Stærsta arðrán í sögu þjóðar okkar var og er Íslensk Erfðagreining og skurðgoðadýrkun á genakónginum Kára sem nú reynir að troða því inn á fólk rökleysu um áfengissölu. Eltu peníngaslóðina inn í þokuna og spurðu svo hver græðir á því að honum sé teflt fram. Tengdu svo nokkra punkta.

• Tengt efni á mbl.
• Tengt efni á DV.
• Traustur í smáu I.
• Traustur í smáu II.
• Tengt efni á VB.

Óþarfi er að rökstyðja málið nánar, fólk veit vel það sem blasir við.

Þá var brugðist við því með öðru snilldar bragði. Þá vandaðist málið.

Aðgangur fólks að þekkingu jókst hröðum skrefum og geta fólks til að eiga opinská samskipti og þekkingarmiðlun milli landa og heimsálfa jókst enn meir.

Svo ekki bara lýgin eina vatt upp á sig heldur opnaðist fyrir hugargátt fólks til að rýna í fleiri lygar.

Þá var búinn til skugginn af áróðrinum, því góður áróður tekst ekki nema sá dáleiddi eigi val á öðru sjónarhorni og því var ákveðið að ljúga þar líka. Smám saman stækka lygavefirnir, dáleiðsluaðferðirnar og sjálfsblekkingarnar þar til veröldin er orðin verri en yfirfullt haughús af lygum.

Þetta er ástæðan fyrir tölvunjósnum á borð við tölvustýrðar hleranir, miðstýrða samfélags- og leitarvefi sem í orði kveðni tilheyri frjálsum markaði, eða öðrum aðferðum til að skanna fólk. Það er ekki til að gægjast í einkamálin þín eða til að finna terrorista eða eitthvað annað sinister fávitafyrirbæri; heldur hrein og klár sálfræði.

Hvað er fólk að hugsa, hvernig er það að hugsa, hvernig nær það í upplýsingar og hvernig vinnur það úr upplýsingum, svo hræra megi meira upp í huga fólks til að leiða hugana áfram. Jafnvel þegar þú telur þig sjá í gegnum fléttuna bíður þar tilbúin ein eða fleiri fléttur til að leiða þig þar áfram og festa þig þar í feni sjálfsblekkinga.

Þú getur treyst því að ef ómenntaður bjánahugur af mínu tagi sér í gegnum þrefalda til fjórfalda fléttuna þá sér skuggavaldið í gegnum hana, því skuggavaldið hefur hag af að sjá í gegnum hana, hefur lært að vinna með hana og veit hvað vald er.

Skuggavaldið er ekki samsett úr fávitunum sem röfla hring eftir hring í stjórnamálum eða innihaldslausum og grunnhyggnum rottum bankanna sem ekki geta tekið smádómi eins og menn. Það er heldur ekki samsett úr málhórunum í meginmiðlum eða svínunum í embættunum.

Skuggavaldið eru þeir sem eiga hjörðina sem þjónar því og þeir sem halda þar um þræðina eru hvorki fæddir í gær né heilaþvegnir plebbar með tvær til þrjár fínpússaðar háskólagráður í að hugsa rétt. Þegar nýr meðlimur kemur inn í skuggavaldið er hann þjálfaður upp af eldri og reyndari.

Hann kemst inn því hann hefur sýnt afbragðs þekkingu og innsæi, ásamt réttu siðferði og þannig hefur það gengið mann fram af manni um aldir.

Ýmislegt fleira þarf hann til að bera sem ekki er vert að útskýra. Aðalatriðið er að hann veit hvað þú ert að pæla áður en þér dettur það í hug og tilvera hans og skuggavaldsins þrífst á því. Aðeins ein leið er til að losna úr ægivaldi blekkingarvefsins sem stýrir hugarkerfunum sjö. Aðeins ein.

Nei, ég ætla ekki að segja þér leiðina. Þú getur fundið hana sjálf(ur). Ég ætla út að viðra hundana mína og gera eitthvað af viti.

Alþingi Lýðveldisspunans fremur ofbeldi á fólki sem vill selja hágæðaþjónustu af persónulegum toga. Fjölmiðlar og viss grasrótarhópur hefur komið því inn hjá þjóðinni að þetta fólk hljóti allt að vera fíklar eða undir áþján mansals.

Engin raunveruleg rýni er til í þetta fag á meðan það er dæmt jafn harkalega og yfirborðsheilög elítan og nokkrir siðapostular halda þeim föngnum sem stunda fagið af faglegum áhuga og samviskusemi.

Bæði fagfólkið og viðskiptavinir þeirra eru í umræðunni stimplað sem ógæfufólk eða ómerkilegir aumingjar og fyrir vikið getur þetta fólk ekki stigið fram og verið það sem það er. Aðeins hinseginfólk má vera það sem það er.

Ef kona – eða karl – selur blíðuþjónustu og er hugsanlega að lifa á því eða fjármagna nám eða halda uppi fjölskyldu eða starfar við eitthvað sem hún – eða hann – hefur áhuga á, myndi viðkomandi stíga fram og viðurkenna það í því umtalsumhverfi sem samfélagið er staurblint að jarma sig í?

Enginn þeirra sem tjáir sig um þessi mál er aðili sem hefur beina aðkomu að faginu, hvoru megin borðsins sem er. Hér áður voru viðskiptavinirnir og blíðusalar glæpafólk, samkvæmt lögum. Svo voru þau ekki glæpamenn en nú eru bara kúnnarnir glæpamenn.

Darraðardansinn er algjör og þeir fáu sem stíga fram og vilja ábyrga umfjöllum er kveðið í kútinn með stimplum, fordómum, atkvæðisorðum og fleiru. Um leið sér enginn að umræðan á ekki að snúast um hvort blíðuþjónusta eigi að vera lögleg heldur hvort fólk í þessum geira eigi skilið mannlega virðingu eins og við hin eða ekki.

Enginn ræðir til að mynda um konu #1 sem er kona í mjög fínu starfi, er í efri millistétt, er þekkt í sínu fagi og sínum félagshring, og af áhuga á aukavinnunni velur sér kúnna sem hún vill sjálf sinna og sinnir þeim gegn greiðslu, báðum til ánægju.

Enginn ræðir um konu #2 sem fór skuldlaus í gegnum lögfræðinám og fjármagnaði nám sitt og uppihald með því að selja blíðu sína þeim sem hún sjálf sýndist.

Enginn ræðir um konu #3 sem var einstæð móðir og hafði engan félagslegan stuðning við uppeldi sitt og barðist í bökkum þar til hún ákvað að byggja upp valinn lista viðskiptavina sem hún sinnti reglulega. Komust færri á listann en vildu og þegar hún átti sitt skuldlausa heimili dró úr þjónustunni og hélt eftir litlum lista sem hún sinnti því hún vildi það sjálf.

Enginn ræðir um konu #4 sem fór að fikta við greiðvikniþjónustu af þeirri ástæðu einni að það kom henni til. Smátt og smátt varð hún háð aukafénu enda í áfengisfíkn á þeim tíma.

Enginn ræðir um konu #5 sem hefur áhuga á alls kyns útgáfum af kynhegðun og stundum drýgir einkatekjur sínar með því að falbjóða þjónustu bæði því hún er til í það og velur sjálf og einnig því hún veit að sumum finnst tilhugsunin örvandi.

Allt Íslenskar konur sem þú myndir ekki hafa minnsta grun um hvaða aukatekjur þær hafa.

Þú myndir mæta þeim í næstu matvöruverslun, klæddar eins og venjulegt fólk að kaupa sér inn. Konur sem er ekki víst að myndu falbjóða þér þjónustu því þær vilja sjálfar ráða hverjir verða kúnnar og hverjir ekki.

Engin þeirra hefur lögvernd. Engin þeirra hefur tök á starfstengdri heilsugæslu. Engin þeirra hefur rétt á virðingarverðri umræðu. Engin þeirra getur viðurkennt fyrir fólki í hverfinu sínu hvað þær gera, því þær yrðu sniðgengnar og forsmáðar. Engin sérstök úrræði eru til fyrir þær að leita til ef viðskiptavinur eða sjálfsréttlátir siðapostular reiðinnir gera þeim eitthvað.

Umfram allt; alveg sama hvaða kannanir eru gerðar, alveg sama hvaða greiningar eru framkvæmdar; þær munu aldrei viðurkenna fyrir þér hverjar þær eru né hvað þær gera, og aldrei vera með í skýrslunum, skýrslum sem segja meira um viðhorf þeirra sem gera skýrslurnar en að endurspegla veruleikann.

Þetta er ekki ádeila á fjölmiðla, stjórnmálafólk, stofnanafólk eða grasrótarhópa; heldur á þig. Því ef þú getur skrifað „ég er charlie“ þá geturðu líka skrifað „ég er hóra.“ Því hvort sem þær eru í mansali eða sjálfar – eða þeir – að selja þjónustu, þá er þetta fólk og allt fólk á virðingu skilið.

Þú hefur ekki hugmynd um, og munt aldrei hafa hugmynd um, hverjir eru blíðusalar og hverjir ekki og ýmist sem hænuhópsál eða í yfirborðs-sjálfsheilagleika ertu til í að taka þátt í því ofbeldi sem samfélagið beitir þær. Ég lofa þér að allir blíðusalar sem eru dregnir fram eru dregnir fram til að styðja skoðun þess sem dregur þær fram.

Það skiptir mig engu máli hvort aðrir trúa einhverju eða engu, og alls ekki hvernig þeir gera það. Mér finnst trú hvers og eins vera hans einkamál frá vöggu til grafar. Trú og trúarskoðun, hvort sem hún er í alkuli eða kjarnasamruna, er einkamál.

Hins vegar hef ég mun meiri áhuga á því hvort fólk þroski með sér jákvæð og innihaldsrík gildi, því slíkt tel ég til góða bæði náttúrunni og okkur sem hluta hennar.

Reiðin sprettur í dag fram í sífri, jarmi, bauli og öðrum reiðitjáninumg. Það hriktir í kolunum en enginn veit hver skuli snúa sér. Þeir fáu sem þykjast hafa byrt raunhæfar lausnir eru þaggaðir til hliðar ef þeir rita og tala ófaglega eða ef þeir eru utan við reiðirammann og þann ramma sem fólk þorir að taka.

Allir átta sig á að þó við myndum endurskapa Nýtt Ísland, hvað þá ef við reyndum að endurskapa heimsþorpið, að við vitum varla hvaðan við komum hvað þá hvert við myndum stefna en við teljum þó öll að við vitum hvar við stöndum. En veit nokkur hver tengist hverjum í hagsmunakerfi elítunnar? Er nokkur sem safnar saman upplýsingum og heldur þeim sýnilegum svo við getum tengt raunpunkta?

Upplýsingasöfnun tekur til svo margs. Hver græðir á kolefnisskatssjöfnun? Hver græðir á endurvinnslu áls? Hvert er framleiðsluferli nýs áls til móts við endurvinnslu? Hver græðir á endurvennslu glerja? Hver er mengun af framleiðslu pappírs eða framleiðslu sólarsella? Ekur rafbíll fyrir kolaframleiddu rafmagni?

Hverjir græddu hérlendis á hvaða virkjun í víðu samhengi? Hverjir skaffa hverjum vopn? Hverjir fjármögnuðu Rockefeller og hvaða hag sáu þeir í því að eiga hann? Hversu stór er Rockefeller sjóðurinn í dag, eru armar hans sýnilegir? Hverjir muna að í lok átjándu aldar var Standard Oil gert að skipta sér í sex hluti, og var sú skipting til að takmarka hann eða fela hann? Hver er saga nútíma banka?

Er nokkur sem man eftir hálfgleymda auðkýfingnum frá Saxlandi eða Bæheimi sem átti hálfa Evrópu löngu fyrir daga Ashkenzy klíkunnar sem á hálfan heiminn í dag?Hve margir vita að þeir hinir sömu eru Khazar en ekki Hebrear?

Er nokkur sem veit hvernig Hebrear lærðu bankaviðskipti af Egyptum fyrir fjórum þúsundum ára eða er það fólki óljóst hvernig þeir sem skrifuðu söguna voru einmitt þeir sem skokkuðu gegnum vatnsskurðinn, eða sér enginn hvernig þeir hinir sömu hönnuðu menntakerfið og eðli dávaldsstjórnunar ótta og fyrirlitningar?

Er nokkur sem hefur áttað sig á að þeir færðu Rómverjum sama kerfi og að þannig spruttu gettóin upp um alla Evrópu og austur eftir Silkivegi? Hefur enginn áttað sig á að þeir sem hönnuðu þetta kerfi hafa vitað í fjórar árþúsundir að best er að fela þræðina því fólk er ekki heimskt þó ala megi það upp á þann veg að það hagi sér eins og heimskir og hálfblindir þrælar?

Er nokkur sem sér hvernig hann hvílir skuggamegin á tungli hugsunar og ímyndar sér hvernig sé í sólarljósinu eða heldur fólk að sólarljósið sé bara ímyndum þess sem hafa ferðast hinumegin eða sér enginn að hér er umorðun á helli Sókratesar? Dugar kannski bara að afnema verðtryggingu og bæta við tveim flokkum í fjórflokka skrímslið til þess að fólk snúi sér aftur á hina hliðina og haldi áfram að hrjóta?

Hve margir muna mýtuna um Herkúles; þegar hann hjó einn haus af sjöhöfða skrímslinu uxu tvenn höfuð í þess stað? Þegar hann fann hjarta þess og stakk það til bana, lá það dautt. Veit einhver að hjarta valdakerfis liggur í trú fólks á það og óttanum við að rugga bátnum?

Er allt sem okkur var kennt um trúfræði, siðfræði, hugprýði og heimspeki (sem er þekkingar- og skilningsleit) bara haugalýgi sem notuð er til að sannfæra okkur um að við séum ekki lengur villidýr? Er það bara ég sem sé nútíma siðmenningu sem blekkingu villidýrsins sem heldur að það sé ekki lengur grimmt vegna þess að það breytti skóginum í byggingar?

Undir öllu þessu býr heiftarleg vanlíðan og þúsundir fólks streyma í lausnir – á borð við Ferlið – leitandi að andlegri næringu. Fáir þekkja kyrrð enda er hún bara leiðinleg, og þó þráir fólk kyrrð.

Börn skipta um skóla til að færast úr eineltis ástandi yfir í annað umhverfi. Undir hælinn er lagt að kanna hversu líklegt er að eineltið endurtaki sig. Enginn spyr sjálfan sig hvað það er í fari barns sem laðar eineltið inn í farveg þess.

Enginn má benda á barnið og spyrja hvað veldur. Enginn þorir að spyrja hvort það sé leiðinlegt barn eða dramakenndur einstaklingur sem þolir ekkert áreiti. Nei, það er ekkert að mér, og ekkert að barninu mínu.

Hið sama á við um okkur fullorðna fólkið nema við höfum þykkari skráp.

Ég þoldi einelti á uppeldis heimili mínu. Ég var alinn upp á heimili ömmu minnar sem var góð kona, en börnin hennar eða  föðursystkyni mín, var fólk sem bjó við djúpa innri vanlíðan og óvitandi tóku hana út á minni máttar. Það eru nærri fjórir áratugir síðan og þau myndu ekki gera í dag sem þau gerðu þá. Þetta er í grunninn vandað og gott fólk, en vanlíðan getur valdið vanlíðan.

Hefurðu hent steini í vatnspoll og horft á gárurnar?

Ennfremur hef ég í kjölfar míns dóms orðið skotspónn eineltis. Það ríkir mikil vanlíðan í okkar samfélagi og mikið af fólki lítur svo á að maður sem fellur á þann hátt sem ég gerði sé maður af því tagi sem leggja má í einelti. Svo langt gekk þetta ástand að ég var látinn víkja úr starfi hjá hinu opinbera vegna þess.

Sú saga á þó ekki erindi hér, enda hef ég nýlokið ritun bókar minnar „Fiskisaga af einelti” um þá atburði.

Ofangreint er tekið til þér til vitnis um að ég veit vel hvað einelti er, eðli þess, orsakir og afleiðingar. Ég veit einnig hvernig ég sem barn gat hrist af mér eineltið eins og hundur hristir sig nýkominn inn úr rigningu.

Ég þekki tvo batafarvegi eineltis sem hvergi er fjallað um í fjölmiðlum. Þeir eru svo uppteknir við að klappa fólki á bakið og hvetja samfélag óttans til aumingjadýrkunar að batafarvegur gleymist.

Í „Ferli hins jákvæða vilja” eru tvenn viðhorf notuð til að heila eineltis áhrif, og smíða skráp fyrir þolendur. Bæði viðhorfin eru kraftmikil og þeir sem hafa nýtt sér þau hafa allir breitt veikleika sínum í styrk. Þessi viðhorf er minnst á í Hljóðvarpi Ferlisins, en verða einnig kennt á námskeiðum og eftirfylgni.

Smám saman venst maður því að vandi samtímans verður vandi fortíðar og allt mun þetta reddast. Enda gleymt í doða spunans. Það sem er efst á baugi dagsins í dag er gleymt í næstu viku.

Erfiðleikar þjóðarinnar hverfa smám saman í skuggann af froðu og þvættingi.

Manni er bent á viðeigandi skófatnað ráðamanna á einum stað, þegar þeir heilsa uppá valdamesta hreppstjóra heimsins.

Á öðrum stað er manni tjáð að sýslumenn hafi bara gert ein mistök síðustu árin en sumir meginmiðlar láta sterkt í það skína að hið opinbera starfi faglega og geri nær aldrei nein mistök.

Síðast en ekki síst er maður minntur á að á Íslandi er bara einn meiriháttar svikahrappur, og það ekkert smástórtækur! Skyldi einhver vita hvern átt er við? Ef ekki þá hefur spunaþáttaka meginmiðla heppnast. Sumir geta hugsanlega uppritað lista af svikahröppum bólunnar en þeir eru óðum að gleymast og fólk er orðið dofið.

Einn daginn munu meginmiðlar segja frá hver eigi vogunarbankana tvo. Einnig gætu þeir sagt frá aðferð Þjóðveldis til að tryggja þér fjárhagslegt frelsi og sjálfstæði. Eða er mig að dreyma? Er Þjóðveldi of langt út fyrir rammann?

Margir hafa sagt mér að Þjóðveldi sé of fáránlegt, of byltingarkennt og of langt frá samtímanum. Sumir láta nægja að spyrja „eigum við að fara þúsund ár aftur í tímann?“ Flestir halda að Endurreist Þjóðveldi sé einhver bullhugmynd frá skrýtnum manni sem vart sé mark á takandi. Hve margir sem slíkt hugsa skyldu vita eftirfarandi?

Aðferð Þjóðveldis til forna var þrepaskipt beint lýðræði.

Þetta var gert þannig að á hverju vori safnaðist alþýða manna saman á þingstað og hélt vorþing í héraði. Um allt land voru haldin héraðsþing á alls 39 stöðum, á hverju vori. Þó fólk í sveitum væri upptekið í sauðburði og vorverkum tók það sér tíma til að arka eða ríða til þings og ráða málum síns héraðs.

Á hverju vorþingi var valið hverjir yrðu fulltrúar síns héraðs á Allsherjarþingi sameinaðra héraðsþinga, eða Alþingi. Þó hvert hérað hefði sinn forystumann eða höfðinga sem nefndur var Goði var það álit manna að hann væri talsmaður héraðs en ekki höfðingi.

Aðal aðferðin til að tryggja auðmýkt goðans var sú að hver einasti þingmaður (frjáls maður) héraðs gat sagt sig úr lögum við sitt hérað eða sinn goða og í lög við annað hérað, ef hann kaus svo.

Þannig var tryggt að ef goðinn ætlaði sér um of í valdboðun þá missti hann fylgi sitt heima í héraði.

Þetta tryggði einnig að goðinn gætti hófsemi og virðingar þegar hann tók þátt í vali á þingreiðarmönnum – eða Alþingismönnum – sem riðu með honum til Alþingis að loknum vorverkum.

Þegar Sturlunga öldin stóð sem hæst þá börðust tvær fylkingar á banaspjótum hérlendis. Oft er nefnt að borgarastríðið, sem tók rúma fjóra áratugi, hefði staðið yfir vegna valdagræðgi Sturlunga. Þegar sturlunga öldin er skoðuð nánar kemur í ljós að annars vegar börðust Þjóðeldismenn og hins vegar Konungsmenn.

Noregskonungur hafði lengi stefnt að því – leynt og ljóst – að sölsa undir sig landið og sú fylking sem töldust Konugsmenn voru fjárstyrktir af Noregi. Þegar landsmönnum var ljóst að Þjóðveldið hefði ekki nægt fjármagn til að berjast gegn hinu erlenda fjármagni var tekin lýðræðisleg ákvörðun um að ganga í ríkjabandalag við Noreg.

Gamli sáttmáli var ríkja samningur fullvalda ríkis við annað. Ég veit ekki nema um sé að ræða eitt elsta ríkjabandalag heimssögunnar. Samninginn var kosið um á Alþingi, að landið gengist undir vernd Noregskonungs. Noregur yrði áfram sjálfstætt ríki undir Konungi en Ísland yrði áfram sjálfstætt lýðveldi og konungur yrði þjóðhöfðingi þess. Með samningnum voru konungi gefin viss skilyrði.

Þegar Gamli sáttmáli var undirritaður liðu enn tvö ár áður en hann tók gildi.

Ástæða þessa var sú að kynna þurfti sáttmálann heima á héraðsþingum landsins og tryggja honum fylgi þeirra. Menn samtímans hafa gleymt því að héröðin litu á sig sem sjálfstæð en Alþingi væri fyrst og fremst sameiningarháttur þeirra í eina heild, aðallega til að samræma landslög og skilgreina þjóðina.

Um það bil hálfri öld eftir samþykkt Gamla sáttmála breytti Noregskonungur um starfshætti gagnvart öðru ríkja sinna, Íslandi. Í stað þess að virða sjálfstæði héraðsþinga og Alþingis hóf hann að fjarstýra landinu með því að skipa eigin höfðingja yfir héruð og gefa þeim tilskipanavald.

Viðbrögð Íslenskra bænda voru – eins og hafði áður gerst undir Þjóveldi – byltingarkennd í heimssögunni. Þeir ákváðu að sniðganga Alþingi og beita Noregskonung borgaralegum mótþróa.

Rifjum nú upp hversu úrelt Þjóðveldið kann að vera:

1. Frjáls héraðsþing um allt land, haldin árlega.
2. Alþingi kosið árlega með beinu persónukjöri.
3. Höfðingjar héraða (goðar) háðir vinsældum og þingsköpum (goða mátti gera útlæga ef þeir vanvirtu þinghelgi).
4. Borgaralegur mótþrói nýttur til að knýja fram lýðræði.
5. Trúfrelsi skilgreint með þjóðaratkvæðagreiðslu.
6. Konur máttu vera goðar (prestar) áður en Kristin kirkja tók trúmálin yfir.
7. Konur máttu skilja við menn sína (ef vissum skilyrðum var fullnægt).
8. Eina ríkið í Evrópu sem í þrjár aldir (900 til 1200) leisti innanlandsdeilur með aðferum lýðræðis.

Ef framangreint er úrelt, þá er tímabært að við endurritum söguna og endurhönnum menntun þjóðar vorrar. Vissulega má finna Þjóðveldisöldinni margt til foráttu í stjórnarháttum en höfum í huga að sigurvegarinn hefur ritað söguna.

Sú saga sem við þekkjum í dag gæti því hafa verið rituð til að blekkja og deyfa hina Íslensku hugsun eins og hún gerðist best. Vel er hugsanlegt að valdastéttir, síðustu alda og líðandi aldar, kunni skil á því hvernig ala skuli upp lýðinn til að styrkja eigin völd.

Ef litið er á spunavélar meginmiðla og hversu mikill ótti ríkir á landinu við að rugga bátum umræðunnar er auðvelt að tengja vissa punkta.

Ljóst má vera að fólk sem hefur þvílík völd og auð að þurfa ekki að strita fyrir nauðþurftum hafa mikinn tíma til að grúska, læra og tengja punkta. Við getum ekki leyft okkur að laushnýta meðan þeir rammbinda.

Þess vegna er Endurreist Þjóðveldi ritað og skilgreint. Svo fólk sem er tilbúið að segja skilið við þref, egóisma og stakar lausnir, geti litið upp og skoðað hvernig hin Íslenska hugsun getur með einföldum hætti endurhannað – á gömlum meiði – þann grunn sem henni hentar bezt. Því þó sumt sé úrelt kann að vera að það virki betur.

Oft vakir konan um stund meðan höfgin svífur á karlinn. Væru þau úti í náttúrunni, eins og þetta var um árþúsundir, vakir hún meðan hann safnar orku. Þegar hann vaknar aftur hvílist hún um stund en bæði eru örugg, bæði eru vakandi fyrir hættum náttúrunnar.

Vakandi og vernda þau það sem þau skópu.

Konur njóta fullnægingar á annan veg en karlmenn. Þær þurfa meiri tilfinninganánd og sterkari tengingu. Kona nýtur kynlífs á annan veg en karlmaður. Oft þrá konur fullnægingu, því þær vilja upplifa það sem náttúran notar til að karlmaður skilji sæði eftir í ræktun konunnar. Konan þarf ekki fullnægingu til að varðveita kynstofninn, en karlinn þarf hana til að koma sínu til skila.

Konur nútímans telja oft að fullnæging sé aðal málið, en í rauninni bara þær sem fá hana sjaldan. Því þær vilja vita hverju þær missa af. Þær vilja hlutdeild. Körlum finnst þetta skipta minna máli því þeir vita hvað fullnæging er og eiga létt með að framkvæma hana. Þeim er slétt sama hvort þeir ná alla leið eða ekki, því þetta tilheyrir þeim.

Nútímakonur halda oft að nú sé þeirra tími kominn og þær eigi núna að njóta alls sem karlar hafa notið til þessa. Fá fullt vægi og full mannréttindi, eiga hlutdeild í því sem karlar eiga. Þetta er áróður sem skemmir hið góða jafnvægi náttúrunnar.

Karlar hafa enga þörf fyrir að ganga í nælonsokkum, háum hælum, passa börn eða ræða um tilfinningar. Enda hafa þeir ekki verið aldir við heilaþvott vinstri sinnaðra harðlínu femínista sem vilja frekar vera karlar en konur: Kvenna með háa greindarvísitölu en áhugaverða tilfinningagreind.

Sem betur fer eru konur í meirihluta, sem vilja veita körlum sínum góða fullnægingu, vera þeim góður farvegur til ásta. Ástríkar, umburðarlyndar og eldklárar konur, sem vita hvað varðveitir kynstofninn og heilbrigt fjölskyldulíf.

Svo er til fólk sem veit að í gamla testamenti var nafn Guðs ritað YHVH, sem sumir túlka sem Jahve en aðrir sem Jehóva. Vafalaust eru til aðrir framburðir.

Sjálfur trúði ég þvi áratugum saman að þetta skipti öllu máli; að vita hið rétta nafn Guðs og nota það í bænum og á öðrum stundum.

En er heimurinn svarthvítur? Eru blómin í öllum regnbogans litum? Er fjölbreytni í náttúrunni? Er veröldin sköpuð? Ef hún er sköpuð, hver skóp hana nema Guð?

Sé hann svo hrifinn af fjölbreytni, hvers vegna ætti  hann að hanga í nafninu sem Hebrear töldu vera hans rétta?

Sumar fullyrðingar vekja fleiri spurningar. Loka spurningin er þessi: Áttu að nota nafn Guðs eins og það birtist á bók, eða eins og hann blæs í þitt eigið brjóst á stund bænar? Með öðrum orðum, er Guð fyrir þér persóna sem þú þekkir eða hugmynd byggð á frásögn annarra?

Hvert svosem nafnið er þá skulum við muna að Drottinn, drottinn, Guð, guð eða Allah eru ekki nöfn heldur skilgreiningar. Rétt eins og Herra eða Frú eða Ráðherra eða Forstjóri eru ekki nöfn heldur skilgreiningar.

Margir sem taka Eingyðistrúna alvarlega setja nafn guðs og rétta stafsetningu þess, og jafnvel framburð, á stall; Sem er hið sama og gera nafnið að skurðgoði. Því allt sem þú setur á stall sem er ekki beintengt við sál þína og er ekki bein tenging á milli þinnar sálar og sálar Skaparans, er sjálfkrafa skurðgoð eða eitthvað þriðja einindi sem er komið inn á milli og blekkir þig.

Nafn Skaparans er eitthvað sem enginn getur sagt þér nema hann sjálfur – eða hún. Ert þú frammi fyrir Guði þínum eða stendur presturinn á milli, eða einhver flókin bók?