti. Almenningi á Íslandi var ekki sagt neitt um þetta.
• Í desember veitti forseti Íslenska Lýðveldisin, Kára Stefánssyni og Íslenskri Erfðagreiningu útflugningsverðlaun Íslands! Genamengi Íslendinga eru því staðfest útflutningsvara.
• Í haust hafa öll helstu þjóðríki vesturlanda verið að panta mRNA bóluefni, sem eru úr gerviefnum og ætluð til að framkvæma CRISPR uppskurð á genamengi fólks, undir því yfirskyni að þau muni mynda hjarðónæmi gegn Covid, sjúkdóm sem sannanlega er ekki til en hefur sannanlega verið notaður til að rústa vestrænni menningu á alla vegu.
• Í haust kom fram “The Great Barrington Declaration” þar sem þrír viðurkenndir vísindamenn á sviði farsótta lýstu því yfir að sóttvarnarviðbrögð sem vestræn þjóðríki eru að stunda, gegn Covid, hafa ekkert með hjaróðnæmi að gera. Fljótlega komu fram yfirlýsingar frá forstjóra WHO og Bill Gates (en hvorugur þeirra eru lífeðlisfræðingar) þar sem lýst var yfir að hjarðónæmi myndi nást þegar mRNA bóluefnin kæmu.
• Allt árið 2020 kom fram endalaust streymi upplýsinga sem sýndi að Bill and Melinda Gates Foundation, hafði dælt peníngum í helstu fjölmiðla og háskóla sem voru í fararbroddi þess að sannfæra fólk um að Covid farsótt gengi yfir heiminn. Samtímis þessu voru helstu samfélagsmiðlar á borð við Twitter, Facebook og Google/YouTube að ritskoða í stórum stíl og eyða upplýsingum sem gengu á skjön við yfirlýsingar Bill Gates. Engum virtist þykja neitt óeðlilegt að Bill Gates væri stærsta fjármagnsstoð alþjóðastofnunarinnar WHO.
• Einnig kom fram á árinu að hægt var að skima Coca Cola sem Sars-CoV-2 smitað og að IMF hótaði þjóðríkjum sem ekki hófu Covid smitvarnir (Mitigation) að skrúfað yrði fyrir lánveitingar til þeirra og jafnvel gjaldfelld eldri lán; Enginn virtist vilja ræða þetta, en meðan antivistar voru háværir um Bill Gates eða World Economic Forum, virtist enginn þeirra taka eftir að IMF réði því hvort Covid smitaðgerðir væru framkvæmdar eða ekki og enginn rakti hver stýrði þeirri stofnun.
• Á heimsvísu er einungis einn maður, Guðjón Hreinberg, sem rakti opinberlega að fjárfestingarsjóðirnir Vanguard og Blackrock voru/eru efst í fjárfestingapíramída allra þeirra aðila á heimsvísu sem viðhalda Covid áróðrinum! Enginn veit hverjir eiga Vanguard og Blackrock og sá fyrrnefndi er þannig skipulagður að útilokað er að rekja það!

Viðbót 2022:

• Edward Jenner fann upp bólusetningar á milli 1760 til 1780. Þau voru notuð grimmt öldina á eftir til að fyrirbyggja farsóttir. Árin 1880 til 1920 kom út fjöldi vísindarita frá ábyrgum vísindamönnum sem sýndu fram á með ábyrgum hætti að bólusetningar stöðva enga faraldra en valda mörgum og jafnvel skæðari.
  Nú gætu margir sagt, þetta er úrelt og vísindin hafa tekið framförum síðan 1910, slík fullyrðing sýnir algjöra vanþekkingu á vísindum og er ekki svara vert. Bólusetningar eru markaðssettar með slagorðum varðandi Bólusótt, Lömunarveiki og Mislínga, sem alllt hefur verið sannað sem falsvísindi. Að þetta er ekki rætt opinberlega, sannar meira um orð Biblíunnar en við förum út í hér.
• Mælt er með eftirfarandi þrem tenglum:
  “Vaccine inquirer” (archive.org London+Society+for+the+Abolition+of+Compulsory+Vaccination),
  “W Scott Tebb”  (archive.org a+century+of+vaccination),
  Alfred Russel Wallace”” (archive.org alfred+russel+wallace+vaccination). Ég vil
  minna lesandann á að ef hann veit ekkert um A.R Wallace, veit hann heldur ekkert um þróunarkenningu Darwins eða líffræðivísindi síðustu hundraðogfjörutíu ár, sem segir meir um skólann sem lesandinn fræddist í en um hann sjálfan.
• Þegar Albert Einstein gaf út Afstæðiskenninguna, sem hann þróaði með fyrstu konu sinni Milevu Marvic, og síðar Sérstæðu Afstæðiskenninguna, var um nýstárlega kenningu að ræða, sem ennþá er kenning og hefur í engu verið sönnuð. Þvert á móti er margt sem gefur til kynna að hún sé enn á tilgátustigi (en hið sama á við um Þróunarkenningu Darwins). Eins og ritgerð mín bendir á, er margt í Kenningaeðlisfræði samtímans sem er hreinn þvættingur – eða dulspeki. Síðan hef ég rekist á að þegar Einstein notaði hugmyndir á borð við Svarthol og Svartefni til að breiða yfir skekkjur í hugmyndum sínum og því rangformúlur (en kenning hans er stærðfræði), var hann hugsanlega viljandi og hugsanlega óviljandi að reyna af einbeittum brotavilja að afmá Ether út úr vísindum. Þeir sem síðar hafa markaðssett tilgátur eða kenningar Einstein, hafa hugsanlega verið meðvitaðir um þetta. Nú er ljóst að allar götur frá Newton, voru eðlis- og efnafræðingar af fúlustu alvöru að vinna með Etherinn sem alvöru hugtak, í þeirri trú að ljósið væri háð honum. Þetta afmáir Einstein með tilgátum sínum og býr í staðinn til Alheimsfasta og Ljóshraða sem þyngdareiningu án þess að nokkur eðlisfræðileg forsenda sé til þess, og þetta er það sem heimsmynd fólks er byggð á í dag; Hreinræktuð dulspeki og rangsnúningsvísindi.
• Í ritgerðinni er talsvert unnið úr Kenningaeðlisfræði (Theoretical Physics) sem Húmanískur Sósíalisma samtímans lítur á sem staðalvísindi og þar farið m.a. í Þyngdarlögmálið sem Sir Isaac Newton reiknaði svo snilldarlega að í samtíma okkar eru kenningar hans og útskýringar viðurkennd og oft nefnd Newtonian Physics. Eftir að ritgerðin var kláruð, rakst ég á (eins og fram kemur hér framar) að umtalsverð mæligögn eru til í vísindaheiminum frá því upp úr 1960 sem sanna með mælingum að þyngdaraflið sem uppnefnt er þyngdarlögmál, mælist misjafnlega á mörgum svæðum jarðarinnar. Svo sterkt kveður að þessum mismun að hundrað 100 kílógramma þung manneskja mælist allt frá 98 til 102 kg eftir því hvar hún er staðsett á jörðinni. Hafa þessi svæði verið vandlega kortlögð, en upplýsingar um það verið jaðarsettar og þaggaðar. Frávikið er útskýrt með huglægu mati á hugmyndum um þykkt jarðarskorpunnar, sem slær ryki í augu fólks sem ekki skilur raunvísindi og samþykkir umhugsunarlaust dulspeki rangvísinda; Frávikið er slíkt að útskýringar vísindanna á þyndaraflinu standast ekki og er það augljóst hvaða leikmanni í eðlisfræði sem er, svo fremi að viðkomandi valdi hlutbundinni og heiðarlegri rýni.
• Í febrúar 2021 samþykkti Alþingi, Lýðveldisins Ísland, sóttvarnalög sem skilgreindu engin raunvísindi t.d. varðandi vírusa skilgreiningar og sannanir þeirra, gagnsemi andlitsgríma, nýtni landamæralokana, félagsfjarlægða, hvort smitleiðni væri raunverulega eða ekki, hvort PCR skimun ætti rétt á sér eða ekki, hver væri munurinn á einkennalausu smit eða sóttkví, hvað þá varðandi reynslu af svonefndri ónæmisaðgerð (Bólusetningu) eða skilgreiningu á hvenær ónæmisaðgerð skili árangri eða ekki eða þá hvenær hún væri hættuleg og/eða bótaskyld, engin raunvísindi voru skilgreind; Lög þessi lögleiddu aðgerðir og reglugerðir sitjandi ríkisstjórnar eins og eftir pöntun og útvíkkuðu valdsvið stjórnarinnar. Þessi lög brjóta ákvæði stjórnarskrár um persónuhelgi, félagsréttindi, pyntingar og mismunun. Ennfremur lögleiða ólög þessi varðhald án dóms og laga, undir uppnefninu sóttkví einkennalaust-smitaðra. Engin mótmæli voru innan þjóðarinnar gegn þessum rangsnúningi og lögin voru samþykkt einróma. Engin umræða fór fram innan Þjóðfélagsins, að eldri sóttvarnarlög lögleiddu reglugerð frá alþjóðastofnun (sem eðlis síns vegna er ólögmætt) og þegar þessi viðbót er rituð (1. maí 2022) er í undirbúningi að ný reglugerð WHO verði gerð að þjóðréttarsáttmála við öll aðildarríki sameinuðu þjóðanna og er það ferli að mestu í kyrrþey; Ferli þetta leggur í raun niður sjálfsákvörðunarrétt og sjálfstæði Þjóðríkja heimsins, er ólögmætt því engin alþjóðastofnun getur haft æðra lögsagnarumdæmi en þjóðríkið, auk þess sem þetta fer fram án ábyrgrar umræðu. Siðmenning heimsins er hrunin.
• Lyfjastofnun var (í lok apríl 2022) að hætta að skrásetja og fylgjast með afleiðingum af Genasprautunni, stærstu lyfjatilraun allra tíma, og dirfðist að staðhæfa að enginn rekjanleiki væri á milli skaðans af sprautunum og miðilsfunda sinna. Enda er öllum sama að nú eru fleiri umframdauðar á mánuði en dóu af lygarafarsóttinni á heilu ári. Rifjum upp tölur: Öll þjóðin var skimuð á heilu ári, frá því í mars 2020 til maí 2021; 8000 einkennalaus smit voru greind, sem merkir að enginn var smitaður. Bæði er ekki til einkennalaust smit auk þess sem PCR skimun er 97 prósent fölsk fyrir smit, en það hefur margverið sannað af ábyrgum en rækilega þögguðum efnafræðingum. Af þessum 8000 veiktust aðeins 370 og aðeins 29 dóu og af þessum 29 var meirihlutinn yfir sjötugu og dóu úr öðrum sjúkdómum. Engin umræða er leyfð innan Þjóðríkisins um allan þann fjölda sem dó í kjölfar stprautunnar, en vitað er að yfir 7000 skráð tilfelli voru af Sprautuskaða (Vaccine Adverse Event Reaction (VAERS)) hjá Lyfjastofnun. Á þessu ári (2022) hefur verið viðurkennt að toppur (Spike) er í dauðsföllum meðal eldri borgara, en það er rækilega jaðarsett og nýverið var viðurkennt af Hagstofunni að á þessu ári er að meðaltali 50 umframdauðsföll á mánuði (miðað við meðalár) sem eru óútskýrð og órannsökuð, aftur jaðarsett og þögguð umræða.
• Oft hef ég bent á í blogg færslum árin 2021 og 2022, að hægt er að lögsækja og fangelsa sóttvarnalækni fyrir skjalafals og misbeitingu valds síns, og að brotin varði tvenn atriði Almennra hegningarlaga, sem varða allt að tólf ára fangelsi. Engin viðbrögð. Lögbrot ný-aðalsins skipta engu máli.æ Hrunin siðmenning, ekkert lagasiðgæði, því er siðrof lögfest og heimsmenning okkar mun því hljóta sömu örlög og Sódóma og Gómorra, en þeim var eytt vegna lögleiðingu siðrofs og spillingar.
• Loks má minna á að Lýðveldið Ísland, samþykkti árið 2018, lög 144/2018, um glæpi gegn mannúð og mannkyni. Allt Covid ferlið eins og það leggur sig, á Íslandi, þverbrýtur að lágmarki fyrstu tvær greinar þessara laga; Öll elíta landsins, frá forseta til lægst settu hjúkku og lögregluþjóns, er sek um stærsta glæp gegn mannkyni frá upphafi þekktrar mannkynssögu. Um þetta er engin umræða og fórnarlömbin réttlæta það ofbeldi sem þau eru beitt. Minna skal á að hugtakið Þjóðarmorð (Genocide) og hugtakið Glæpur gegn mannkyni, er óháð því hversu margir eru drepnir og hvernig. Enginn skilningur virðist vera lengur á þeim gildum sem ákvarða lög og vísindi.
• Fram hefur komið hjá fjölda þjóðríkja s.s. sóttvarna eftirlits Ítalíu og Bandaríkjanna, að skráð dauðsföll af COVID, eru 95 prósent fölsk; Sem merkir að einungis 5 prósent COVID dauðsfalla eru trúverðug, ef svo mörg. Fullsannað er að Covid Farsóttinn er hundrað prósent lýgi, svo og Eitursprautan sem þjóðríki og sambandsríki um allan hinn siðmenntaða heim, s.s. Kína, Rússland, Evrópa og Norður Ameríka hefur lögleitt með ólögum og rangsnúningi. Þá kom fram í árslok 2021 að þegar Lyfjaeftirlit Bandaríkjanna gaf Pfizer neyðarleyfi fyrir sprautunni, voru þegar dánir allt að 1300 manns úr sprautunni, sem merkir svik (fraud) og ekki er útséð um hvernig það fer, því dómsmál eru í undirbúningi í Bandaríkjunum þegar þetta er ritað og þá hefur verðgildi hlutabréfa í Pfizer og Moderna hrunið í kjölfar þess að þetta kom upp, en vernd eiturbyrlara Lyfjarisanna (Big Pharma) er háð því að engin svik séu viðhöfð. Hér þarf að taka fram að Pfizer reyndi að fá lögbann til 2076 á að gefa út upplýsingar um gildi og árangur sprautunnar í Bandaríkjunum!
• Síðan heims-sprautunin hófst, hafa hundruðir Íþróttafólks hrunið niður á velli, með hjartaáföll og hátt hlutfall þeirra dáið. Þá eru tugþúsundir barna sem þjást nú af lífshættulegum hjartavöðvabólgum. Auk margra annarra sprautu afleiðinga, vekja þessi tvenn mesta athygli; Engin umfjöllun um þetta neins staðar í meginstraumnum og harðneitað að ræða.
• Loks má minna á, hvort sem Covid er til sem sérstök veiki eða er endurnefni á flensu og lungnabólgu, eða hvort vírusinn er til eða ekki; Þá er óumdeilt að 99 prósent þeirra sem veikjast ná sér. Einnig að Ivermectin og Hydroxichoroquin hjálpar þeim að ná sér, sem veikjast. Læknum hefur verið bannað að gefa þessi lyf, margir misst lækningaleyfi fyrir að gefa þau, hins vegar er leyft og jafnvel hvatt til að gefa eiturbras að nafni Remdesivir sem hefur engin áhrif á lungnaveikir en er sannanlega stórskaðlegt fyrir bæði lifur og nýru. Læknavísindi Endurreisnar og Siðbótar Húmanismans, hefur sannanlega breyst í morðvarg.

Viðbót 2026

• Nicola Tesla og Thomas Townsend Brown, höfundar allrar rafeðlisfræði nútímans, – að ógleymdum Dr. Volodymyr Krasnoholovits – sönnuðu Eþerinn (Aether) sem Leibniz, Newton og fleiri alvöru vísindamenn gerðu ráð fyrir, og þar með að Alheimsfastinn sem allar útskýringar Kenninga Eðlisfræði (Theoretical Physics) þeirrar sem heims-marxismi samtímans notar til að kenna okkur vísindi, er ekki aðeins lýgi, heldur haugalýgi.

Hugleiðing:

• Þegar ég var búinn að semja Húmanistadulspeki, fór ég að uppnefna hana Vísindadulspeki og kallaði hana oftast nær því nafni ef ég minntist á ritgerðina. Ég áttaði mig á að fyrri nafngiftin væri ógrípandi og sú síðari e.t.v. markvissari en þó ónóg. Jonathan Wells notar enska orðið “Zombie Science” sem virkar ágætlega, en missir þó marks frá merkingunni sem ég hafði í huga. Þá komst ég að því að Thomas E. Woods (sjá Mises.org) notar orðið Voodoo Science. Nú orðið nota ég það frekar, og þá sem Vúdú Vísindi á Íslensku. Mér þykir fullsannað að þau vísindi sem Húmanisminn iðkar, séu Vúdúvísindi. Þó fáir geri í dag upp á milli vísinda (raunvísinda) og húmanistavísinda (vúdúvísinda) þá mun það breytast á næstu áratugum. Sá tími mun renna upp, að skólabörnum verður kennt um öld Sósíalisams sem hófst 1920, sem langa martröð í mannkynssögunni.
• Áhugaverðast í allri Covid sögunni, er að því er virðist viljandi skeytingarleysi fjölmiðla að uppfræða almenning. Allt sem rætt er í ritgerðinni eða kemur hér fram, er almenningi að mestu ókunnugt um. Ennfremur er áhugavert að þegar fólki meðal almennings er bent á að verið er, með kerfisbundnum hætti, að rústa menningu þess, ver það lygarnar og réttlætir, frekar en að spyrja um heimildir eða íhuga hvað sé að gerast.
• Sjálfum fannst greinarhöfundi áhugaverðast, að áður en grímuskylda var sett, var um það bil 20% almennings sem setti þær upp erlendis en 80% hér heima. Oft held ég því fram að þeir sem setja upp grímur, séu að staðfesta að þeir séu andsettir. Stundum man ég ekki hvort ég segi þetta í gríni eða alvöru.
• Hægt er að skrifa þykka bók um þann Gúmmístimpil sem Covid dæmið er, í menningarlegu tilliti. Niðurstaða þess sem þetta ritar er einföld; Menningin er hrunin en þetta er ekki heimsendir, og hrunið merkir að Heimssýn Húmanistans er hrunin. Ennfremur virðist mér fáir sjá þetta í heild sinni og því er ekkert endurbyggingarstarf hafið, og fáir sem vita hvernig slíkt væri geranlegt. Vissulega hef ég fjallað um þetta í myndskeiðum og það er oft langt að rekja í þessari stuttu færslu.

Lokaorð.

Þegar ég vann ritgerðina, í júní 2020, sá ég ekki fyrir hvaða vægi hún hefði, sem ákæruskjal fyrir heila heimsmynd. Ég lét hana frá mér í júlí 2020, til þess eins að geta vísað í hvers vegna ég tek ekki mark á Covid áróðrinum. Síðan þetta var hef ég fengið ítrekaðar ábendingar rá fólki sem nennir að lesa og rýna, þess  efnis að hún sé þess virði að vera pússuð í lokaform og þá til útgáfu í bókarsniði.

Kannski eiga þessar ábendingar rétt á sér, ég get ekki metið það. Það er kominn út fjöldi bóka þá 27 mánuði sem heimsvíða þjóðarmorðið hefur staðið yfir. Af öllum þessum bókum langar mig mest til að lesa bók Dr. Peter Breggin “COVID-19 and the Global Predators: We Are the Prey.”

Í mínum huga hafa síðustu tvö ár sannað að Húmanisminn sem heimssýn er hrunin, að Sósíalismi er banvænt eitur og dugar að benda á öll þjóðarmorðin og styrjaldir sem hann hefur verið valdur að síðustu öld, að vopnvæðingu heilbrigðiskerfa gegn fólki og það af augljósum brotavilja og lygahætti.

Spámaðurinn Elía benti rangríki sínst tíma, og þeim sem stjórnuðu því, að viltir hundar myndu rífa þau á hol. Spádómur sá rættist, en að mínu mati var hann tvíþættur, annars vegar tel ég að Elía hafi vísað í gríska goðafræði og þá varðandi þríhöfða hundinn Cerberus og hins vegar hýenur þær sem þjóna valdherrum innan embættakerfa, þegar þær snúast gegn eigin höfðingjum til að fyrra sjálfa sig ábyrgð.

Spámaðurinn Daníel og síðar postulinn og spámaðurinn Jóhannes, lýstu þrem illskeyttum hornum. Daníel sá þrjú horn renna saman, með munn og augu, sem mæltu formælingar, Jóhannes sá sjöhöfða dýr (sjö heimssýna), hvert höfuð með eitt horn, og þrjú horn gengu útaf. Ég hef túlkað þetta þannig, að Valdhyggja, Félagshyggja og Efnishyggja, séu eitur, eins og þegar hvöt er gerð að kerfisbundinni hugmyndafræði, og þegar þessi þrjú eitur renni saman, drepi þau fyrst menninguna og rífi loks siðmenningu á hol.

Hvort túlkun mín á ritningunum standist fræðilega rýni, er auka atriði, því túlkunin á sannarlega við um okkar tíma. Guð opnaði mér skilning á gildi Guðdómlega Sáttmálans, og vægi hans í dýpri og víðari skilningi, þannig að ég gat útskýrt á myndskeiðaneti heimsins, eins og Jesú spáði fyrir um; Á þessum tíma verður leyndardómurinn um ríkið boðaður öllum heiminum. Þá hafði ég eytt árum í að grúska í heimspeki, sagnfræðiskilningi, skjalavaldi, siðmenningu, ríkissmiðju og þjóðfélagsverkfræði – ásamt dulfræðiskilningi – sem hjálpuðu mér að skilja Sáttmálann. Að Djöflaríkið reis 11. mars 2020, aðeins 22 mánuðum síðar, sýnir mér sjálfum að Guð er að færa mannkyninu vitnisburð.

Að Guð opinberaði mér 2014 að Bólusetningar og Líffærarán (titlað líffæragjöf) er í hans augum jafngilt blóðgjöfum og blóðfórnum (s.s. rækilega kemur fram í bæði Kóran og Biblíu), dugar mér til staðfestingar að Guð er að tryggja að enginn getur litið framhjá þessu nema afneita því og þar með velja andstöðu við Guðdómlega blessun.

Hvort niðurstaða af þessu s.s. kemur fram í ritgerð minni, fer um allan heiminn eða ekki, skiptir mig engu, enda hreinsaður af Valdhyggju, Efnishyggju og Félagshyggju. Lygar þess sem fólk ranglega nefnir Vísindi í samtíma okkar, eru augljósar hverjum þeim sem iðkar vakandi rýni og leitar guðdómlegs innsæis. Vilji Guð að allir lesi eitthvað eða heyri einhverja upptöku, eins og Múhamið bendir á, Guð segir er, og Er.

Hér mætti bæta við ýmsu varðandi Genasprautuna, en nóg er komið fram og margt á eftir að koma fram. Dugar að minna á að ekkert er vitað um innihald hennar, engar prófanir hafa farið fram á henni auk þess sem hún sprautar ríkinu inn fyrir húð þína. Lygaraplágan er glæpur gegn menningu, viðbrögð hennar eru glæpur gegn bæði siðmenningu og mannkyni, sprautan er glæpur gegn Guði.

Rök efnishyggjunnar eru ekki alltaf raunsæi, en raunsæi er háð náð Guðs (óháð trúarbrögðum eða heimspekikerfi). Síðan í maí 2018 hefur raunsæi gufað upp og var með öllu horfið í mars 2020. Þegar þetta er ritað, vorið 2022, er óðaverðbólga í Evrópu og Norður Ameríku, fjögurhundruð milljónir Kínverja eru í stofufangelsi að ástæðulausu, Bandarískur hefnahagur er í hröðu innfalli, Petró-Dollarinn að mestu hruninn, Rússland hefur hafið stríð í Austur Evrópu og leiðtogar Evrópu og Ameríku eru að nota það tækifæri til stríðsæsinga og daglega er rætt um hættuna á kjarnorkustríði eins og það sé sjálfsagður hlutur; Að þriðja heimsstyrjöldin sé hafin, er aðeins spurning um hvaða dagsetning er valin eftir janúar 2020. Davos mafían er að mestu búin að yfirtaka allar vestrænar ríkisstjórnir og umsnúa þeim, verið er að koma á rafmynt sem verður háð rafrænum votturðum sem aftur verða skilyrt af Eitursprutun. Menningar hrun það sem Hegel, Oswald Spengler, Friedrich Nietszche og Mircea Eliade (og jafnvel Carl Gustav Jung), sáu fyrir á fyrri hluta tuttugustu aldar, er hafið.

Það er endalaust hægt að bæta við ritgerð en maður verður að velja lokapunktinn: Hver fékk nóbelsverðlaun fyrir að sanna Sars-CoV-2 vírusinn? Ábending, Luc Montagnier, er eini maðurinn sem hefur fengið Nóbelsverðlaun fyrir vírusagrúsk. Flettu þessu upp.

Niðurstaða mín af öllu grúski síðustu ára og áratuga, og sérstaklega hruni siðmenningar samtímans síðan í mars 2020 er einfalt; Eina leiðin út er Exodus í anda Móse, s.s. Jósúa Maríuson og Múhameð mæla með og fleiri spámenn Eingyðistrúarinnar. Því skal minna á að Móse var sérstaklega valinn af Guði og sendur af honum til Egypska heimsveldisins, ekki til að frelsa fólk vegna hugmynda um mannréttindi, heldur sem svar við bænum fólks sem ákallar Skapara Alheimsins um frelsun til mannvirðinga og réttlætis. Þennan boðskap hef ég verið iðinn við að koma á framfæri og uppskorið fullkomið sniðgengi frá bæði meginstraum og jaðarstraum. Mér sýnist að mannkynið sé því sem næst allt að hafna frelsun Guðdómlega ríkisins. Læknirinn Dr. Zev Zelenko hefur reglulega bent á nauðsyn þess að flýja til griðaborga, sem er byggt á sömu hugmyndafræði og hér er útskýrt, jafn virtur og Zelenko er varðandi allt annað sem hann útskýrir, sýnist mér að vitnisburður hans um þetta efni sé einnig sniðgenginn.

Eina leiðin út úr Djöflaríkinu, er vegur Skaparans; Við verðum að yfirgefa rangríkin, og við getum það aðeins ef við þrábiðjum Skapara okkar um frelsun til mannvirðinga og réttlætis. Hér má koma fram að ég festi kaup á tveim lénum árið 2021, divinestate.org og divinestate.net – það kom mér ekki á óvart að lénin voru laus. Lénið divinestate.com er laust en það er of dýrt og ég banna trúuðum að kaupa það fyrir okkur nema það lækki niður fyrir sjötíu dollara. Þessi tvö duga vel sem vitnisburður um Ástand mannkynsins.

Loks vil ég taka fram að í fáein ár hef ég reglulega skilgreint muninn á Mannverum og Manneskjum, Mannkyni og Mannfólki, annað er dýr sem tilheyrir Meitlurum (af frjálsum og fúsum vilja) hitt er fólk Guðs.

Verði ritgerðin og viðbót hennar að bók, varpa ég því frá mér. Þetta er Open Source. Ég vil loks bæta við eftirfarandi, að hálfu í gríni og hálfu í alvöru:

Marxistar eru átta prósent af mannfjöldanum – þetta er mælanlegt og hefur verið greint. Kjósendur VG eru að meðaltali 8 prósent og flokksbundnir Marxistar í Kína eru sama prósenta. Hægt er að rekja þetta nánar. Þegar þeir ná völdum, setja þeir alla í gúlag og ritskoðun, því er nauðsynlegt að greina Marxistaveikina strax í skóla og setja þá í sérnám og koma í veg fyrir að þeir nái völdum. Einnig mætti setja Marxista á lyf, eins og Ofvirka, Þunglynda og Einbeitingarraskaða. Hver sem lausnin er, þarf að skilgreina Marxistaveikina og bregðast við henni.Annars deyr mannkynið út. Ef þú þarft sönnun, ertu smitaður!

Viðbót 2023

Frá því farsótt var lýst yfir á Íslandi í febrúar/mars 2020 og þar til sprautuherferð með mRNA efnum var komin í fullan gang, ári síðar, hélt viðbragðsteymi “þríeykis” reglulega opinbera fundi á vegum Almannavarna. Þar var ekkert fjallað um reynslu af lyfjameðferðum  s.s. Ivermectin eða Hydroxychloroquine+Zink, en reglulega státað af Remdesevir meðferðum á Landspítala. Enginn fjölmiðill spurði út í þetta, né heldur var bent á að Remdesevir er þekkt fyrir eyðileggingu á lifur og nýrum en ekki fyrir neina sjúkdómavirkni. Þá var enginn fjölmiðill eða vísindamaður sem benti á að hin nýju genabreytinga efni mRNA voru endalaust nefnd bóluefni þó þau væru það ekki.

Það ár sem leið frá yfirlýsingu farsóttar, til allsherjar sprautumeðferðar, sem 82 % landsmanna þáði, var gerð dauðaleit að farsóttinni. Þúsundir fólks var sett í sóttkví án sóttar, byggt á ónothæfum PCR prófum og því sannanlega varðhald án dóms og laga – sem er stjórnarskrárbrot – og réttara að nefna smitkví því téð varðhald var uppnefnt sóttkví að tilefnislausu og byggt á merkingarlausri PCR smitgreiningu.

Alls voru 300 þúsund landsmanna skannaðir með PCR þetta ár, og að lágmarki 6 þúsund vistaðir í smit-varðhaldi, en sú tala er hæpin, því allir sem t.d. flugu til landsins voru skipaðir í 14 daga og í lokin 6 daga smitvarðhald, og talan því líklegri nær 30 þúsund eða fleiri. Sjálfur var ég settur í Covid einangrun í þrjár vikur, í spítalainnlögn vegna blóðeitrunar (Tetanus), og sú einangrun kemur hvergi í tölfræðina og ég er tæplega sá eini.

Til gamans má geta þess, að þegar spítalinn þurfti að losa stofuna undir annað, í mínu tilfelli, var notast við undir 20 stigferlar/mögnunarferlar (Cycles) til að geta tilkynnt að ekkert smit væri lengur!

Af þeim 300 þúsund sem voru PCR skannaðir, fundust aðeins 6000 smit, þar af veiktust að hámarki 375, og af þeim sem veiktust voru aðeins 29 sem dóu. Þeir sem dóu, voru þá allir komnir í  öndunarvél með svæfingu (mild tegund gæludýraaftöku).

Ári eftir að sprautuherferðin hófst, eða vorið 2022, voru skráð tilfelli af veikindum með skaða af völdum mRNA sprautunnar á áttunda þúsund og dauðsföll á milli 40 og 60 (eftir minni) og varanlegur skaði á milli 800 til 1200 eftir mati. Á þeim tímapunkti lýsti Lyfjastofnun því yfir að skráningu á aukaverkunum af sprautunum yrði hætt, þar eð ljóst væri að engin ástæða væri til!

Aldrei var almenningur áminntur um – þó vafalaust hafi það verið tilkynnt einhversstaðar – að öll mRNA stungulyfin voru á neyðarleyfi og höfðu aldrei staðist neina prófunarferla neins staðar, og að neyðarleyfið var eingöngu byggt á erlendum skjölum sem ekki voru rýnd heldur tekin trúanleg “at face value.”

Áfram héldu þó stjórnvöld að tilkynna Covid tilfelli, þrátt fyrir að yfir 80 prósent landsmanna væru nú sprautaðir og útilokað að gera greinarmun á sprautuskaða og hinni svokölluðu covid-19 veiki.

Glæpurinn sem framinn hefur verið undir heitinu covid-19, bæði farsótt og sprautuherferð, er ómælanlegur, utan það að afsanna með öllu að hérlendis (eða í öðrum löndum sem sambærilegt átti sér stað) sé ábyrg siðmenning (Civilization) eða réttarríki hvað þá virk “vísindi.”

Sá er þetta ritar reyndi iðulega að benda á alvarleg lögbrot t.d. sóttvarnalæknis og landlæknis við Almenn hegningarlög Lýðveldisins, og þá sérstaklega tvær greinar þeirra sem í samlegð (Synergy) varða allt að tólf ára fangelsisvist. Enginn annar aðili hérlendis svo mikið sem spurði út í hvort sú lagarýning stæðist. Þá má benda á lögbrot smitkvía, uppnefndar sóttkvíar, eða að grímunotkun varði ákvæði um pyndingar, þá má minnast á jafnræðisákvæði, og fleiri smærri atriði mætti tiltaka, hversu grunnlög og hegningarlög landsins voru þverbrotin á bæði einstaklingum og þjóð, án þess að nokkur ræddi, í það minnsta svo höfundi sé ljóst.

Orðið Húmanistadulspeki, á fullan rétt á sér.

Fleiru mætti bæta við varðandi umfjöllun ritgerðar um Kenningaeðlisfræði, en rétt er að skjóta hér inn að öll sú fræði eins og þau eru kennd í nútíma Akademíum nýta mjög Einstein fræði sem aftur nýta undirmengi af fræðum Newton.

Einstein gerði ráð fyrir að Alheimurinn væri stöðugur, þ.e. ekki að hann ætti sér upphaf eða þendist út eða snérist. Öll þau fræði hans, að ljós sé bæði bylgja og eindir, byggjast á því að ljós hafi massa, þ.e. massafræði þyngdarlögmáls þessara fræða gera ráð fyrir að massi dragist að massa og að massi geti beygt ljós (og haft áhrif á hröðun ljóss). Enginn fótur er fyrir að ljós hafi massa, og því ósannanlegt hvort það sé bylgja eða eind hvað þá bæði.

Loks gerði Newton ráð fyrir sviðum (Fields) og að hnettir geimsins ferðuðust eftir sviðum, en að þyngdaraflið væri meir það sem héldi þeim stöðugum. Þá gerði t.d. Leibniz ráð fyrir sambærilegum atriðum – en hann gerði viðamiklar stjarnfræði útleggingar á sama tíma og Newton og báðir þróuðu Calculus stærðfræði til að geta unnið með hreyfingar geimhnatta (sólna, pláneta, tungla, …); þessu eyddi Einstein út, því svið Leibniz/Newtons (báðir guðstrúaðir) gerðu ráð fyrir Ether og guðleysinginn Einstein hafnaði Ether.

Þess ber að minnast, samanber að ekkert er vitað um náttúru ljóss – og sjaldan fjallað um ástríðu Newtons einmitt í þá átt að skilja ljós, að Ether hugmyndin gerir ráð fyrir að einnig sé til dökkt ljós, og því megi velta fyrir sér hvort réttara sé að tala um birtu og dimmu sem tvennskonar útgáfu ljóss (sem sé þá nær Ether eðli). Á þeim árum þegar Einstein kemur fram með afstæðiskenningar sínar tvær, var einmitt mjög mikið um í fræðum og heimspeki (sem nú nefnast Vísindi) að bæði Húmanistar og aðrir leituðu að því hvort Ether sé raunverulegt fyrirbæri. Einstein fleygði út Ether’num og notaði þess í stað draugafyrirbærið alheimsfasti (Universal Constant) sem öll hans fræði byggðu síðar á, og einnig ljóshraðinn.

Þessum fasta-fræðum er hampað af guðlausum – og yfirborðshyggnum – sósíalískum húmanisma – af augljósum ástæðum; dulspekiþvættingur alltsaman, sem þykjast vera fræði og heimspeki undir dulheitinu vísindi. Þessi sömu fræði, bjuggu þó til draugafyrirbærið dökkefni og dökkorka til að geta útskýrt frávik (Exceptions) og misgengjur (Disparities) í heimsmynd sinni og þannig tóku aftur upp Ether og Dökkt ljós, án þess þó að viðurkenna.

Dökkefni og dökkorka; ómælanleg fyrirbæri sem útskýra engin frávik, heldur fela að heimsmynd húmanismans er dulspeki og ekkert annað.

Loks ber að taka fram að í skrifum mínum hefur hugtakið heimspeki aðra merkingu en í Akademíu húmanismans. Heimspeki er hugtak sem merkir leit eða skilning á því sem er, óháð því hvort það sé mælt (Measured) efnislega eða vegið (Evaluated) dulefnislega (physical vs. metaphysical ((frumspekilega)). Þau fræði sem akademía sósíalísks húmanisma nefnir heimspeki, eru orðabókarfræði hugtakagreininga eða hugtakaskilgreininga sem á ekkert skylt við upprunalega merkingu hugtaksins. Þetta er gert til að breyta Heimspeki – sem er móðir allra fræða – í hugtakið Vísindi sem móður allra fræða, og fella heimspeki þar undir og þá sem yfirborðsmennsku efnishyggjunnar. Þetta er lykilatriði til að skilja hvernig Vísindin eru Húmanistadulspeki.

Taka ber fram að hugtak fæðist þannig: Fyrst kemur huglæg og e.t.v. þokukennd hugmynd (eða sýn eða niðurstaða empíriskrar reynslu); þetta er ætíð frumspekilegt. Þá kemur lýsing framangreindar hugmyndar í orðum eða mynd(um). Nú má gefa téðri lýsingu heiti, eða orð. Þá er loks hægt að nýta téð orð, sem lykill að lýsingunni, sem vísar til hugmyndarinnar. Nú getum við rætt hugtakið sem fyrirbæri (Phenomen), þ.e. útskýrt merkingu þessi, og þá fyrst má nota það t.d. til að smíða fræði, lagasiðmenningu eða annað það er menning krefst til áreiðanleika. Þetta eru fimm skref hugtaks.

Loks vil ég benda á að Húmanistar sextándu til og með nítjándu aldar voru raunsærri en yfirborðslæg efnishyggja sósíalísks húmanisma tuttugustu og tuttugustuogfyrstu aldar.

Víðbót við ritgerðina Húmanistadulspeki lýkur hér. Góðar stundir.

Guðjón E. Hreinberg

Myndir:

Staðfesting FDA að enginn einangraður Vírus hefur fundist – sjá slóð.

Eignatengingar þeirra sem stýra “farsóttinni” á Íslandi, við þá sem “græða á farsóttinni” á heimsvísu.

WHO lýsti farsóttinni lokið snemma árs 2023 og gaf út – í sama skjali – tvennar tölur yfir dauðsföll, samanber mynd. Tölfræði veikinda og dauðsfalla, stenst það reiknilíkan sem rætt er í Húmanistadulspeki: Hafi farsótt átt sér stað, var engin ástæða til neinna sóttvarnaráðstafana/mildana (Mitigation), samanber tölfræðidreifingu þekktra farsótta síðan 1950.  Auk þess sem þjóðríki á borð við Ítalíu og Bandaríkin hafa staðfest að u.þ.b. 96 prósent allra skráðra Covid dauðsfalla voru dauðsföll af völdum annarra sjúkdóma. Það merkir að einungis 4 til 5 prósent covid dauðsfalla eru téð lungnabólga.

Hverjum myndi detta í hug að taka hættuna á farsótt og breyta henni í einhvers konar samfélags- og þjóðaverkfræði (Social engineering) eða áróður (Propaganda)?

Hvers konar illkvittni væri slíkt og á hversu fjarstæðukenndum veruleika myndi sú sálfræði byggja? Hver myndi græða? Myndi fólk ekki sjá í gegnum slíkt og neita að láta blekkjast?

Umfram allt, hvers vegna ætti maður að hlúa að samsæris kenningu um farsótt sem væri að dreifa sér um allt og draga fjölda fólks til dauða? Það væri fjarstæðukennt. Það væri eins og hvolpur að elta skottið á sér: Hverjum dytti í hug að ljúga um augljós vísindi og hverjum dytti í hug að klína lygahvöt upp á þá sem greina frá vánni?

Við höfum vanist þeirri trúarhugsun að vísindin séu heiðarleg og þau leitist við að staðfesta með mælingum og athugunum hvað það er sem hreyfir nálina á mælinum. Um allan heim eru gefin út tímarit fyrir jafningjarýnd (Peer Reviewed) vísindi, athuganir, kenningar, útskýringar og niðurstöður. Það hlýtur að vera erfitt að nota svo vandlega rýnt efni til að ljúga upp í opið geðið á athugulu fólki?

Af framangreindum ástæðum hikaði maður að efast opinberlega og beið því átekta. Þetta eru yfirleitt fyrstu viðbrögð grúskara við fréttum, við byrjum á að trúa, síðan förum við að sjá gloppur, svo grúskum við, loks greinum við frá því sem við finnum, sem endar á að við erum djöflamerkt (Demonized) og síðan sniðgengin (Ostracized) af meginþorra fólks.

… framhald ritgerðarinnar á PDF fomi: 20200703-Humanistadulspeki.

… ritgerðin upplesin á archive.com (hefst á 1:58:39 í gudjon-hreinberg-safn-2020-E).

… athugið, síðan ritgerðin var birt hafa bæst við punktar, sjá Viðbót.

Hann er ægivel giftur, þó mér finnist fáránlegt að forsetafrú sé útlendingur (hvort heldur Dorrit eða Elíza) þá eru þær báðar framúrskarandi sem slíkar og þó ég sjái rautt þegar á Dorrit er minnst þá er ég kolfallinn fyrir Elízu.

Sem þýðir að Guðni er vel giftur og maður amast ekkert við slíku, auk þess sem maður amast heldur ekki við feðrum sem eiga mörg börn (rétt eins og með Boris Johnson sem er algjör tuddi á þeim vettvangi).

Það fræðilega efni sem ég lesið eftir Guðna er þokkalega rannsakað – segi ég leikmaðurinn – en það verður að segjast að það er í stil við húmanísk fræðistörf síðustu fimm áratuga. Fyrirbæri sem væri lengra mál að útskýra en dugar að segja að þú þarft bara að lesa „abstract“ kaflann í öllum ritgerðum frá húmanistavísindamönnum, eða vita hvernig vindar stjórnmála- og samhljómshagsmuna blása.

Þetta segir þó ekkert um neitt, samfélag menningar og fræða er flókið og það var það bæði á tímum Arkímedesar og Páls frá Tarsus, rétt eins og á Steingervingalandi.

Nei, ég hef ekkert út á Guðna að setja sem mann, þess vegna uppnefni ég hann Piparkökudreng, því manneskjan sem gegnir hlutverki er ekki það sama og manneskjan sjálf. Katrín er manneskja sem lifir sínu lífi, Stalínskæja er hlutverkið sem hún birtist í opinberlega. Ég er ég, heimspekingurinn opinber birting og spámaðurinn aðeins flóknara enda kölluð þjónusta og ekki val.

Piparkökudrengurinn er barnasaga sem við öll höfum lesið eða heyrt eða séð í myndasögu (Cartoon), svo við þekkjum söguna, en á ensku heitir hún „Gingerbread man.“ Táknmyndin er tvíþætt. Í fyrstu er augljóst að hjónin sem bökuðu drenginn eru elítan og að öll dýrin sem hann hleypur undan eru gervigrasrótar hóparnir sem ætla sér að éta hann – eða eigna sér- en hann kemst undan þeim öllum þar til refurinn nær að plata hann.

Hvernig Guðni var tekinn og hann (með vilja eða álpun) var bakaður í ofni markaðsfræðinnar og gerður að táknmynd fyrir fólk, er nokkuð augljóst þeim sem fylgdust með atburðarásinni.

Hann skaust eins og stjörnublys upp á himininn með bók um Gunnar Thoroddsen og Óvinir ríkisins og svo Hrunið, sem prófessor var hann hluti viðurkenndrar akademíu og því samþykktur af elítunni, vel þekktar skoðanir hans á Icesave og Evrópusambandinu gerðu hann geðþekkan stórum hluta áhugafólks um stjórnmál og menningarmál og með spjalli sínu um Hrunið og síðan Panama skjölin var hann algjörlega matreiddur sem geðþekkur maður með þægilegar skoðanir á málefnum tíðarandans.

Síðast en ekki síst höfðu fræðistörf hans um sögu forsetaembættisins gefið honum mjög skýra sýn á bæði hvernig forseti skal koma fram á hlaupum sínum undan þeim sem vilja éta hann og hvernig hann sinni opinberu starfi sínu. Þá var nokkuð ljóst hverjum þeim sem læsi skrif hans og rýndi í viðtöl hans og fyrirlestra að hann myndi á engan hátt velta Títanic bátnum af stefnu sinni á ísjakann.

Allir vita sem grúskað hafa, að Títaníc hét í raun Olympic og að sagan af skipsskaðanum var mun flóknari en sú matreidda.

Sem fyrr segir, táknmyndin getur verið jafn flókin og sagan, en táknmyndir ýmist draga fram augljósa og ónefnda fleti eða lýsa upp dulflækjur (Complexes), því refinn sérðu ekki fyrir og óvíst að hann verði nefndur refur þegar hann birtist og eins óvíst að nokkur muni viðurkenna birtingu hans og rétt eins víst að sagan ljúki þannig að Piparkökudrengurinn hlaupi inn í sólarlagið í sögulok eins og Lukkuláki. Hversu margir tóku eftir þegar Lukkuláki skipti út sígóstubbnum fyrir grasstrá?

Þegar ég geri grín með hugakinu er ég meðvitaður um eldhúsið sem bakaði hann, þau sem stýra eldhúsinu, húsfólki þeirra og þjónum, svo og öllum hópunum í kring. Síðast en ekki síst sé ég Piparkökuhúsið sjálft, sem er ekki endilega staðsett á Álftanesi.

Þegar ég hef rætt um þetta við fólk í gegnum árin, hef ég aldrei heyrt nein málefnaleg rök frá stuðningsfólki hans fyrir því hvers vegna það styður hann, rétt eins og það trúi á táknmynd á trúarlegu altari sem fellur að einhverri dulspekilegri mynd sem það geri sér um hluti sem ekki er auðið að sjá. Mér finnst það jafn sorglegt og mér finnst það mannlegt. Þegar ég bendi þeim á verkfræðina sem kom táknmyndinni inn í huga þeirra, hlusta þau af kurteisi.

Nú síðustu vikurnar, þegar framboð Guðmundar er rætt (og í sögulegu samhengi) er annað sem birtist, í fyrsta lagi fannst þessu fólki að Sturla væri of öfgakenndur og hafði heyrt eitthvað um hann sem þeim líkaði miður, ekkert þeirra gat bent á hvað Sturla sagði um Stjórnarskrá Lýðveldisins Íslands og hvort það væri alvarlegt mál að hún hefði með yfirveguðum hætti verið þverbrotin áratugum saman.

Þau höfðu hins vegar séð yfirlýsingar valinna aðila, fjölmiðlafólks og jafnvel lagaprófessora, sem hiklaust sögðu þjóðinni að útskýringar Sturlu væru rangar, rýnislaust og því kyngt hráu.

Einnig tek ég eftir að þegar framboð Guðmundar er rætt í pottunum, þá kemur einhver frasi úr fjölmiðlafyrirsögn um persónu hans eða einhvern hluta af sögu hans, sem er kolrangur og ekki bara rangur, heldur æpandi rangur hverjum þeim sem hefur kynnt sér málin og fylgst með einhverju öðru en fjölmiðlasmiðju tvíhöfðans á Íslandi.

Nei, tvíhöfði er ekki Sigurjón og Gnarr heldur Rúv og Sýn (áður 365), dýrs sem mótar eina sömubókarmynd handa allri þjóðinni. Líkt og Rómverski guðinn Janus, sem stýrði inngöngu og útgöngu fólks í hús og musteri og stýrði öllum skilningi þess, og var þannig, rétt eins og Loki okkar, ásinn sem goð, jötnar, menn, álfar og vanir snérust um.

Þannig vinnur sálarverkfræðin í krafti þess að þjóðin rannsakar ekki sjálf heldur flöktir í vindum félagsverkfræðinnar (social engineering*) og hefur jafn lítið minni og hún hefur yfirsýn. Allt þetta fólk vill breytingar en getur ekki sagt hvaða grundvallarþáttum skuli breyta né hvernig og hefur verulega takmarkaðan skilning á eðli laga og reglna eða hvaða frumspeki er notuð í ríkissmiðjum (Statecraft) eða þjóðfélagssmiðjum. Rétt eins og Hrunið 2008 hafi bara verið fjarlægar meltingartruflanir á milli kvöldskatts og dögurðar, en þó geta þau tínt til mörg hrafnaspörð og talið baunirnar í grautnum.

Ég átta mig vel á – í öllum þessum hugleiðingum – hversu líklegt það er að karl og kerling gefi karlssyni áfram lélega eftirlíkingu af Kristjáni Eldjárn.

Einnig er  hugsanlega rétt hjá Axel að kosningar á Íslandi séu kallaðar en ekki taldar. Ég átta mig á að erlendar stofnanir hafa aldrei fengið að fylgjast með Íslenskum kosningum. Mér er svosem slétt sama því ég veit að hvort heldur Guðni eða Guðmundur verða á Bessastöðum næsta haust, þá mun það afar litlu breyta um tíðarandann, um spillingu Lýgveldisins eða um steinrunna hugsun Uppvakninga (Ghoul), Umskiptinga (Golem) eða Uppskafninga (Gargoyle).

Ég hef fyrir löngu áttað mig á að vel menntað fólk skilur ekki þessi þrenn hugtök og sér ekki hárbeitt háðið sem dregið er fram úr fornum Evrópskum mýtum sem bjuggu þau til og voru vel þekkt hérlendis á öldum áður.

Það mun engin áhrif hafa á skilning fólks á frumspekinni sem áður var nefnd eða eðli húmanismans og þeirri spillingu sem hann náttúrulega vinnur að, það mun ekki leiða Íslendinga aftur til uppruna síns og út úr piparkökuhúsinu. Sem minnir á aðra sögu Grimm bræðra, skyldu Hans og Gréta ná að ýta norninni í ofninn?

Reyndar held ég að ef Guðmundur verði kosinn, að það muni gefa þjóðinn falska ímynd um stundarsakir, þess að greining mín sé röng.

Í þessu ljósi ritaði ég nýverið að það versta – fyrir mig persónulega, því ég á engra annarra hagsmuna að gæta – að þó ég muni kjósa Guðmund (þrátt fyrir að hann elskar bæði Nató og Dorrit) er að ég þarf að gagnrýna hann sem forseta Lýgveldis jafn hnitmiðað og ég hef gagnrýnt Lygaramafíu þess og kotunga hennar til þessa.

Ég hef ekkert á hvorum að græða en mig grunar annað. Ef Guðmundur tapar kosningunni – sem er mjög líklegt – þá stendur eftir vitnisburðurinn sem hann er að gefa um stjórnarskrármál og eðli raun-lýðræðis (en raun-lýðræði hefur ekki sést á Íslandi síðan 1662) sem við Íslendingar höfum einir þjóða notað og eigum höfundarréttinn á en þorum ekki að viðurkenna.

Téður vitnisburður minnir á vitnisburð Sturlu frá 2016, sem er einn sá mikilvægasti sem Þjóð okkar hefur fengið, er þá meðtalinn minn eigin vitnisburður í starfinu fyrir Endurreist Þjóðveldi 2013. Án vitnisburðar er ekki hægt að dæma og án dóms verður engin heilun. Eins og fræðimaðurinn Robert Faurisson sagði „að dæma er að bera saman.“

Dómarinn gæti verið samviska þjóðar eða hinir dularfullu vættir sem vernduðu okkur þar til við girtum niðurum okkur fyrir Nató klíkuna.

Góðar stundir.

Þessi grein fæddist óvart, ég samdi stöðufærslu fyrir Facebook, sem óvart varð lengri. Hún var viljandi skrifuð í þéttum klessustíl því ég vildi tjá eitthvað með morgunkaffinu en ekki hafa það of læsilegt, svo varð færslan ægilöng svo ég skellti henni á bloggið.

* Ég nota enska hugtakið „Social Engineering“ jöfnum höndum fyrir Félagsverkfræði, Þjóðaverkfræði, Þjóðfélagsverkfræði og Sálarverkfræði.

Þetta vita einnig þjóðfélagsverkfræðingar og nýta sér. Þegar Karl Marx óf inn í málflutning sinn að höfuðóvinur almennings væri annars vegar Kapítalisminn og hins vegar Stéttaskiptingin, notaði hann algengar samsæriskenningar sósíalismans á þeim tíma og tókst honum snilldarlega að nota þessar kenningar sem farartæki fyrir heimsmynd sína.

Nú vita allir sem eitthvað hafa rýnt í menningarsögu að aðallinn sjálfur hóf kerfisbundið að eyða út stéttaskiptingu í Evrópu árin 1870 til 1920 og að Kapítalismi er rangnefni því áhugi á auð og auðsöfnun er ekki hugmyndafræði. Ennfremur benda margir rýnendur síðustu áratuga á að marxísk heimsmynd hefur – viljandi eða óviljandi – komið á nýrri stéttaskiptingu.

Þá er ljóst að einu aðilarnir sem kerfisbundið hafa breytt áhuga á auðsöfnun yfir í auðhyggju eru kommúnistarnir sjálfir og margir áhrifamestu auðmenn samtímans eru sósíalistar og eru margir þeirra ósvífnir að í að beita auð sínum til að fjármagna þjóðfélagsverkfræði og áróður af ýmsum toga.

Margir þeirra vinstri-hópa sem þeir fjármagna, skrattakenna (Demonize) hægri-sinnaða auðkýfinga fyrir hið sama.

Í dag ræður Marxísk heimsmynd yfir meginhluta menningarinnar hvað varðar túlkun á mannlegu samfélagi og sögurýni en aðeins fyrir tveim kynslóðum lauk síðari heimsstyrjöldinni sem var að miklu leiti stríð á milli tveggja heimsmynda; Fasísks sósíalisma og Marxísks sósíalisma. Þessi átök hófust að sumra mati einni til tveim kynslóðum fyrr en það er e.t.v. ofureinföldun.

Hér er rétt að taka fram að ég geri skýran greinarmun á heimsmynd og heimssýn. Bæði fasískur og marxískur sósíalismi túlka afmarkaðar heimsmyndir upp úr heimssýn Húmanismans sem er meira frumspekileg túlkun á hugarástandi menningarinnar, svipað og Kristíanismi er heimssýn en Kaþólska eða Lúterska eru túlkaðar heimsmyndir upp úr þeirri sýn.

Á þeim tíma sem mestu átökin áttu sér stað, en það tók um tvo áratugi á milli heimsstyrjalda, notuðu fasískir sósíalistar allskyns samsæriskenningar og útskýringar til að styðja við heimsmynd sína. Allir vita hvernig þeir tóku fyrir trúarbrögð Gyðinga (með skelfilegum afleiðingum) en færri vita í dag að um alla Evrópu og víðar í heiminum var allskyns dulspeki og menningarspeki í gangi meðal fólks sem ganga ýmist undir heitinu Thule samfélagið eða Vril speki.

Einnig kemur þróunarheimspeki (Theosophy, Blavatskyismi) hér nokkuð við sögu.

Margir vita að þeir þættir sem að framan eru tilteknir lifa enn góðu lífi bæði í gervigrasrótinni og grasrótinni meðal fólks. Þessi samantekt er ekki framsett til að leggja neitt mat á gildi marxísks eða fasísks sósíalisma heldur benda á að það er gild ástæða fyrir að bæði samsæriskenningar og greiningar eru litnar hornauga af ekki bara ríkisráðsfólki (Statesmen) heldur einnig leiðtogum margra annarra þjóðfélagshópa.

Nú um þessar mundir eru mikil átök í heiminum af skyldum toga, annars vegar um óhefta eða hefta þjóðflutninga en hins vegar hvort loftslagsbreytingar og vá sé af mannavöldum eða náttúrulegum. Síðasta áratuginn hafa talsmenn óheftra þjóðflutninga og þess að loftslagsvá sé af mannavöldum haft óheftan aðgang að bæði meginmiðlum og samfélagsmiðlum (ásamt stjórnmálum) en hinum gert erfiðara fyrir.

Þeir sem hafa aðgang að framangreindum miðlum geta leyft sér að skrattakenna þá sem eru þeim andstæðir en þeir síðarnefndu eru duglegir að kenna samsæri upp á hina, með ýmsum misvönduðum rökum. Við vitum að hið sama var uppi á tengingnum þær tvær aldir sem Upplýsingin (Enlightenment) og Endurreisnin (Renaissance) var að glíma við Skólaspeki (Scholasticim) Kaþólskunnar og færa heimsvitundina frá Kristíanisma yfir til Húmanisma.

Merkilegt nokk, þá eru þau átök enn í gangi meðal margra rýnenda og kverúlanta og í sama mynstri og áður er útskýrt. Sem er nottla samsæri.

Það er óvéfengjanlegt að dulspeki (Mysticism) og tilhneiging til dulspekilegra vangaveltna er hluti mannlegs sálarlífs og veruleika. Að ætla sér að hægt sé að ýta til hliðar áhuga fólks á samsærum t.d. með ritskoðun eða bálförum, er hrein vitfyrring. Því um leið og þú reynir að sneiða af þér þann útlim sem hneykslar þig, taparðu hluta af sjálfum þér og vangæfir.

Að sama skapi munum við aldrei losna við þá tilhneigingu að eyða út og afmá það sem sumum finnst óþægilegt, hvort heldur með bálförum, fleygja í ána, eða gera fólki ókleift að koma einhverju á framfæri eða ef allt annað bregst að skrattakenna fólk.

Vinsælasta tólið í því síðarnefnda er að grafa eitthvað upp úr fortíð mannsins sem skrifar eða talar og benda á að hann hafi eitt sinn misstígið sig og því hljóti greining hans að vera röng. Svipað og að segja, „þessi rithöfundur keyrði eitt sinn yfir á rauðu ljósi og því getur hann ekki skrifað um umferðarlög.“

Með sömu rökum mætti banna mörgum sem aðstoða fólk við að hætta að misnota áfengi, að starfa á sínu sviði.

Tökum sem snöggvast nýjan snúning á þessu og rifjum upp þegar heimsfrægur kenningasmiður og rýnandi, Jordan Maxwell, útskýrði Júdasarkossinn á nýstárlegan hátt. Útskýring hans er út í hött, að mínu mati, en hún fékk mig engu að síður til að rannsaka menningarefni og mýtur að nýju til að fá úr því skorið.

Niðurstaðan er sú að Maxwell hefur rangt fyrir sér en hefði ég ekki rannsakað hvort fullyrðingar hans stæðust hefði ég aldrei fundið út að þegar Pétur postuli sneið eyrað af musterisþjóninum, og að það var sett í frásöguna um Getsemane garðinn, að það var tilvitnun í lagasúlu Hammúrabís og hafði djúpa merkingu fyrir áheyrendur frásögunnar næstu þrjár aldir á eftir.

Nú gæti einhver spurt, hvaða máli skiptir lagasúla Hammúrabís? Svarið er að hún skiptir engu máli varðandi samsæriskenningar en þegar ég sá Vladímír Pútín vitna í hana í viðtali fyrir tveim árum rak það mig aftur til rannsókna.

Í kjölfarið komst ég að því að valdaheimspeki – sem er mjög lítið rætt um – ber vissa virðingu fyrir þessum fræðum, s.s. varðandi hvað sé varanlegt ástand (Eternal State) eða varanlegt skjalavald (Eternal Document Authority, Eternal Bureaucracy).

Til gamans má benda á að sú aðferð að henda nornun í ána, til að gá hvort þær sökkvi eða fljóti, var ekki uppfynding Kaþólskra heldur aftur tilvitnun í Hammúrabí, sem bendir til að  Kaþólskir fræðimenn og lagaskýrendur taki meira mark á henni en kennarinn sagði okkur í skóla.

Ennfremur er þessi lagasúla – rétt eins og Íslensk hegningarlög – með hörð viðurlög við því að dómarar fremji dómsglöp en hvernig kærirðu dómara fyrir dómsglöp? Hvers vegna sagði kennarinn okkur ekki í skóla, að þegar norn er fleygt í ána, skal vera syndur maður í ánni til að bjarga henni frá drukknun ef hún sekkur?

Svarið er samsærisgreinendum augljóst.

Þegar Jóhannes Björn gaf út bókina Falið vald fyrir einni kynslóð síðan, tóku margir mark á bókinni og margir lesa hana enn og vitna í hana. Færri tóku eftir bókinni Bræðrabönd eftir Úlfar Þormóðsson á sama tíma en sama var uppi á teningnum, hún breytti engu.

Víðar mætti fara um farveg samsæriskenninga og greininga (en kenning og greining er tvennt ólíkt), að menningin er sneysafull af þesskonar þvers og kruss, en það breytir fáu ef nokkru um valdastöður og samfélagsmótun.

Við Íslendingar teljumst til þess hluta kristna heimsins sem kennir sig við endurmótun (Reformation) kristninnar undir Martein Lúter.

Til eru fleiri endurmótanir s.s. Enska biskupakirkjan, Kalvín og margar fleiri birtingarmyndir kristninnar. Þó fáir á vesturlöndum kenni sig við Rétttrúnaðinn (Orthodox) þá er sá einnig fyrir hendi sem byrtingarmynd kristinnar sýnar.

Nær allar birtingarmyndir kristna heimsins byggjast á þrenningarkenningunni en hún sjálf er þó ekki Biblíuleg. Þegar Konstantín mikli stofnaði til kirkjuþinganna tveggja í Níkeu, sem lagði grundvöllinn að Kristíanisma, var tveim öflugum þáttum sleppt úr en það voru annars vegar Nasarenar og hins vegar Arianistar (ekki hið sama og Aríar).

Báðir þessir aðilar fylgdu annarskonar túlkun á ævistarfi Jósúa Maríusonar (Jesú) en þrenningarkristnir gera og það er engin kenning heldur ýtarleg greining sem býr að baki þeirri fullyrðingu. Þó skrifuð yrði bók um það eða margar færslur á Vefnum, þá myndi það engu breyta um menningarástandið, í það minnsta ekki í bráð.

Tökum enn skarpari snúning á þessu. Til er sú greining – ekki kenning – að postularnir ellefu hafi svikið Jósúa til krossfestingar og klínt því á Júdas.

Að Júdas hafi reynt að bjarga Jósúa frá þessum örlögum. Hluti þeirrar greiningar er sá að kossinn bendi til að Júdas hafi gefið sjálfan sig í stað Jósúa til krossfestingarinnar og að Jósúa hafi síðar flutt til Kasmír ásamt móður sinni og lifað þar góðu lífi fram á efri ár.

Framangreind kenning er ekki að fara að breyta neinu um ástand kristilegra heimsmynda í menningarheiminum í dag. Hún gæti þó fengið marga til að rannsaka nánar og íhuga hvar þeir standa sem stak innan heildarinnar. Hvort það sé vel eða verr, veit ég ekki. Niðurstaðan er sú sama, meginstraumurinn mun ávallt fylgja valdinu, hvort sem valdið er heiðarlegt og raunhyggið (Reason) eða óheiðarlegt og rökrétt (Logical).

Áður var minnst á þjóðfélagsverkfræðinga og hvernig þeir nýta sér pælingar af þessu tagi og skal nefna tvo punkta í því samhengi. Upp úr 2010 var fólk að missa áhugann á árásinni á Tvíburaturnana ellefta september 2001, eða 911, svipað var uppi á teningnum varðandi Helför nasista í síðari heimsstyrjöld.

Til að vekja áhuga fólks aftur var mörgum kenningasmiðum og greinendum ýtt fram með allskyns óvenjulegar útskýringar og áhuginn var endurvakinn.

Upp úr 1990 var ýtt fram fáeinum en vel útfærðum kenningasmiðum og greinendum á sviði helfararafneitunar og svo fór að margir þeirra voru fangelsaðir og eru sumir enn í fangelsi, og það á lýðræðislegum upplýstum vesturlöndum.

Þannig tókst þjóðfélagsverkfræðingum að slá tvennar flugur í einu höggi, á báðum þeim sviðum sem hér eru dregin fram. Annars vegar að endurvekja athygli milljóna fólks á viðfangsefnunum en ennfremur að búa í haginn fyrir nýjar tilgátukenningar (Theses) fyrir næstu ár og áratugi, sem þó þær fari hljótt, lifa í dulvitund fólks.

Eins og margir vita er sagt að Marteinn Lúter hafi neglt skjal með 95 tilgátukenningum á kirkjudyr og þannig komið af stað endurmótuninni. Þetta er mýta, því þó vel kunni að vera að hann hafi neglt skjalið á dyrnar, þá skipti það álíka miklum sköpum og þetta greinarkorn sem hér birtist.

Stór hópur vina og fylgjenda Lúters, prentuðu á sama tíma tugþúsunda upplag af skjalinu og dreifðu svo víða að ekki var hægt að eyða því út eða ofsækja staka smáaðila sem dreifðu því. Þannig tryggðu þeir að ef Lúter hefði verið fangelsaður, hefði hann – rétt eins og sumir helfararafneitarar – breyst í píslarvott í dulvitund margra.

Hér mætti benda á að samskonar aðferðum hefur verið beitt til að tryggja að fólk man eftir nöfnum á borð við David Icke og Alex Jones vegna þess að meginstraumurinn hefur beitt þá valdi. Þó nöfn þeirra séu sjaldan birt þá eru þau vel greypt í dulvitund fólks.

Framangreint breytti þó engu um Lúter og útskýringar hans heldur það að valdamiklir aðilar tók upp einfaldleika tilgáttukenninganna og nýttu sér í pólitískum tilgangi. Rétt eins og þegar Konstantín valdi þá kristna kverúlanta sem túlkuðu sömu þrenningu og Míþraistar og veitti þeim ásmegin og þannig mætti lengi telja.

Til gamans mætti stinga því hér inn að þegar germanskir herflokkar lögðu Rómaveldi að fótum sér, voru flestir þeirra Aríansk kristnir.

Það er þó aldrei sagt frá þessu í sögubókum, þó til sé ein og ein sem minnist á það. Hið áhugaverða er að næstu tvær kynslóðir á eftir, tóku þeir allir upp þrenningarkristni. Það má þó spyrja sig að því hvort þeir hafi verið í heilögu stríði í upphafi.

Niðurstaðan er sú að það er einmitt þegar tilgátukenningum og greiningum er eytt eða þær ofsóttar, sem fólk fer að veita þeim athygli og það er einmitt þá sem við vitum að valdamiklir aðilar eru að nýta þær eða misnota. Í þessu samhengi minni ég á að söfnuðurinn sem kom saman í forgarði Pílatusar og krafðist krossfestingar, var sami skríll og hafði gleypt í sig fjallræðuna af áfergju og trúað á manninn sem framsagði hana.

Sósíalískir blaðamenn ásamt sósíalískum og kommúniskum forkólfum litu á þetta sem löglega rétt og ennfremur siðferðilega rétt.

Allir vita að ég efast stórlega um siðferði sósíalista og öfga-sósíalista (kommúnista) og álít siðferði þeirra yfirleitt vera huglæga storma líðandi stundar og oft blekkingarleiki til að sölsa undir sig öll völd, alla auði og uppeldi allra samfélaga.

Siðferði kommúnista er einfalt: Skuldsetjum og arðrænum skattgreiðendur eins og okkur sýnist meðan við heilaþvoum börnin þeirra og hrærum upp í fólki með kennifræðum (Identity Politics) og alls kyns yfirborðskenndum tilfinningamálum og spunum.

Látum gott heita – enda bara mín skoðun – en ég vildi koma framangreindu að.

Allir vita að það var tækifærissinnaður stjórnmálamaður sem stundum var kommúnisti og stundum sósíal-demókrat sem af einhverjum ástæðum skaut málefninnu til “borgara Lýðveldisins” en þeir eru stundum uppnefndir Íslenska þjóðin. Flókinn gaur, Ólafur.

Í kjölfarið var búin til Snjóhengja – sem enginn hefur skilgreint fræðilega né tæknilega – og síðasta áratuginn hefur milljörðum verið dælt úr landi með ýmsum hætti, undir stjórn þriggja Seðlabankastjóra sem allir eru kommúnistar.

Stóra spurningin er því þessi: Hvað ef það var sósíalísk mafía hjá einhverri sósíalískri stofnun sem hélt utan um uppgjörið á reikningunum og var einráð um að skilgreina og tilgreina hverjir ættu feitustu upphæðirnar í Icesave?

Hvert fara sósíalístar og kommúnistar á ráðstefnur, í hvaða erlendu félögum samstilla þeir alþjóðlega strengi sína (samanber ábendingar Dame Margaret Thatcher fyrir einni kynslóð síðan)?

Hvaða skattaskjól tala sósíalískir ritstjórar aldrei um?

Nei, þetta er ekki samsæriskenning: Þetta er röð spurninga, og þær eru ýmist bannaðar eða þagðar í hel eða frétta-umræðum beint annað..

Fyrir fáeinum dögum sá ég frétt um að hótel sem var að hluta í eigu Skúla Mogensen lokaði skyndilega. Fréttin var frekar snubbótt og tónninn klaufalegur, eins og svo margar fréttir sem snúa að Skúla síðustu tvö til þrjú árin.

Enginn sem rýnir í fjölmiðlaverkfræði og þjóðfélagshönnun með gagnrýnu auga, þarf að efast um að Hreppstjórafélaginu (sem ég kalla svo) virðist vera illa við Skúla og vill að almenningsálit Gáfnaljósa (sem ég einnig kalla svo) kinki kolli við því.

Um þessar mundir skella plastskeiða-lögin inn – og þó ég vilji tjá mig um það hef ég enn ekki lesið þau – en ég renni yfirleitt augum yfir lög sem ég gagnrýni, öfugt við Gáfnaljós. Byrjum á að útskýra þessi tvö  hugtök hér – áður en lesandinn hverfur á braut vegna þess hroka sem notkun þeirra gætu gefið í skyn, en sá hroki hefur sínar ástæður.

Hreppstjórafélag og Gáfnaljós eru hugtök sem ég hef notað í myndskeiðum mínum síðustu misseri.

Rétt er að skilgreina þau svo lesandinn sjái að ekki er hroki á ferðinni heldur menningarlega skilgreind hugtök sem hafa mótaða merkingu. Fyrrnefnda hugtakið táknar lítt áberandi hluta elítunnar sem haldið hefur um stjórnartauma landsins – á bakvið framhlið stjórnmála – í það minnsta frá Kópavogsfundinum 1662 og jafnvel aftur til elleftu aldar.

Gáfnaljós er fólk sem einungis fylgist með fyrirsögnum meginstraumsmiðla – og trúir í blindni því sem kennarinn þeirra útskýrði í grunnskóla – og fussar við öllu sem er utan við þann hugarramma sem þau búa innan við og er ramminn þeim ósýnilegur.

Þetta er hópurinn þar sem allir vita hvað er rétt og að allir eru vondir sem ekki samsama sig þeim samhljóm. Án tillits til merkingarfræði.

Einkahúmorinn sem var kveikjan að nafngiftunum er eftirfarandi: Þegar Noregur og Danmörk voru blórabögglar alls sem misfórst í stjórn landsins, voru það Íslenskir hreppstjórar sem fóru með hið raunverulega vald, og hönnuðu þeir bæði Konungsríkið 1920-1944 og Lýðveldið 1944. Gáfnaljós missa ekki af einum einasta Kastljós þætti hjá RÚV og móta sér rétt viðhorf (með og á móti) eftir því sem þeim er sýnt.

Hvorki Hreppstjórafélagið né hópur Gáfnaljósa tiltekur einhvern aldurshóp eða samfélagslega samsetningu, skiptir þar engu hver heimsmyndin er eða stjórnmálaskoðun en heimssýnin er oft óskilgreind. Best er að skilja bæði hugtökin sem frumspekilegar táknmyndir sem taki sér mismunandi form eftir aðstæðum og tíma.

Þetta er fullkomlega í anda vestrænnar heimspeki og leyfi ég mér að fullyrða að þrír stærstu heimspekingarnir, Hegel, Nítsje og Platón myndu kinnka hér kolli. Sjáum til með Heidegger, en hann var ekki allra.

Lítum sem snöggvast á Heimsmynd og Heimssýn.

Til að búa við heimsmynd sem er – eins og orðið bendir til – áþreifanleg og hlutgerð mynd, þarf oft heimssýn sem lýsir upp og hvetur myndina. Segja má að sýnin sé frumspekileg og myndin sé fýsísk. Nær allir hafa einhverja frumspekilega heimssýn sem hjálpar þeim að glæða tilveru sína merkingu en yfirleitt treystir fólk einhverjum öðrum (og þá gjarnan elítu kverúlöntum) til að glæða sýnina lífi og breyta henni í mynd.

Þetta má útskýra þannig að kristinn maður sem er utan trúfélaga hefur kristilega heimssýn en þegar hann fer að samsama sig t.d. Kaþólskum sið leyfir hann lærðum og leikum kaþólskra að glæða sýnina lífi og gera hana að heimsmynd.

Ég er eftir því sem ég kemst næst eini heimspekingur samtímans – þó dýpra væri grafið í sögu merkingarfræðinnar – sem geri greinarmun á heimssýn og heimsmynd. Það er frekar stutt síðan ég lærði að sjá og útskýra mun á þessu en árum saman hafa lesendur mínir (og hlustendur) vanist orðinu heimsmynd sem ég hef iðulega notað.

Finnist fólki þetta flókið – sem ég get vel skilið – þá mæli ég með að það samtvinni hvorutveggja undir hatti heimsmyndar og haldi því einföldu.

Snúum okkur sem snöggvast að tveim vestrænum þjóðfélagsverkfræðingum (Social Engineers) – Walter Lippmann og Edward Bernays – sem voru vel þekktir á fyrri hluta tuttugustu aldarinnar. Voru þeir áhrifamiklir og viðurkenndir á sínum tíma og eru að mörgu leyti enn.

Lippmann var mjög aðsópsmikill þegar kom að greiningum á stjórnmálum síns tíma og voru skrif hans misvinsæl og misumdeild. Enginn efaðist um að sem stjórnmálagreinandi var hann mjög áhrifaríkur enda margir stjórnmálamenn sem nýttu skilgreiningar hans ýmist sem tól eða til andstöðu við.

Bernays var minna þekktur meðal almennings en vel þekktur meðal elítunnar. Ættartengsl hans við Sigmund Freud og notkun hans á greiningum frænda síns eru oft gerð að umtalsefni en hann vann beinilínis að því að markaðssetja þau fræði og þróa praktíska notkun þeirra.

Lippmann gaf út bókina „Public Opinion“ (að mig minnir) 1922 og greinir þar hann með hlutlægum hætti hvernig þjóðfélagsverkfræði mótar hug almennings og þá yfirleitt án þess að almenningur eða sá hluti elítunnar sem er í skilunum á milli hreppstjórafélags og almennings séu sér meðvituð um.

Sýn hans t.d. á hvernig elítan blekkti almenning í „Stríðinu mikla“ frá 1914-18 er mjög áhugaverð.

Bernays gaf út bókina „Propaganda“ aðeins fimm árum síðar (að mig minnir) og þar fer hann ofan í sambærilega hluti en rýnir meira í sálfræðina. Hann nýtti Freudiskar hugmyndir til að finna út hvernig hafa mætti áhrif á hugmyndir hins almenna mans án þess að hann gerði sér ljósa grein fyrir hvaða dulímyndir væru notaðar eða hvers vegna.

Þegar fólk vitnar í Göbbels, áróðursmeistara Nasista, til að rökstyðja eitthvað um illsku hans í áróðursbrögðum, er það yfirleitt að vitna í ábendingar Göbbels um hversu rotinn Bernays var í því að töfra fram múgsefjun og dáleiðslu en Þjóðarnissósíalistar fyrirlitu þessar aðferðir og beittu allt annarri nálgun. Þessu neita Gáfnaljós að trúa, enda vita þau betur.

Eftir síðari heimsstyrjöldina unnu Bernays og frænka hans Anna Freud saman að því að hanna hvernig sigurvegarar hildarleiksins gætu endurforritað almenningsvitund frá grunni, án þess að almenningur (eða framhliðselítan) gerði sér grein fyrir því og tryggja þannig „Nýjan heim og Nýja jörð“ hvort sem fólk myndi velja það eða ekki né vita af því.

Þetta er vel útskýrt í heimildamyndinni “The Century of the Self.”

Löngu síðar greindi fræðimaðurinn Noam Chomsky þetta ítarlega og bæði skrifaði um það og hélt fjölda fyrirlestra sem voru mjög vinsælir. Nú er kynslóð liðin frá helstu störfum Chomsky á því sviði en það starf fór mest fram í Bandarísku þekkingarlífi.

Með þekkingarlífi á ég við að helst voru það nemendur vinstri-akademíunnar sem voru meðvitaðir um starf hans. Nemendur sem í dag stýra vitundarþróun og þekkingarþroska almennings vestra og uppfræðir framhliðarelítuna þar í landi.

Þó þetta fólk léti sér vel líka greiningar Chomsky, þá voru þau undir áhrifum þeirrar síu (Filter) að það væru hinir vondu kapítalistar sem beittu þessu og að ef þau myndu beita þessu þá væri það í lagi því þau væru svo góð.

Ég vil taka skýrt fram að ekkert mat er hér lagt á stjórnmálaskoðanir manna eða hvort þeir hafi gert rétt eða rangt í einu eða neinu. Markmiðið er hlutbundin greining á hvað þeir skilgreindu.

Skrif og ræður Chomsky um þetta efni bera yfirskriftina “Manufacturing Consent.”

Reynsla mín af að ræða við fólk á Íslandi um þekkingu og þjóðfélagsmál – sem er ekki hið sama og samfélagsmál – er sú að fólk veit yfirleitt ekki að þessir menn hafi verið til, hvað þá heldur hvað þeir hafi skrifað og skilgreint. Ef ég ræði við þetta sama fólk um hvaða Fíra við Íslendingar eigum frá árunum 1910 til dagsins í dag, sem hafi skilgreint málefni og málefnafræði, og þar með varpað ljósi á samfélags- og þjóðfélagsverkfræði, er hið sama uppi á tengingnum.

Gáfnaljós vita ekkert og skilja enn minna. Hreppstjórafélagið er þeim ósýnilegt. Á sama tíma hefur elítan logið því í almenning, áratugum saman, að við séum vel upplýst og að menntun hérlendis skari framúr. Fáir benda t.d. á að George Soros er einn mesti snillingur síðustu fjögurra áratuga í að fjármagna Astroturf starfsemi vesturlanda (Gervigrasrót) og að nær allar alþjóðafréttir fara í gegnum vélabragðaklíku hans Project Syndicate áður en þær berast Gáfnaljósum. Nefni ég hann á nafn við nútíma Íslending, spyr hann hver það sé, ef það.

Hversu margir Íslendingar tóku eftir þegar fjölmiðlaelítan hóf að leggjast á eitt að varpa skugga á Skúla og þann rekstur sem hann var að byggja upp eða hversu mikið kapp hann laggði á að sá rekstur yrði Íslendingum til sóma? Hversu margir tóku eftir smáfréttum hér og þar sem vörpuðu ljósi á að öflugir aðilar innan stjórnkerfisins lögðust á sömu árina, eins og það væri búið að ákveða löngu fyrirfram að starf hans yrði skotið á flugi?

Hversu margir eru að taka eftir því að framfarasinnaður rekstur í fiskveiðum, fiskvinnslu, tæknilegri getu, hugviti og ferðamálum (sem sækir út fyrir landsteinana og miðar að því að auðga samfélag okkar) er ýmist skotinn á flugi hérlendis eða gert erfitt um vik að komast á flug? Hversu mörg Gáfnaljós sjá hvernig Hreppstjórafélagið sem mergsaug þjóðina öldum saman stendur henni enn fyrir þrifum?

Hversu margir eru færir um að skilgreina þetta og útskýra? Fremur en að rífast í áratugi um flugvöllinn í Vatnsmýri, með eða móti.

Þarf ég að endurtaka listann; „fiskveiðum, fiskvinnslu, tæknilegri getu, hugviti og ferðamálum“ og nefna nöfn eða tíunda ferla? Eigum við kannski að taka fyrir ýmsa spuna sem gerast nær árlega (í misstórum skyrkerjum almannavitundar), hvernig ýmsir menningarfrömuðir og tengt áhrifafólk er kerfisbundið eyðilagt?

Skiptir þá engu hvort þjónar Hreppstjórafélagsins eru vinstra megin eða hægra megin. Raunverulegt vald hefur engan áhuga á hugmyndafræði. Ef samsetning valdakerfisins er rýnd síðustu fimmtíu árin, sérstaklega með áherslu á mannabreytingar síðasta áratuginn, og nánar greind, þá kemur í ljós að vinstri og hægri framhliðarelítan byggir sama húsið en rífst um hver eigi að vera brytinn á bænum og hverjir mega vera fremstir þegar kemur að hlaðborðinu.

Heiðarleiki, skilningur hugtaka og hvernig þau hafa áhrif á tilfinningar og samfélagssamsetningu, hvernig fólki vegnar án tillits til persónulegra skoðana á mönnum og málefnum; Skiptir engan máli, hvort heldur sé skuggavaldið, almenningur, elítan eða framhliðarelítan.

Hver sá sem vogar sér að kafa dýpra ofaní hlutina og greina hlutbundið (sem er einnig hlutlaust í vissum skilningi), er bara skrýtinn og erfiður. Ef hann þráast við – og ekki einu sinni það – er honum ýtt út í horn af öllum sem taka þátt í partýinu.

Á þessum tímapunkti bendi ég gjarnan á bækur mínar Varðmenn kvótans og Bréf frá sjálfsmorðingja, sem eru í skugganum á Íslandi (Shadowbanning), eða Endurreist Þjóðveldi 2013.

Almenningur fær reyndar ekki að taka þátt í partýinu heldur er honum haldið frammi í forstofu eða á dyrastéttinni og leyft góðfúslega að rétta helminginn af öllu sem hann á innum dyrnar þar sem prúðbúnir elítuþjónar taka við öllu saman, og eigna sér allan heiður án minnstu ábyrgðarkenndar (Accountability).

Örfáir virðast taka eftir því síðustu tvö árin að Íslenskt efnahagslíf stendur á brauðfótum og í rauninni er það glöggum rýnendum óskiljanlegt hvers vegna það stendur ennþá. Fjölda uppsagnir hjá vel reknum fyrirtækjum er nær daglegt brauð.

Ástand á verðbréfa og bankamarkaði er nánast hrein upplausn og hefur verið frá áramótunum 18/19. Á meðan fitnar ríkiskerfið, belgir sig út, rukkar og rúir inn að skinni og sjálfsréttlætir sig eins og því sýnist með samþykki fjölmiðla.

Fjöldi fyrirtækja, stundum með mörghundruð manns á launum, er nánast ýtt útaf hengifluginu og í leiðinni svert (Demonized). Gáfnaljós horfa á flotta elítuframhlið í Kastljós þáttum stærstu ljósvakamiðla á sama tíma. Rétt eins ogþegar presturinn í púltinu á miðöldum, var að benda á hver væri norn eða galdrakarl hvers tíma, hverjum skuli fleygt í ána, hver skuli enda á bálinu og hverjum skuli fyrirgefið, og allir jánkuðu með og mættu glaðir (með eða móti) á aftökustaðina.

Lítum aftur á plastskeiðalögin og starfsmennina þrjátíu.

Fyrir þrem vikum keypti ég útvarpstæki á þrettán dollara (eða 1.600 krónur) á vinsælli kínverskri netverslun, ásamt sendingarkostnaði. Þegar pakkinn kom hingað heim, lagði Lýðveldið og Pósturinn 1.850 krónur ofaná. Varan kostaði mig 47% af því sem Feitríki kommúnismans rukkaði. Þegar þú tekur við pakka, hvort heldur innanlandssendingu eða erlendri sendingu, er þrennar upphæðir lagðar ofaná, hjá stofnun sem er beint eða óbeint hluti af Feitríkinu og starfar í sama hugarfari.

Þetta dugar þó ekki feitríkinu til! Fyrir aðeins tveim áratugum – eða hálfri kynslóð – hefðu Íslendingar ekki látið bjóða sér það siðleysi sem kommúnistaríkið beitir í dag. Með hugtakinu kommúnistaríki á ég við refsigleði og reglugerðafjall sem stjórnar hegðun og hugsun fólks,  rúir það inn að skinningu, ákveður hver má lifa mannsæmandi lífi og hver skuli í útlegð, og getur sjálfumglatt réttlætt allt sem það gerir, svo fremi að ríkisguðinn fitni.

Enginn er fær um að hugsa út fyrir þann ramma sem ríkiskennarinn hefur þegar innprentað, nema þá með og móti eftir fyrirfram gefnum uppskriftum vélunarinnar.

Kunna Gáfnaljós að greina þetta? Ef marka má athugasemdaþræði og vanþóknun þeirra á nær öllu sem þau túlka sem rangt (en er í raun skilningsskortur) mætt halda að þau kunni skil allra hluta. Þau hin sömu halda að það sé vitsmunamerki að slengja fram einhverju sem allir vita að sé rétt (en vita ekki hvernig var innprentað) þegar einhver getur sannanlega rökstutt aðra vitneskju.

Núna máttu ekki nota innkaupapoka, samkvæmt einhverji kommúnistarökfræði og er búið að setja það í lög ríkisins. Enginn áttar sig á gildi eftirfarandi spurningar: Hver er skylda ríkisins, réttindi og takmörk? Innkaupapoki er 17 til 22 grömm, skyrdós er einnig 17 grömm þegar hún er tóm. Engin lög ná yfir allar þær plastdósir undan skyri, hrásalati og öðrum matvælum sem fólk tekur með sér heim og hendir í ruslið.

Nánari upplýsingar um plast og plastþyngt má finna í tveim greinum mínum á gudjonelias.blog.is – Af Plast vitleysu.

Enginn þarf að hugsa, sérfræðingur feitríkisins sér um það, og þar er tekist á um hver stjórnar samhljóm (Consensus) þjóðarinnar þennan áratuginn eða næsta, til skiptis.

Hins vegar skiptir miklu máli að nú sé bætt við þeim lögum hjá ríkisguðnum og framfylgt af Feitríkinu, hvernig þú notar einnota plastskeiðar og sogrör. Fólk erlendis er á sama tíma að birta allskyns greiningar sem benda til þess að lausnirnar sem koma í staðinn, útheimta fyrir vikið meira af plasti!

Allir sem setja sig inn í notkun á rafhlöðum fyrir rafbílalausnir vita hvaða ógeðsmengun fylgir því og hversu langvarandi mörg eiturefnin sem því fylgja, í samanburði við bensín og dísel. Hversu margir meðal Gáfnaljósa vita að kommúnistar hafa eyðilagt heilu skógana af pálmalundum til að dísel innihaldi 20% af hugmyndafræðilegri pálmaolíu?

Á sama tíma birta fjölmiðlar þær yfirlýsingar að farfuglum fækki um þriðjung og að það hljóti að vera vegna hamfaraveðurs meðan allir sem nenna að rannsaka nánar vita að það eru vindmyllugarðar sem eru að slátra fuglum í þúsundatali.

Nú má ekki fá lítinn gegnsæjan poka undir epli eða utan um sápu í innkapapokann, til að kommúnistar geti með reglugerðarefsingum og rukkunarálögum „vakið fólk til virðingar um náttúruna“ að þeirra mati, og byggt á yfirlýsingum frá stofnun sem heitir International Panel on Climate Change eða IPCC.

Enginn meðal Gáfnaljósa áttar sig á því að vísindamenn sem starfa að greiningum á jarðarvísindum (s.s. loftslagsmálum) hafa stofnað aðra stofnun sem einskorðar sig við að vinna með mælingar og að þeir gera grín að IPCC sem notar eingöngu tölvulíkön til að rökstyðja áróður sinn (sem eru þjóðfélagsfræði en ekki vísindi).

Engar mælingar styðja fullyrðingar um CO2 eða um súrnun hafs, og ópólitískir raunvísindamenn benda á að CO2 vinnur gegn loftslagsvá og að súrnun hafs er efnafræðilega útilokuð.

Í apríl 2014 benti ég á trúarlega útskýringu á þeirri sturlun sem hefur margfaldast meðal mannkynsins á síðustu árum. Ég efaðist þá um hvort ég gæti leyft mér fullyrðinguna  en síðustu sjö sex ár sé ég að árinni var aðeins lauslega dýft og í dag er hún mælanleg.

Grein mín er rituð til að benda á að hægt er að fara með fræðilegum hætti ofaní sturlun þessarar aldar og vafalaust hægt að fara enn dýpra í forsendur hennar. Ég veit ekkert hvort mínar trúarlegu útskýringar (sem eru annarsstaðar) eigi við eða ekki, mér er slétt sama.

Niðurstaðan er augljós, Húmanisminn er ekki bara úrvinda sem heimssýn, heldur stórhættuleg sturlun og algjörlega óraunhæf, því hún byggist á tilbeiðslu mannlegrar rökhugsunar en ekki yfirvegaðri og frumspekilegri raunhyggju.

Hið furðulega er (því Húmanisminn er í rauninni kaþólskur, sem er ekki hið sama og Kaþólskur) að enginn nútímahúmanisti virðist vita að hann sé það, né heldur hvað hugtakið kaþólskur merkir. Þó veit hann vel, sem vandlega uppfrætt Gáfnaljós, að allt sem ég læt frá mér er bera eintóm vitleysa.

Líklega er það rétt hjá gáfnaljósum. Ég hef fyrir löngu sannfært sjálfan mig um að þó greiningar mínar standist rýni frá hlutbundinnar þekkingarfræði, þá sé það bara vitleysa að vera sá eini sem mótmælir þegar allir vita hvað sé rétt.

Eitt að lokum – þó ef til vill sé óþarfi að taka það fram: Hrokinn er vel meintur og er beint til vonda tvíburans fremur en lesandans.

Hugtakið Gáfnaljós, sem fyrr segir, er frumspekileg táknfræði og lýsir viðhorfi og þá um leið að viðhorfið sé val. Stundum er ég Gáfnaljós, þegar hugsun mín ásamt orðum og athöfnum er á þá leið. Ég hins vegar veit hvað það er að vera Gáfnaljós og reyni að aga huga minn og vitund svo að G’ið verði að g.

Ég hafði oft séð hvernig fólk í samfélagsnetinu var tekið á beinið með miklum yfirlýsingum og eineltis-ræðum ef það lýsti yfir stuðningi við flokk jötnanna, því var ljóst að hugrekkis væri þörf.

Ég hafði smámsaman vaknað til meðvitundar um eigin stjórnmálaáhuga, þrátt fyrir hvað þras þeirra er oft leiðinlegt, og eftir að hafa litið á landslag Íslenskra stjórnmála komist að því að skoðanir mínar lægju hægra megin og að þar var bara einn flokkur.

Ég gekk því í Sjálfstæðisflokkinn og sótti þar fundi. Þykir mér eðlilegt að sé maður hlynntur einhverjum flokki þá taki maður þátt í starfi hans. Þannig kynnist maður fólki af svipuðu hugarþeli ásamt málefnagrunninum og ennfremur hvernig úr þeim grunni er prjónaður veruleiki.

Eitt af því sem gerir heimspeki skemmtilega er einmitt sá þáttur hennar þegar óhlutbundnar (e. Abstract) hugmyndir eru reyndar og látnar hafa áhrif á veruleikann og þannig standa fyrir sér. Standist þær álagið slípast bæði þær og fólkið sem notar þær. Oft krefst þetta innri og ytri átaka, hvort heldur í lífsfarvegi einstaklinga eða samfélaga.

Innri átökin eru dýrmætust, þar sem maður neyðir sjálfið til að horfast í augu við sálarspegil samvisku sinnar í kyrrðinni og þá skugga sem hvíla í undarlegum djúpum sálarinnar.

Þegar maður stígur fram að nýju hefur gerst umbreyting innanfrá sem lýsir upp ferskari sýn á tilveruna.

Samkvæmt akademískri sálarfræði, hvort heldur hún er byggð á Freud eða Jung fræðum, má yfirfæra þessa hugsun yfir á sálarlíf samfélags en þessir virtu fræðimenn báðir skilgreindu samfélagsvitund (e. Colletive Consciousness) sem gilda sálarfræði og leituðust við að útskýra hana fræðilega.

Heimspekingur hlýtur að velta fyrir sér hlutunum allt frá vitundarástandi einstaklinga og hópa, til efnahagsmála og pólitískra vangaveltna, með mislöngum hvíldum í skjóli trúarlegra vangaveltna. Þá út frá vel skilgreindum og vandlega útfærðum hugtökum, hvort heldur þau hafa verið dregin inn í snertingu við veruleikann eða notuð sem breytiafl (e. Catalyst) fyrir önnur keðjutengd hugtök sem fá þessa snertingu.

Þessi útlistun kann að þykja full djúp, hugsanlega flókin, hún á hins vegar rétt á sér, því menning er saga hugsunar og sú hugsun sem hlutgerist þarf að byggja á einhverju dýpra. Einhverju sem hjúpar öfluga frumspeki, eins konar lukt sem viðheldur týru í djúpum sálarlífsins á meðan við tökumst á við hinn hlutgerða veruleika.

Saga agaðrar hugsunar – eða siðmenning – sækir styrk sinn í þetta viðhorf og sagan hefur margsannað að þegar hugsun frumspekinnar þornar eða tærist, er voðinn vís í veruleikanum.

Þegar kom að því að heimspekilegar og félagslegar vangaveltur drógu mig eins og segulmögnuð skuggavera í sálardjúpunum alla leið til menningararfs Þjóðveldis og Vætta, hætti ég þáttöku í Sjálfstæðisflokknum af þeirri ástæðu að mér fannst þetta tvennt ekki samrýmast.

Ég hætti þó ekki að vera hægri-sinnaður í stjórnmálum og viðhélt íhaldssömum skoðunum innan Endurreists Þjóðveldis og geri þegar ég á þar snertingu. Þegar þar að kom að þáttaka mín í málefnum Þjóðveldis minnkaði, hóf ég að nýju að rýna í stjórnmálalíf Lýðveldisins og hafði á þeim árum sem liðið höfðu, slípast í fyrrgreindri glímu við hugtökin.

Á sama tíma hafði ég glímt ítarlega við hugtakaglímur á vettvangi Eingyðistrúarinnar, rýnt í fræði frá Íhaldssömum Íhalds-Rabbínum (e. Ultra Orthodox Rabbi’s), virtum Íslömskum fræðimönnum, Kristilegum fræðimönnum Skólaspeki (e. Scholastic) ásamt grunn frumspeki trúarritanna sjálfra.

Þáttaka mín í mótun Þjóðveldishugsjónarinnar krafðist þess að rýnt væri í þau gildi sem fæddu af sér Þjóðveldi eldra sem gerðist á sama tíma og fimm hópar landnema endurfæddust sem Íslensk þjóð árið 930.

Ég biðst velvirðingar á því hversu djúpt þetta greinarkorn kann að virðast. Oft þarf að greina frá farvegi hugsunar til að lýsa því hvernig reikað var í þoku frá vörðu, að vörðu, og til baka að steinahrúgu.

Þegar aftur var snúið til veruleika okkar Borgara Íslenska Lýðveldisins frá 1944, skildist mér að hægri-menn hafa engin hugtök lengur. Sjálfstæðisflokkurinn er orðinn sóslíalískur miðjuflokkur og hefur fá sterk hugtök til að varða afstöðu sína og fólkið sem viðheldur starfi hans virðist ekki vita það, hvað þá kjósendur hans.

Þetta eru þung orð, rituð með trega. Staðreyndin er að sósíalískur Marxismi, sem virðist stýra menntun fólks í grunnskólum og háskólum, ásamt fræðslu meginstraums fjölmiðlunar, hefur sín hugtök á hreinu, hversu grunnhyggin sem mörg þeirra kunna að virðast.

Orðræða sósíalismans hefur fangað umræður okkar og innri vitund. Svo djúpt ristir, að hugtakið Íslenski Íhaldsflokkurinn, er fyrirfram dauðadæmt heiti fyrir endurreisn hægri stjórnmála. Við höfum ekki lengur tök á að lýsa veruleika okkar né svara sósíalistum skilmerkilega.

Greinin var rituð 13. september 2019 og send Morgunblaðinu sem birti hana 15. nóvember 2019.

Hann er týpan sem er vaknaður og byrjaður að vinna á meðan við hinir erum að rumska og hann fer út að sópa innkeyrsluna á meðan við hinir erum að fara úr sokkunum fyrir háttinn.

Við ræddum oft við þennan öfluga mann, því hann virkaði með báða fætur á jörðinni, rökviss og jafnlyndur og með heilbrigð viðhorf til fjölskyldulífs og samfélags.

Þar sem vinnustofa hans var í sömu byggingu og vinnustofa okkar félaganna, hittumst við oft og tókum tal saman og ekki var óalgengt að hann fengi sér tíu dropa hjá okkur á kaffistofunni. Við félagarnir erum báðir heimspeki sinnaðir og þetta var í annað (og síðasta) sinn sem við leigðum saman húsnæði undir sitthvort vinnuborðið og hillu með fræðibókum.

Dag einn er rætt um stjórnmál og vinur okkar þúsundþjalasmiðurinn – sem einnig er duglegur í vinsælli íþrótt – viðurkenndi að hann væri Sjálfstæðismaður og hefði alltaf verið það. Vorum við félagarnir báðir undrandi, vinur minn þó meira en ég, og umræður hófust um þetta.

Á þessum árum var ég ekki jafn meðvitaður um stjórnmál og ég er í dag; Mér þótti orðastagl og þref stjórnmálanna oftar snúast um sálarlega tregðu, þröngsýni og rakaflækju frekar en yfirvegað kalt mat og raunhyggju. Ég var þó frekar á því á þessum tíma að ég væri meira til hægri en Sjálfstæðisflokkurinn en það skipti mig litlu máli þá.

Mér hafði verið innprentað af skólum, meginmiðlum, og almannaróm, að lengra til hægri en Sjálfstæðisflokkurinn væri Fasismi og við vitum öll að fasisminn er nasismi, rasismi, mannhatur og ógeð, svo ég leyfði mér ekki að gæla frekar við of-langt-til-hægri tilhneigingar í hugsun.

Í dag veit ég betur. Fasismi er ákveðið form á Sósíalisma rétt eins og Marxisminn er annað form á því sama og er hvorutveggja vinstra megin. Nútíma kommúnismi (sem er annað orð yfir Marxísma) vill hins vegar ekki leyfa fasistum að vera vinstra-megin svo þeir hafa komið því inn hjá okkur að hægri-fólk séu mismunandi form á fasisma.

Fasismi tekur oft þjóðernissinnað form og það er ein aðferðin til að sverta fólk sem fasista séu þeir þjóðernissinnaðir.

Það er klassískt form á því hvernig kommúnískir heimspekingar Frankfurt skólans einbeita sér að því að rugla orðræðunni og hæra upp í vitund fólks með allskyns orðhengilshætti svo það týnist í hvirfilvindum skoðana-staglsins og tekur ekki eftir þegar smalahundar marxíska sósíalismans taka samfélögin og þjóðfélögin yfir.

Vinur minn sem er öflugur heimspekingur og sagnfræðingur ákvað að rökræða við þúsundþjala smiðinn um hversu mikil hugvilla það væri að styðja Sjálfstæðisflokkinn. Tókst honum það þokkalega vel en smiðurinn varðist mjög vel, því hann var búinn að hugsa þetta til hlýtar og hafði sín rök á hreinu.

Hann var þó snillingur í höndunum en vinur minn snillingur í heimspekilegu orðfæri og einn öflugasti greinandi sem ég hef fyrirhitt. Leikurinn var því ójafn. Þetta var í fyrsta sinn sem stjórnmála umræður komu upp þar sem við félagarnir tókum báðir þátt.

Við höfðum svo oft rætt önnur – tengd málefni – að við vissum báðir að stjórnmál var ekki inni á okkar sameiginlega sviði, og það var ákveðin sátt um það.

Því var ég dálítið hissa þegar vinurinn dengdi fram vissum frösum og hugtökum sem Þjóðfélagsverkfræðingar Frankfurt skólans hafa notað síðustu áratugi til að sverta (Demonize) íhaldið og ýta orðræðu þess út af umræðuborðunum.

Allir vita jú að íhaldið hyglar bara sínum mönnum, vinum og ættmennum í stjórnvaldinu og aðræna almenning (Kleptocracy and Nespotism) gegnum ofvaxin og hygld fyrirtæki sín og að það heldur fólki helst átthagabundnu og stéttaskiptu.

Allir vita að íhaldið hyglir hinum illgjörnu trúarbrögðum sem hafi heilaþvegið og dáleitt fólk um aldir og að íhaldið elskar hernaðar uppbyggingu og þann illgjarna iðnað sem því fylgir ásamt því að stuðla að ófriði víða um heim, en að öreigalýðurinn borgar alltaf brúsann.

Allir vita að konur geta ekki valið sjálfar eiginmenn undir íhaldinu og að þær geta ekki losað sig við óæskileg fóstur undir íhaldinu, að þær séu helst bundnar með streng við eldhúsið og ennfremur að ef kommúnisminn skaffi ekki vernd fyrir börn í formi leikskóla og barnaskóla, endi börn sem ómenntuð og illa uppalin í veröld aðráns, stéttaskiptingar og fátæktar.

Þetta þykir fólki augljóst enda hafa kennarar og blaðaritstjórar ásamt höfundum skemmtiefnis í sjónvarpi og kvikmyndahúsum kerfisbundið innprentað þessari niðurstöðu meira og minna frá byrjun síðustu aldar.

Þeir sem vilja ræða þetta til hlýtar hafa ekki orðfærið til þess. Framangreind þríarma aðferð hefur innprentað fólki sósíalískri heimssýn án þess að fólk taki eftir því og kerfisbundið fjarlægt – sem fyrr segir – getu fólks til að greina hvað er að gerast og takmarka kjark fólks til að mæla fram skoðun sína, því hún er umsvifalaust svert með misdjúpvitrum frösum (sem allir vita að eru réttir).

Þríforkur Poseidons (eða Ægis) hefur þá getu að sé honum stungið í jörðina, skekur hann hana með ægilegum jarðskjálftum og flóðbylgjum.

Heimspeki og sálfræði goðahyggjunnar (og einnig eingyðistrúarinnar) lítur á jarðskjálfta sem tákn um þegar undirstöður hins daglega og veraldlega lífs minnir á vissan fallvaltleika og minnir okkur á að stíga varlega til jarðar og huga vel að, hún skilgreinir einnig vatn, haf, rigningar og flóð sem tákn um hið frumspekilega sálarástand manns og náttúru.

Þegar Móse og Elía klufu hafið eða þegar Elía og Jesú gengu á því, þá var óbeint verið að minna á hvernig orðræða þeirra og hugmyndavinna gat bæði klofið sig í gegnum hugmyndahaf mannsins og tekið visst vald yfir því.

Auk þess sem það er gaman að trúa á kraftaverkin sjálf.

Framangreint er tekið fram sem tenging við fornar mýtur, til að benda á að þegar nútímamaðurinn missir getu sína til að sálgreina og menningarrýna sjálfan sig og ástand heimssýnanna í kringum sig, þá var það ekki tilviljun. Heimssýn sósíalismans var ekki aðeins búin að taka yfir huga fólks, heldur hefur hún með yfirveguðum hætti skorið úr vitundarástandi fólks getuna til að greina það og lýsa því.

Síðan gerist skemmtilegur snúningur: Orðræðan færist yfir á Stjörnustjórnmál. Allt byggist á fólki og því gildismati að ákveðnum einstaklingum fylgi hugarástand eða dulmögnun (mystical) kraftur. Sértu í fylgni við ákveðinn einstakling þá ertu í fylgni við hans heimsmynd (ekki heimssýn) og þá krafta sem það fyrirstillir.

Einn virtasti sósíalisti síðust aldar – Eleanor Roosevelt – lýsti því snilldarlega hvernig meirhluti fólks hugsar fyrst og fremst um fólk, annar stór hluti þess hugsar um viðburði og ástandslýsingu en agnarsmár hluti þess hugsar um hugmyndir og skilning. Hún lýsti þessu sem þrennu; Þriðjungur hugsar um fólk, þriðjungur um atburði og ástand og þriðjungur um hugmyndir.

Prússar hönnuðu menntakerfi sem síðar varð fyrirmynd að sósíalísku nútíma menntakerfi sem elur fólk upp frá barnæsku til háskólanáms.

Þeir notuðu samskonar viðmið en útskýrðu á annan hátt. Þeir litu svo á að 95% fólks stundaði störf á borð við framleiðslu, viðhald og iðn, að 4% stundaði fræðistörf og skjalavald (bureaucrat) en 1% stundaði stefnumótun og stjórnun.

Á þeim tíma sem prússar settu upp fyrrgreint sniðmát í menntun var fókusinn sá að viðhalda sess elítunnar, að byggja upp öflugt miðstýrt ríki (hvort sem það væri keisararíki eða forsetaríki) og að halda huga almennings uppteknum við það sem honum væri hollast að hugsa um.

Staðreyndin er sú að sósíalismi og íhald gera bæði þetta sama, eini munurinn á þeim kerfum sem þau byggja upp er hverjir séu í elítunni og hversu stór prósenta hver hópur sé. Ég hef oft leikið mér með regluna áttatíu-tuttugu í þessu samhengi.

Áttatíu-tuttugu reglan er oft notuð í viðskipta- og athafnalífinu – hún er auðvitað dulspekileg og ill mælanleg – en hún passar furðuvel við ýmsar aðstæður. Áttatíu prósent af innkomunni kemur frá tuttugu prósent af erifðinu, áttatíu prósent af erfiðinu skilar tuttugu prósent af innkomunni.

Það góða við þessa reglu er að þegar maður t.d. byggir upp nýtt fyrirtæki eða endurhannar innra starf félagshópa og fyrirtækja þá auðveldar hún manni að finna út hvar mesta sóunin er. Hún minnir mann jafnframt á að erfiðið sem skilar minnstu, kennir manni oft aðferðirnar sem síðar skila mestu.

Sé áttatíu-tuttugu reglan yfirfærð á staðhæfingu frú Roosevelt, má setja þetta þannig upp: Áttatíu prósent fólks hugsar um fólk og tuttugu prósent um atburði, ástand og hugmyndir. Áttatíu prósent af síðarnefnda hópnum hugsar um atburði og ástand en tuttugu um hugmyndir.

Sé þessi regla sett upp í einfaldri viðmiðun birtist hún svona fyrir hvern 100 manna hóp: 80 hugsar um fólk, 16 hugsar um viðburði og tölur, 4 hugsa um heimspekigreiningar.

Eftir að ég hóf að nota þetta módel og nota það samhliða prússneska módelinu, hef ég átt auðveldara með að sjá á hverjum tíma hvernig samræður samfélaganna og umræður þjóðfélaganna mótast. Jafnframt er auðveldara að sjá framvinduna í gegnum áratugina og jafnvel í gegnum aldirnar.

Tökum einfalt dæmi: Okkur er sagt frá því hvernig Franksa byltingin var hreyfiafl (Catalyst) sem kom á heimsumbyltingu sósíalismans og lýðræðishyggju, ásamt Bandarísku byltingunni. Þetta er að miklu leyti rétt en að jafn miklu leyti rangt.

Bandaríska byltingin var hreyfiafl lýðræðisumbóta, það er rétt, en hún byggðist á hreyfiafli sem átti sér stað í Englandi rúmlega öld fyrr og er í Engilsaxneskri heimssýn (ekki heimsmynd) nefnd Dýrðlega Byltingin (The glorious revolution) og þó Þríforkur Ægis tali ekki um það, þá lifir sá Atburður ríku lífi innan engilsaxneskrar menningarumræðu.

Þeir hinir sömu eru vel meðvitaðir um hreyfiafl engilsaxneskrar heimsmyndar og Ensk-kristilegrar heimssýnar (Anglican Christian Worldview) á lýðræðislega og akademíska þróun heimsmenningarinnar.

Franska byltingin (öfugt við þá Ensku) byggðist hins vegar á sósíalískum hugmyndum sem höfðu verið fáeina áratugi í þróun bæði á Þýskum og Frönskum menningarsvæðum í áratugi og var sér-Evrópsk. Þegar Parísarkommúnan var sett á laggirnar rúmlega kynslóð síðar, þá voru sömu hugmyndir, orðræður og skrif vel lifandi í hinum ýmsum borgarsamfélögum frá Normandy í vestri til Súdetalands í austri, frá Berlín í norðri til Bologna í suðri.

Í því módeli sem ég lýsti áðan, þá hefur almenningur ekki minnsta grun um þessa tvo hugmyndastrauma: Það er búið að ala á því hjá fólki að horfa á Fólkið með blöndu af Viðburðum og að þykja Hugmyndir fráhrindandi og flóknar, enda sér sósíalísta elítan um að matreiða hugmyndir og túlka atburði, og er fyrirfram búin að undirbúa fólk í sósíalistaskólum hvernig það taki við þeirri matreiðslu og túlkun.

Þegar ég segi við fólk að ég hafi áhuga á Þjóðveldinu, þá er það bara gamaldags. Þetta sama fólk lifir í Marxískum sósíalisma, sem er byggður á gamaldags og úreltum hugmyndum frá 1870 en veit það ekki.

Þetta fólk er með hugann fullan af frösum sem kommúnistar hafa komið inn hjá fólki allar götur síðan þá, eru löngu úreltar eða hafa fyrir löngu verið afsannaðar sem áróður og mistúlkun (lýgi).

Þeir hinir sömu myndu benda á að Das Kapital kom út 1867, að Parísarkommúnan var 1871 og að franska sósíalista byltingin hófst 1789 og því sé ártalið 1870 hrein rangtúlkun. Sem er enn ein sálfræði-aðferð Frankfurt skólans til að draga fólk út í hártogun (splitting hairs) um allskyns þvætting og orðhengilshátt sem hefur ekkert að gera með raunhæft gildismat.

Ehvaða skiptir engu máli hver stefna borgarinnar sé, meðan þú lifir góðu lífi innan hennar. Meðan hún verndar þig, þá máttu vera hlandforar vitleysingur meðan heilaþvegnir íbúar borgríkisins klappa.

Þetta sama fólk hefur ekki hugmynd um hvernig konungsríkin stóðu vörð um mun meira frelsi innan þeirra léna og borga sem stóðu að ríkjum þeirra en gert er í þjóðríkjunum sem Marteinn Lúter og Richelieu kardínáli komu á. Þau vita ekki að Westfalísku samningarnir hönnuðu heimsmynd sósíalískra þjóðríkja sem eyddu fyrrgreindu frelsi.

Skilningsskortur á þessari greiningu, hefur afmáð þjóðfélagshópa Evrópu og víðar í heiminum ásamt því að afbaka náttúrlega sýn fólks, og komið á almennri fyrringu.

Ég hef margreynt erlent fólk að því að séu því gefnar fimm mínútur til að svara spurningunni; Hvað eru margir þjóðflokkar í þínu ríki, þá byrjar það á Þjóðríkisþjóðinni en endar á þjóðflokkunum sem enn lifa góðu lífi undir hulunni en er neitað um orðfæri.

Hvar er málefnalega og vel ígrundaða málstofan sem greinir skoðanir og kenningar Marxískra fræðimanna og pólitískra kverúlanta og mælir út frá raunhæfum og mælanlegum gildum – eða gildismati – og setur niðurstöður sínar í einfalda og skýra frasa sem auðvelda fólki eins og vini mínum og þúsundþjalasmiðnum að takast hressilega á, áður en þeir klára úr kaffibollanum og ganga sáttir aftur til vinnu?

Hvernig smíðum við samfélög sem gæta að virðingu, festu, áræðni, djörfung og dug, annars vegar, eða samfélög samhljóms og svertunar, hærigrautum tilfinningagilda og yfirborðsmennsku hins vegar?

Er kommúnisminn úreltur eða er hann framtíðin? Í gegnum árin hef ég oft lesið kafla 11. í Opinberunarbók Jóhannesar, því þó ég hafi oft lesið hann, var merking hans mér óljós. Vissulega hafði ég lesið og heyrt útskýringar á kaflanum frá hinum og þessum kristilegu stefnum.

Það er eitt af gildum mýtna og andlegra rita, séu þau lesin með opnum huga og án þess að taka kreddu-túlkun kverúlantanna (bæði þeirra trúuðu og guðlausu) sem sem gilda niðurstöðu, þá ýta þær við þróun þroskaðrar frumspekilegrar hugsunar.

Bókstafstrúarfólk guðleysis og sósíalisma hafnar því hvernig frumspekin er hverfillinn sem skilgreinir manninn frá dýrum merkurinnar og skapar siðmenningu og djarfa hugsun. Niðurstaða þeirra er stöðnun hugans og ofurvald akademískrar rörsýnar og feitríkis skrifræðisins.

Níutíu prósent af öllum uppfinningum koma frá andlegu fólki. Tæplega sjötíu prósent Nóbels verðlauna hafa verið veitt andlegu fólki fyrir framfarahugsun í menningu og vísindum. Guðlausi sósíalistinn veit þetta en viðurkennir það ekki og það er enginn sem er opinberlega að svara honum. Hann sér ekki að það er munur á andlega sinnuðu fólki og trúuðu eða munur á trú og trúarbrögðum og sé honum bent á það, snýr hann orðræðunni á hvolf.

Hann sér ekki, né myndi viðurkenna, að opinská orðræða og lýðræði var skapað og er varðveitt af andlegu fólki.

Einn daginn las ég kafla 11. enn og aftur, og það rann upp fyrir mér ljós. Ef ég lít til baka, allt aftur til frönsku og bandarísku byltinganna, og bar saman heimsátök hugmyndanna allar götur síðan þá, lá túlkunin skýr fyrir hugskotssjónum:

Spámennirnir tveir í kafla 11. sem takast á um athygli og fylgni fjöldans, voru báðir sósíalistar. Annar þeirra var fasisti og hinn var marxisti. Þeir fengu báðir mikinn fjölda fólks með sér, þeir bárust á banaspjótum hvor við annan, báðir lágu þeir í valnum (í tiltekinn tíma) og báðir risu þeir á ný og hildarleikurinn hófst á ný.

Kafli 11. sagði ekki að þeir væru Spámenn Guðs, heldur Spámenn.

Við þurfum að muna að þegar Jóhannes skrifaði Opinberun sína niður, löngu áður en Bókstafstrúartúlkun yfirtók heiminn upp úr 1800, var spámaður tákn fyrir mann eða hugmyndafræði sem sprettur fram, oft á undan sinni samtíð, mælir eða útskýrir nýstárlega eða endurtúlkaða sýn og gerist að hreyfiafli jarðar og hafs.

Yfirleitt er merkingin táknræn, en stundum all veruleg. Enginn veit í rauninni eða getur sannað eða afsannað hvort Móse eða Daníel hafi raunverulega verið til, kannski var sagan um þá spádómur um eitthvað sem síðar myndi gerast eða tákn sem kenna mismunandi – og vitkandi – skilning á hverri kynslóð. Kannski ekki.

Þegar ég horfi á heimsátökin sem hófust eftir fæðingu sósíalismans 1790 (Frakkland 1789 eða Bandaríkin 1776) hvort heldur það voru fasistar eða kommúnistar, sé ég mestu slátranir sem mannkynið hefur nokkru sinni upplifað.

Þau fáu trúarbragðastríð sem mannkynið hefur att, reyndu iðulega að sniðganga slátrun og þeim lauk yfirleitt með samningum sem gættu gagnkvæmrar virðingar. Styrjaldir sósíalismans rústa ævinlega andstæðingnum og lýkur með heilaþvotti og lygum.

Sósíalistastríðin eru slátranir sem framdar voru með öllum tiltækum ráðum. Kerfisbundin morð á tugmilljónum almennra borgara með eldsprengjum, milljónir sveltar til dauða eða þvingaðar til búferlaflutninga, ýtt út á vígvöllinn eða smalað í dauðabúðir.

Bandamenn voru jafn sekir í þessum fræðum og Nasistar, og það er margsannað þó það sé ekki á vitorði almennings.

Marxískur sósíalismi leyfir ekki þá orðræðu. Roosevelt var sósíalisti og hann efldi marxískt kerfi í Bandaríkjunum. Stalín var yfirlýstur Marxisti. Churchill var sósíalisti sem snérist til Nýfrjálshyggju (sem er Mensheviskur Sósíalismi).

Allir leiðtogar bandamanna voru mis-yfirlýstir sósíalistar og allir byggðu þeir upp marxísk ríki. Við höfum hins vegar ekki orðræðuna til að skilgreina það og þeir fáu sem reyna það, láta oft glepjast af fasískum sósíalisma og andísemitísma sem er oftar barnalegur frekar en vitsmunalegur.

Þúsundþjalasmiðurinn hafði vinnustofu í húsi sem var í eign þriggja systkina. Systkinin stýrðu öflugu fyrirtæki sem faðir þeirra byggði upp. Við félagarnir leigðum af þeim skrifstofurými á mjög hóflegu verði. Allt starfsfólk þeirra bar þeim vel söguna og litu upp til þeirra.

Mín reynsla af bræðrunum tveim sem stýrðu fjölskyldufyrirtækinu var sú að þeir sýndu öðru fólki virðingu, tóku tillits til aðstæðna fólks hvort heldur það starfaði fyrir þá eða átti í viðskiptum við þá. Aldrei heyrðist í þeim eitt aukatekið neikvætt orð í garð annarra og þeir gættu þess í hvívetna að rekstur þeirra valtaði ekki yfir þá sem minna máttu sín.

Nær undantekningarlaust hefur reynsla mín í gegnum áratugina af valdamiklu og efnuðu fólki verið sú sem hér greinir. Þá sjaldan að ég hef séð samskonar fólk fara hamförum gegn fólki og samfélögum, hafa það verið sósíalískir efnamenn og/eða stjórnmálakverúlantar.

Staðreyndin er sú að kapítalismi er ekki hugmyndafræði. Fjármagn er afleiðing af athafnalífi samélaga og þjóðfélaga. Hægri fólk aðhyllist yfirleitt virðingu, yfirvegun og íhugun á verðmætu gildismati.

Sósíalistar hafa það á stefnu sinni að rífa niður framangreind tildi og ræna kapítalinu. Fátækt og hugmyndstjórnun er nær alltaf afleiðingin þar sem sósíalistar fá að ráða málum. Sósíalísk ríki koma á margföldum gjaldheimtum og ráns-skattheimtu, arðrán er það sem þeir trúa á og ástunda meðan þeir telja viðkvæmu fólki trú um að það séu kapítalistarnir.

Félagslegur jöfnuður er lyga-hugtak til að fela þetta fyrir fólki, kapítalistinn er kommúnistinn sjálfur.

Besta dæmið um fyrrgreinda hugmyndafátækt er þegar elítan byggir upp sósíalískt feitríki af því tagi sem er að kaffæra Evrópu og aðrar álfur þessa dagana og þegar hægri-flokkar innan feitríkis stuðla að slíku, þá eru þeir hægri-sósíalistar og þar með vinstra megin við miðjuna.

Síðan fá þeir sósíalíska nýfrjálshyggju til að uppnefna feitríkið sem djúpríki, sem er Freudísk sálfræði; Þú hefur ekki vald yfir eigin undirvitund! Fáir vita í dag að Freud útbjá sálfræði sína til að auðvelda sósíalískum sálfræðingum að heilaþvo fólk og hann á efri árum iðraðist þess.

Ég bið lesandann velvirðingar ef ég hef á einhvern hátt sært blygðunarsemi hans í þessari grein, sem upphaflega átti að vera helmingi styttri. Tilgangurinn var að færa rök fyrir nauðsyn einnar spurningar, án þess að svara henni: Er sósíalisminn úreltur og gamaldags?

Nokkrir Íslenskir þingmenn hafa beitt málþófi bæði á Ríkisþingi Lýgveldisins frá 1944 og undir forvera þess Konungsríkinu frá 1918 til 1944. Stundum hefur það komist í fjölmiðla og stundum í kjaftasögur.

Hér áður var stundum rætt um það í sveitinni heima að hinn og þessi þingmaðurinn hefði flutt ræðu í þrjá eða fimm tíma og einn varð landsfrægur á sinni tíð fyrir átta tíma langa ræðu.

Aldrei var sérstaklega rætt um innihald þessara ræða.

Það er með efni og innihald í þessu eins og öðru. Fáir meðal almennings átta sig á innihaldi þess sem almennt er nefnt „Orkupakki 3“ eða afleiðingum þess. Hinn almenni maður hefur lítinn áhuga á merkingarfræði og innihaldi.

Ósagt skal látið hvort almenningur hafi alltaf verið jafn yfirborðskenndur og hann virðist vera í nútímanum eða hvort meðalmennska sé nútímasjúkdómur sem þarfnist lækningar . Kannski erum við gáfaðri en forfeður okkar og formæður, fyrir tilstilli yfirgripsmeiri og ítarlegri menntunar en þau fengu. Kannski virkar það öfugt.

Eins og fólk veit sem fylgst hefur með skrifum mínum – og ræðuhöldum – í gegnum árin, vil ég helst fjalla eins abstract um hugsunarhátt og mér er framast unnt. Þegar ég tiltek sérstaka viðburði og fólk líðandi stundar, er það yfirleitt í þeim tilgangi einum að nýta stundar-athygli til að draga fram blæbrigði hugarástands og viðhorfa.

Stutt er síðan ég áttaði mig á því að þegar mér hefur mistekist að útskýra téð blæbrigði, þá er það ekki endilega vegna forheimsku lesandans eða þvermóðsku áheyrandans. Hugsanlegt er að mér mistakist oftar en ekki að útskýra sannleikann þannig að hann skiljist;

Eðlilega er honum þá hafnað, sérstaklega ef yfirborð og framsetning er með röngu sniði.

Því skulum við ekki rifja upp hér og nú hvaða þingmenn eða þingflokkar hafa beitt málþófi þá rúmu öld sem liðin er síðan Hreppstjórafélagið tók opinber völd á Íslandi og uppnefndu sem Sjálfstæði Þjóðarinnar.

Rétt er að ég útskýri stuttlega hugtakið Hreppstjórafélag. Í ræðum mínum á YouTube – sem nú hefur verið eytt – notaði ég þetta hugtak reglulega í tilteknu samhengi en útskýrði aðeins einu sinni og þá stuttlega hvað átt væri við.

Á elleftu öldinni þegar íbúar á Íslandi höfðu búið við Þjóðveldi í um það bil öld eða svo og höfðu á rúmum tveim öldum svo til fullnumið hér land, mynduðust þrenn valdahlutföll sem í dag eru svo til gleymd.

Stór hluti aðfluttra vildi ekki búa inn til landsins og vinna við landbúnaðarstörf heldur við sjávarsíðuna og lifa af fiskveiðum. Þeir sem vildu síðari kostinn, vildu helst flytja saltaðan fisk úr landi, eiga haffær skip og koma heim með varning í skiptum fyrir sjávarfang sem þeir ýmist seldu á Bretlandseyjum eða í Norður Evrópu.

Höfðingjar inn til landsins sáu þetta fólk sem ógn við völd sín og áhrif, svo sem vonlegt er. Þeir sáu ekki þann hag sem þjóðin til sveita hafði af að við sjávarsíðuna bjó fólk sem stundaði samskipti við erlendar þjóðir og færði hingað til lands ýmislegt móðins úr ranni auðugra útlendinga.

Ekki síst stóð þessum höfðingjum ógn af flæði óheftra hugmynda.

Fólk sem bjó í mis fámennum verum við sjávarsíðurnar, hafði oft talsverðan tíma til að þróa eigin hugmyndir og einnig kynntist það hugmyndum erlendis. Þessar hugmyndir gátu verið hættulegar því valdaformi sem var að myndast í landinu.

Á elleftu og tólftu öldinni mynduðust þannig þrennir hugmynda og áhrifa hópar í landinu: Hreppstjórafélagið sem vildi átthagabinda fólk og halda því undir ánauð skulda og forheimskunar. Fámenn fræðistétt sem vann að fræðum sagna, ætta og dulfræða. Frelsingjar sem um tíma uppnefndust Krýsar, sem lifðu í missmáum verum sem voru vísir að sjávarþorpum.

Um það leyti sem Ari Fróði uppritaði og hreinsaði sögu fyrstu fjögurra alda Íslandsbyggðar, hafði Hreppstjórafélagið náð yfirhöndinni, eytt út Krýsunum (sem stundum ritast sem Krísar) og fræðimenn höfðu nær allir gengið Kirkjunum á hönd.

Allar götur síðan, frá því Þjóðveldið gekk í ríkjasamband við Noreg 1264 og var síðan sameinað Danska Konungsríkinu 1662, hefur Hreppstjórafélagið verið svo til einrátt um alla stjórnhagi og viðskiptalíf á landinu. Fram til 1918 gat það þó talið fólki trú um að það væri erlendur aðall en ekki þeir sjálfir sem voru að blóðmjólka landið og gelda alla hugsun fólks.

Fræðafélagið er hins vegar gengið úr Kirkjunni og undir hatt Húmanista Akademíunnar. Krýsar eru því sem næst alveg horfnir.

Þegar byggðir mynduðust á ný við sjávarsíðuna, kunni Hreppstjórafélagið að hafa þær kyrfilega á valdi sínu og er svo enn. Ekki er langt síðan var afnumið að fólk þurfti sérstök leyfi til að skrá lögheimili í bæjum og þorpum. Enn styttra síðan sækja þurfti um leyfi til að eiga hund en við erum ein þjóða um slíka forheimskun.

Ég hef oft fjallað um muninn á Vísinda Akademíu annars vegar og Húmanista Akademíu hins vegar í YouTube ræðum. Í grunninn er munurin sá að annar hópurinn iðkar raunveruleg vísindi en hinn hópurinn notar málfar raunverulegra vísinda til að boða fólki og innprenta heimssýn Húmanismans.

Fyrrnefndi hóppurinn fær sjaldan stöður hjá hinu opinbera félagi eða viðurkenningu hjá stofnunum þess.

Þetta er ekki ósvipað því þegar Konstantín mikli, Rómarkeisari, gerði Míþrastrú að ríkisheimssýn og uppnefndi sem Kristni, svo að hinir raunverulegu Nasarenar urðu gleymskunni að bráð.

Á miðri tuttugustu öld fletti Jochum Eggertsson, undir ritnafninu Skuggi, ofan af hvernig Krísuvík var eitt þeirra smáþorpa sem lifðu frjálsu lífi, bæði efnahagslega og fræðalega, fyrstu aldir Íslandsbyggðar, en var að lokum eytt út af Hreppstjórum og Prelátum.

Leiðtogi Krýsa í Krísuvík var Kolskeggur Ýrberason – veginn í Kapelluhrauni 1056 – og síðar uppnefndur Kölski til að kenna hann við djöfulinn. Þetta síðarnefnda var klassísk aðferð Samfélagsverkfræðinnar (Social engineering) til að afmá mann og hugsun sem hafði fest rætur meðal margra.

Þegar ég las bækurnar Brísingamen Freyju og Skammir eftir Skugga, þar sem hann fór ítarlega í sögu Krýsanna í Krísuvík, hélt ég að hann væri að rita um eitthvað einstakt. Það tók mig tvo áratugi að læra nóg um sögu þjóðar minnar til að átta mig á að frásögn Skugga af Krýsum og Kölska, var táknræn fyrir eitthvað annað.

Þegar ég loksins sá muninn á hans umfjöllun og öðru sem mínar eigin rannsóknir leiddu í ljós, var aðeins tímaspursmál að tvær ímyndir rynnu saman og mynduðu þrívídd. Sagt er að heimspekingurinn Hegel hafi fundið upp aðferðina, Thesis, Antithesis, Synthesis. Hann notaði aldrei þessa aðferð, heldur Johann Fichte.

Hegel notaði Concrete, Abstract, Absolute.

Allt ber að sama brunni, maður lærir með tímanum að fara úr Flatneskju, gegnum Ímynd og enda í Þrívídd. Fjórvídd er þegar það er alltsaman sett á hreyfingu.
(Sjá: https://en.wikipedia.org/wiki/Thesis,_antithesis,_synthesis)

Hvernig í ósköpunum fór ég að því að tengja saman málþóf á okkar öld við eitthvað löngu gleymt úr fyrstu öldum Íslandsbyggðar? Jú, fyrst þurfti að útskýra hvað Hreppstjórafélagið er og hvar það hófst. Þeir sem lesið hafa samtímabókmenntir frá átjándu til tuttugustu aldar geta víða séð hvernig Hreppstjórafélagið hefur stýrt landinu allt til þessa dags.

Þetta er ekki skráð félag, heldur ákveðnar ættir – og óættaðir fylgisveinar – sem hafa sameinast um ákveðinn hugsunarhátt og varðveitt tiltekna heysátu. Ein besta aðferð félagsins er að fá kotbændur til að rífast innbyrðis um hvort lækurinn í hreppnum skuli brúaður við Seljahyl eða Malarbugðu.

Lítum nú vestur um haf til Bandaríkja Norður Ameríku og rifjum upp Daniel Ellsberg og fyrirbærið Pentagon Papers sem árið 1971 vörpuðu hulunni af stórfelldum svikum bandaríska ríkisins gegn eigin þjóð og hluta af stórfelldum stríðsglæpum þeirra í Víetnam.

Hvað eru margir sem vita að Senator Mike Gravel var litla þúfan sem vellti hlassinu?

Ellsberg hafði reynt mánuðum saman að fá þingið til að fjalla um efni þeirra skjala sem hann hafði undir höndum en þingmenn þverneituðu að fjalla um þann orkupakka, því allir vissu hvað var rétt og satt. Fréttablaðið New York Times fjallaði um hluta þessara skjala en bandaríska alríkið var að undirbúa lögbann á þá birtingu.

Til að gera langa sögu stutta notaði Mike Gravel aðstöðu sína sem senator til að lesa stóran hluta þessara skjala upp á opinberum fundi nefndar sem hann veitti forstöðu. Hann hafði áður reynt að flytja upplesturinn í þinginu en verið stöðvaður af rétthugsandi fólki þess tíma.

Með því að nýta rétt þingmanna til málþófs komst hann upp með að lesa skjölin upphátt og þar sem þingmenn njóta (ennþá) friðhelgi til máls og framsetningar, tókst honum að gera glæpina opinbera og festa þá sem hluta af málflutningi þingsins.

Áður hafði hann notað málþófstæknina til að vekja athygli fréttafólks og almennings á ýmsum málefnum þess tíma sem verið var að gera undir hatti rétthugsunar og klíkuskapar bandaríska hreppstjórafélagsins.

Þannig er málþóf ekki tækni til að tefja afgreiðslu einstakra mála heldur töng sem annars vegar nær að fanga athygli fólks á hvernig mörgum hagsmunamálum er smeygt fyrir horn annars vegar og að tryggja að í lögum eða umræðum um lög og ályktanir er skrásett orðræða sem sannar fyrir síðari tíma fólki hvað var í gangi.

Fáir lögvísir fræðimenn samtímans átta sig á að umræður um lög eru hluti af lögunum eftir að þau hafa verið samsett, þó lesendur laga eða dómarar fari sjaldan eftir því núorðið. Kannski of vel menntaðir.

Sem dæmi þá hef ég fylgst með hvernig Miðjuflokksmenn hafa beitt málþófi til að tryggja að í umræðum um Orkupakka 3 frá Evrópubandalaginu eru nú skrásettar útskýringar sem við almenningur höfum aðgang að um ókominn tíma. Á milli funda hafa þessir þingmenn birt myndir af heimavinnu og undirbúningi fyrir þann fagleg málflutning sem þeir hafa skrásett.

Þess vegna vitum við í dag af Krýsum og Herúlum; Því ekki allir í fræðasamfélögum liðinna alda voru auðkeyptir af Hreppstjórum og Prelátum. Þess vegna hafði Fjallkona Þjóðveldis afl til að minna á sig 2013, því hún átti meðal landsmanna eyru sem heyrðu enn óm fjallanna og nið aldanna.

Að lokum vil ég biðja rétthugsandi afsökunar á að ég skuli ögra þeim og tilfinningasama vil ég biðja velvirðingar á orðaóþekktinni.

Stundum er saga sögð til þess eins að breiða út mannorð þess sem segir og stundum endursögð af þeim sem líta á söguhetjuna sem sanna hetju og afbragð samtímamanna.

Yfirleitt tökum við sögum sem skemmtun, stundum sem upplýsingaveitu og stundum sem djúpvitrum boðskap.

Þegar við síðan lesum sagnfræði eða hlustum hlýðin á hana á skólabekk, áttum við okkur um seinan á að sagan var sögð svo að við tryðum á valdamestu glæpamafíuna og litum á reglur hennar sem heilög lög en ekki skipulagða glæpastarfsemi.

Þegar við áttum okkur á þessu síðarnefnda erum við orðin of samdauna lýginni til að skilja eðli hennar: Lýgi sem enginn trúir, byggir engin musteri  s.s. stjórnarráð eða skattstofu og alls enga ríkisskóla.

Á þessum farvegi erum við yfirleitt löngu búin að átta okkur á að trúarbragðafræði er nákvæmlega sama fyrirbæri; sagnfræði sem sannfærir okkur um að vissar sögur séu djúpvitrir sannleikar sem réttlæti valdastofnanir og lygamafíur.

Rétt eins í með húmanista fræðum samtímans þá áttum við okkur of seint á sagnfræði trúarbragðanna; Við erum orðin samdauna lýginni.

Oft erum við þá farin að trúa ýmsum hindurvitnum sem búa í sögunum, farin að tileinka okkur ýmsa táknfræði og farin að móta lífsfarveg okkar í samræmi við Trúna en ekki endilega eftir kreddum Trúarbragðanna sem á henni hvíla.

Hér er þó stigsmunur á. Húmanistaríkin hafa hannað sína ríkisskóla og akademíur þannig að okkur er kennt að draga trúarbragða kreddurnar í efa. Enda valdabarátta í gangi á milli þessara heimssýna. Okkur er sýnt fram á hvernig Húmanista kreddurnar frelsuðu okkur frá hindurvitnum genginna lygamafía og við fengum aðrar betri í staðinn.

Fyrir vikið hefur okkur lærst að efast opinberlega um fyrrnefndar kreddur en eigum erfiðara með hinar síðari.

Í báðum þessum mengjum – sem oft skarast í fallegt Venn mengi – myndast hópar fólks þar sem hver og einn hefur sínar huglægu og yfirleitt heilögu skoðanir á hinu og þessu og meðan við týnumst í argaþrasi málefnanna, endar valdamesta mafían á að lokka af okkur atkvæðin þar sem við plokkum út fyrirframgefna rétti af matseðli kjörklefans.

Nú er ekki ætlunin hér að fara ofaní hvort ein trúarbrögð séu betri og sannari en önnur, ekki heldur að vega og meta alls kyns heimspekilegar útlistanir á sannleikum húmanismans sem tröllríður samtímanum.

Frá sjónarhóli Eingyðistrúarinnar er bara einn sannleikur, Skaparinn, og allt annað – við meðtalin – er lýgi.

Áherslan hér er leikurinn – sem margir menningarrýnar hafa útlistað, þeirra þekktastur var Alan Watts – en það er sú hugmynd að öll frumspeki Homo Sapiens (okkar) sé í rauninni eins konar fótboltaleikur. Ef þú fellur í þá gryfju að plokka út einstaka sannleika í fótboltamótinu, verður þér fleygt á bekkinn, ef ekki upp í pallana.

Til að þú skiljir leikinn þarftu að geta séð hvernig blekkinga mynstrin og tælingarnar fara fram. Langar mig í þessu samhengi að benda á eina leikfléttu sem blasir við um leið og á hana er bent en sést ekki fyrr en það, þó hún sé fyrir allra augum.

Þegar frímúrarinn Konstantín keisari ákvað að gera Míþrasartrú að ríkistrú í Rómaveldi, og máta Nasarena með einföldu rothöggi, fékk hann snilldarhugmynd.

Hann endurnefndi Patríarka trúna – sem Míþrasartrúin var oft nefnd á þeim tíma – og nefndi hana Kristni. Nasarenar var fólk sem leit á sig sem bæði umskurna og óumskurna gyðinga sem fylgdi kennslu spámannsins Jósúa Maríusonar frá Nasaret.

Fræðimenn í hebratrú og afsprengi hennar gyðingatrú og margir lærðir spekingar sem höfðu lagt stund á heimspeki, náttúrufræði, stærðfræði, mengja- og hlutfallafræði, svo og málvísindi, vissu vel að Míþrasartrúin var svo ólík Eingyðingstrúnni að blekkingin myndi ekki seljast í einu vetvangi. Meira þyrfti að koma til.

Lagt var upp með að safna saman helstu sögunum sem gengu manna á milli innan Nasarena samfélagsins um gjörvallt Rómverska heimsveldið – en frásögurnar töldust á milli fjörutíu og fimmtíu – og vinsa úr þeim það helsta.

Markmiðið var að geta samtvinnað frásögur af lífsgöngu Jósúa Maríusonar samanvið mystíska guðfræði Míþrastrúarinnar og gera það á eins sannfærandi hátt og hægt var.

Tilgangurinn að fólk myndi tilbiðja Míþraska líkneskið en halda að það héti Jesús Kristur.

Þar sem sögurnar voru margvíslegar og margar djúpvitrar og þar sem mýtusaga eingyðgistrúarinnar sjálfrar ásamt mystískum hefðum hennar er slík að hver sá sem þræðir þrönga einstigið­ sér fljótt að óbragð er af mysunni, þá var ákveðið að hræra þetta saman í bræðing sem auðvelt væri að selja með öflugum áróðri (propaganda) með sterkri táknfræði (semiologia).

Settar voru fram fjórar almennar frásögur sem í aðalatriðum eru samstíga en nægilega frábrugðnar til að þær virka á mann eins og þær séu sakleysislegar en einlæglega unnar frásögur manna sem þekktu vel til efnisins sem fjallað er um. Aftan við sögurnar kemur síðan vandlega unnin heimspekileg guðfræði, sem unnin var af einhverjum helsta fræðimanni Farísea á þeim tíma.

Fyrir vikið var úr nógu að moða á samkomum og við lestur, svo blekkingin skoraði fjögur mörk og mystíkin eitt mark og það dugði til að selja Loftslagsvísindin kyrfilega.

Enginn fattaði að það er bara ein frásaga af Móse, ein frásaga af Davíð*, ein frásaga af Daníel, ein Opinberunarbók, eitt eintak af Sálmunum, eitt eintak af Orðskviðunum, ein frásaga af Evu og kærastanum hennar, og að þau eintök eru öll samstíga mystík eingyðistrúarinnar, en Míþrasar-frásögurnar fjórar eru undarleg samsuða með blöndu af villusetningum og sönnum.

* Frásögurnar af Davíð eru tvennar, en þær eru kyrfilega samstíga og ekki í neinni togstreitu innbyrðis.

Rétt er að taka fram áður en það misskilst, að í mínum huga og í minni trú, er Jósúa Maríuson einn öflugasti spámaður eingyðingstrúarinnar – og að mínu mati smurður messías – og ég ber mikla virðingu fyrir ævistarfi hans. Sömuleiðis virði ég öll trúarrit trúar minnar, því sem næst takmarkalaust.

Ég er hins vegar fær um að sjá muninn á villusetningum sem Meitlarar hafa sett inn í sem misþýðingu (Lost in translation) eða sönnum setningum sem leiða mig frá skurðgoðum og egóisma að kjarnmikilli fræðslu Skaparans sjálfs. Þegar maður sér verkfærðina skora villumörk þá rýnir maður betur eftir kjarnafæðinu og þjálfast í að henda skyndibitunum.

Þegar ég segi Trúarrit trúar minnar, legg ég að jöfnu Göþur (Gathas) Zaraþústra, Tóruna og Tanakh’ið (Gamla testamentið), Nýja testamentið, og Kóraninn. Öll þessi rit boða hið sama – tilbeiðslu á skaparanum og eyðileggingu skurðgoðanna – og hvetja til yfirvegaðs trúarlífs þar sem hinn trúaðir ræktar hug sinn og andlega heilsu í takt við samræmi Skaparan.

Sem fyrr segir – þó maður beri virðingu fyrir ritunum og þeim hefðum sem þau hvíla á – og þó þau hafi kennt manni margt og þó maður sé rétt að byrja á yfirborðinu, þá er maður fær um að sjá muninn á misþýðingum og sannindum.

Stundum tekur það mörg ár að læra og það er jú eitt af því skemmtilegasta við einlægt trúarlíf, að í hvert sinn sem maður heldur að maður viti eitthvað þarf maður yfirleitt að byrja aftur á byrjuninni.