hreinberg.is » Vitund

Hvað er frumleg hugsun í þróun menningar?

Guðjón E. Hreinberg — Sun, 03 May 2015 00:20:54 +0000

Ég veit ekki til þess að nokkru sinni sé haldin ráðstefna hérlendis með umræðum af þvi tagi sem Chomsky, Freire eða Neill myndu ræða sem menntun.

Af öllum menntaljósvitunum hér lendis sem ég hef hingað til rætt við – sem auðvitað mun allir segja þér að við höfum bezta menntakerfi í heimi – segja þér flestir “ha” ef ég droppa einhverju þessara þriggja nafna.

Fyrra myndskeið
httpv://www.youtube.com/watch?v=Ml1G919Bts0

Síðara myndskeið
httpv://www.youtube.com/watch?v=tbxp8ViBTu8

Innprentun er að mínu mati þegar þú fyllir hausinn af þvi af listum yfir bækur sem það hefur lesið. Ekki ósvipað og þú sérð í vísindasamræðum hérlendis, menn eru fljótir að droppa tilvitnunum í hverja þeir hafa lesið, en biðjir þú um frumlega hugsun spyrja þeir jafnan hvað átt sé við.

Ég hvet áhugasama til að horfa vandlega á meðfylgjandi myndskeið og þá sérstaklega örstuttar og djúpar athugasemdir Chomsky varðandi vitund og greind. Takið einnig eftir setningunni „Transmission of knowledge or creation of knowledge.“

Sálin er eilíf og er angi stærri sálar

Guðjón E. Hreinberg — Thu, 05 Feb 2015 02:26:01 +0000

Sú hugmynd að nokkur manneskja stjórni annarri manneskju, hvort heldur gegnum kerfi, trú eða með valdi; er ógeðslegasta hugsun sem mannkynið hefur fundið upp.

Þessi ófreskja er krabbamein hugans og þú sérð það hvarvetna, hvernig þessi klafi andans er að drepa okkur.

Okkar sameiginlega sál er tvöhundruð þúsund ára gömul. Í hundraðogníutíu þúsund ár döfnuðum við frjáls en síðustu tíu þúsund ár hefur hún notað þessa hugmynd til að framkvæma hægfara sjálfsmorð sem nú er við það að heppnast.

Hvernig væri það hægt án sameiginlegrar sjálfsdáleiðslu? Hvernig vekurðu mann af svefni?

Eigendur valdsins elska áttavilltar sálir

Guðjón E. Hreinberg — Thu, 05 Feb 2015 02:25:01 +0000

Að standa fyrir eitthvað sem er manni sjálfum meira, er tilfinning sem ristir jafn djúpt og ást og hatur. Fyrsta skrefið til afstöðu eru skoðanir okkar og næsta skrefið er tjáning þessara skoðana með orðum. Þriðja skrefið er afstaða.

Þegar ég upplifði þetta á sjàlfum mér opnuðust augu mín fyrir þeim blekkingavef sem spunninn er utanum huga okkar frá vöggu til grafar. Tökum dæmi af skemmtiefni sem dáleiðir okkur daglega til að gefa vald þriðja skrefsins til annarra og vera sjálf rótföst í öðru skrefi.

Ekki nóg með það, heldur er okkur kennt að nota eigið egó til að þræta okkur föst þar og ekki nóg með það, heldur er spilað á girndir okkar þar til við eyðum um efni fram og glötum þannig hreyfigetu okkar og frelsi.

Þetta hafa eigendur valdsins, skuggavaldið sem stjórnar elítunni skilið um aldir.