Stærsta arðrán í sögu þjóðar okkar var og er Íslensk Erfðagreining og skurðgoðadýrkun á genakónginum Kára sem nú reynir að troða því inn á fólk rökleysu um áfengissölu. Eltu peníngaslóðina inn í þokuna og spurðu svo hver græðir á því að honum sé teflt fram. Tengdu svo nokkra punkta.

• Tengt efni á mbl.
• Tengt efni á DV.
• Traustur í smáu I.
• Traustur í smáu II.
• Tengt efni á VB.

Óþarfi er að rökstyðja málið nánar, fólk veit vel það sem blasir við.

Sem vekur þá þriðju; hafi þeir ekkert að fela, hvers vegna eru þeir í felum fyrri allra augum? Sem að lokum vekur eina spurningu í viðbót; hefur leynd þeirra nokkuð með völd, eignir og dáleiðslu að gera?

Langar þig í svör við þessu eða ættum við að banna leynifélög?
httpv://www.youtube.com/watch?v=iYr4qDzDLd8

Til gamans má nefna að ég fékk nýlega sýn sem sýndi mér að kvenleg orka væri á bak við leynd frímúrara. Sá ég hring hettuklæddra kvenna í sal, og í skuggum salarins voru karlverurnar sem hlýddu þeim, dáleiddar, og heyrði ég á ensku sagt „The Sacred Circle of the feminine Twelve.“

Sel það ekki dýrar en ég tók við.

Við nánari rýni í setninguna sést að leyfilegt er að gefa öðrum vald yfir landinu ef Alþingi samþykkir svo.

Einnig er ljóst af grein 26. í sömu stjórnarskrá að Forseti Lýðveldisins getur komið í veg fyrir slíkt með því að neita undirritun viðkomandi laga.

Nú er eftirtektarvert í þessu samhengi að stjórnmála elítan hefur lengi barist gegn því að forseti hafi það vald sem segir í grein 26 en um leið blekkir fólk.

Vald forsetans er ekkert ef hann beitir því ekki og aðeins einn forseti lýðveldistímans hefur þorað að beita þessu valdi. Þegar samningurinn um Evprópska Efnahagssvæðið (EES) var samþykktur af Alþingi og lögin um hann samþykkt af Vigdísi Finnbogadóttur voru háværar deilur í landinu.

Þúsundir lýðveldisþegna kröfðust þjóðaratkvæðis um lögin en Vigdís tók þá ákvörðun að hefð skyldi ríkja um undirritun. Hefðin er sú að forseti lúti vilja Alþingis, sem gengur í bága við anda stjórnarskrár.

Fyrir áhugasama bendi ég á þrjá tengla varðandi EES samninginn:

• EES setrið
• EES setrið #2
• EES hjá Velferðarráðuneyti
• EES samningurinn sjálfur
• EES lögin

Fyrir leikmann er ekki létt að yfirfara hvað þetta merkir allt saman og uppeldi þjóðarinnar – eða uppeldi mitt sem atóms í þjóðinni – er ekki létt að átta sig á þessu. Ég hef enga skólun í lagalæsi né heldur þjálfun í merkingarfræði og hugtakanotkun umfram það sem grunnskólinn kennir.

Þetta þrennt er þó forsenda þess að ég geti sett mig inn í lög, stjórnarhætti, merkingu orða og hugtaka en mest af öllu að hafa sjálfsöryggi til þess að skipta mér af. Þegar þykkni frumskógar eykst þá fallast hinum ólærða hendur og hann fer af sálrænum ástæðum að leita til þeirra sem vit hafa á.

Við treystum hinum fína forseta sem talar vandað mál, er valinn af okkur merkara fólki. Við treystum þeim sem eru kjörnir til hins háa Alþingis og fara með lög og virðast skilja þau eða í það minnsta getað þrefað um þau. Við virðum vald embættakerfisins og þess faglega orðagjálfur. Hver er ég að láta þrefa um mál sem bæði eru öðrum mér merkari falin og ég þar að auki hef nauman skilning á?

Ég hef þó komist að þeirri niðurstöðu að ef ég sem borgari – frekar en þegn – ríkis ætla mér að taka þátt í lýðræði þá verð ég að taka afstöðu og móta mér skoðanir hvort sem þær eru vitrænar eða ekki. Svo ég skoða þessi mál lítillega á hverju ári, ég held til haga athugunum mínum, ég hef skrifað fátæklega um þessi mál, og ég hef á endanum skrifað tillögur að stjórnarskrá.

Ég læt mér þetta varða og hvet með fordæmi mínu þig til þess einnig; það er að segja viljir þú lýðræði á borði?

Ef ég skoða til að mynda lög frá Alþingi sem hafa verið samþykkt frá 1959 fram í miðjan desember 2014 þá get ég skannað með fljótum hætti hvað séu EES reglur og hvað ekki. Í fljótheitum taldi ég um það bil 240 lög sem Alþingi hefur tekið inn beint samkvæmt EES samningi og leyft þar með Evrópubandalaginu að skilgreina lög fyrir landið.

Til gamans gerði ég leit í lagasafni Lýðveldisins á althingi.is og leitaði alls efnis sem inniheldur leitarorðið EES og fékk eftirtalda niðurstöðu auk tengla í hvert skjal:

• +Lagasafn: 171
• +Ályktanir Alþingis: 143
• +Þingskjöl: 73
• +Samantektir um þingmál: 3
• +Erindi til þingnefnda: 58
• +Ræður: 54
• +Æviágrip þingmanna: 29
• +Fréttatilkynningar: 38
• +Upplýsingasíður: 20

Hugleiðum í fáeinar mínútur að þegar bankabólan sprakk haustið 2008 var oft bent á að bankar hefðu komist upp með að verða útblásin blaðra, og að þeir hefðu getað svindlað á Hollendingum og Englendingum, í skjóli við EES lögin. Þetta er ekkert annað en blóri.

Fyrir þá sem ekki muna hvað Blóri merkir þá stendur það hugtak fyrir að þú getur gert eitthvað, og þá jafnvel gert eitthvað af þér, í blóra við annan. Það sé því annar sem veiti þér annað hvort vald eða skjól til að haga þér eins og svín, ef þú vild. Allt fer jú eftir siðferðisvitund.

Með öðrum orðum fyrrir Alþingiselítan sig ábyrgð á bankabólunni enda sé hún Evrópusambandinu að kenna.

Að EES samningurinn hafi verið landráð kemur ekki til greina því Alþingi megi gera slíkan samning. Ef við rifjum upp 21. grein þá má ekki veita öðrum vald yfir landinu nema Alþingi leyfi það. Með öðrum orðum; öll greinin er þvættingur því hún bannar það sem hún leyfir.

Ég spyr þó til gamans; hefðu Íslendingar ársins 1944 samþykkt þessa grein í stjórnarskrá ef þeir hefðu áttað sig á gildi hennar? Ennfremur spyr ég hvort við séum viss um að við viljum þennan samning? Vissulega eru margir að græða á honum og margir óttast að missa hann, en hvers virði er virðing og frelsi í peníngum?

Aukin heldur spyr ég hvers vegna Almenn Hegningarlög skilgreini Landráð? Áður en við lítum á þann kafla skulum við athuga hvenær lögin voru skilgreind. Almenn hegningarlög eru skilgrind númer 19 frá 1944 og útgefin þann 12. febrúar. Það merkir að þetta eru lög sem Konungsíkið Ísland skilgreindi og Lýðveldið Ísland tók upp með beinum hætti.

Merkingarfræði tiltekur að eitt ríki sé ekki sjálfkrafa annað ríki og að nýtt ríki þurfi ekki sjálfkrafa að taka upp lög fyrra ríkis á sama landsvæði. Nú vitum við að Lýðveldið er arftaki Konungsríkisins og sátt ríkti um það. Vil ég aðeins benda á í þessu samhengi að um tvö aðskilin ríki er að ræða; samkvæmt merkingarfræði.

Kafli X í Almennum hegningarlögum eru greinar 86 til 97. Þar segir orðrétt:

„Hver, sem sekur gerist um verknað, sem miðar að því, að reynt verði með ofbeldi, hótun um ofbeldi, annarri nauðung eða svikum að ráða íslenska ríkið eða hluta þess undir erlend yfirráð, eða að ráða annars einhvern hluta ríkisins undan forræði þess, skal sæta fangelsi ekki skemur en 4 ár eða ævilangt.“

Hér kemur dálítið sérstakt í ljós. Stjórnarskráin bannar að landið sé sett undir erlend yfirráð en bætir þó við að Alþingi megi það. Sem er ótrúleg yfirlýsing og gengur berlega á skjön við anda þess sáttmála sem hún er. Í anda þess sáttmála er refsivert að koma íslenska ríkinu – það er ríkisvaldinu – undir erlend yfirráð að og má fangelsa fyrir.

Hér er komin pattstaða því hægt er að dæma alla þá sem kusu lögin um EES samninginn fyrir landráð; þá embættismenn sem komu að samningi hans, þá þingmenn sem samþykktu hann og forsetann sem undirritaði. Nema til séu lög sem útfæri grein 21. í stjórnarskránni.

Í þessu samhengi vil ég minna lesanda minn á að í ársbyrjun þessa árs átti ég samtal við fulltrúa hjá Umboðsmanni Alþingis um brot á stjórnarskrá og refsingu við henni. Var ég upplýstur um að aldrei hefði verið kært fyrir stjórnarskrárbrot og að ekki væri vitað um refsiákvæði við slíku.

Ef þú ætlast til þess að ríkiselítan virði stjórnarskrá og hegningarlög, þá skiptir þetta jafn miklu máli og þegar nauðgarar eða þjófar brjóta lög.

Er EES samningurinn landráð? Ég legg það í þinn dóm, enda flækjan orðin mér ofviða. Mín skoðun er sú að hann sé það og ennfremur að spíralar valdsins og elítunnar séu slíkir að eina leiðin til að hreinsa húsið sé að byggja annað.

Ó sorrý, það eru víst ekki landráð því allir vilja þetta og telja sig græða á þessu og maður má ekki vera skrýtinn. EN! Ef við þekkjum ekki þjóðarsamninginn og ef við höfum hvorki vald né getu til að neyða valdakerfið til hlýðni, þá erum við þegnar þessa valds en ekki frjálsir eigendur þess.

Þegar nöðrur embættiselítunnar væla um að skjólin gefi engar upplýsingar er um blekkingu að ræða.

Þær eru að lýsa því yfir – án þess að segja það beint – að þær vilji ekki rekja sýnilegar slóðir sín megin; með öðrum orðum vilji ekki stugga við skuggavaldinu.

Þjóðveldið hefur tvö tól til að bregðast við slíku. Annars vegar að Upplýsingastofnun ber skyldu til að rekja slóðir um hvaðeina sem héraðsþingin krefja hana um að rekja, auk þess sem stofnunin getur engum upplýsingum haldið leyndum.

Hitt er hinn forni útlegðardómur. Hann merkir að sá sem er útlægur getur ekki stundað vinnu né viðskipti meðan á útlegð stendur og viðkomandi nýtur engrar lagaverndar innan Þjóðveldis.

Þannig er útlegðardómur nærri því svipting ríkisborgararéttar. Hinn útlægi heldur þó ríkisfangi sínu en fær ekki afhent vegabréf enda sviptur lagavernd og þannig opinberri þjónustu. Reyni slíkur að eiga í viðskiptum í öðrum löndum þá getur hann ekki framvísað heilindum sínum – þ.e. gildum pappírum.

Reyni hann að nota leynifé sitt þá eru hann kærður fyrir rán, hreint og klárt. Upplýsingar eru jú málið og þegar einhver neitar að gefa upplýsingar þegar slóð hans er rakin hefur þá eitthvað að fela, ekki satt?

Það sem við verðum að átta okkur á, er að tími alræðis einstaklingshyggju er liðinn og nú rís jafnvægi einstaklings og samfélags. Hvernig það er gert get ég ekki sagt því ég get ekki talað fyrir munn samfélagsins, því ég er bara eitt stak sem viðrar skoðun sína.

Kynþokkafull stjórnarskrá Þjóðveldis tryggir einmitt að þú sem einstaklingur hefur bæði rödd og áhrif í mótun samfélagsins og að með beinu lýðræði og persónukjöri getur þú kæft spillinguna í fæðingu.

Að lokum mætti spyrja sjálfan sig; hvers vegna er ekki stofnunum lýðveldisins stýrt með lýðræði og hver ætti að vera eðlileg viðmið á hlutfallseign einstaklinga og fyrirtækja?

Er eðlilegt í hundrað þúsund manna bæjarfélagi að fimm einstaklingar eigi jafn mikið fé og hinir hundrað þúsund samanlagt? Á hvaða framlagi hvílir sá auður og það vald?

Ef flett er ofan af þessum spunum eða ef valdi elítunnar er ógnað er hún tilbúin að drepa þig. Munum Vilmund sem var ein harðasta ógnunin við elítuna, framdi hann sjálfsmorð eða ekki? Vald er ekki hið sama og hagsmunir og þeir sem girnast og eiga völd eru ekki tilbúnir að sleppa völdum. Elítan og skuggavaldið í henni er samsett úr sálarlausum valdaskrímslum.

Við megum ekki láta óttann buga okkur. Við verðum að tala við hvert annað og við verðum að yfirgefa valdakerfið. Þessar eru einu leiðirnar, vindurinn og vatnið.