Sósíalískir blaðamenn ásamt sósíalískum og kommúniskum forkólfum litu á þetta sem löglega rétt og ennfremur siðferðilega rétt.

Allir vita að ég efast stórlega um siðferði sósíalista og öfga-sósíalista (kommúnista) og álít siðferði þeirra yfirleitt vera huglæga storma líðandi stundar og oft blekkingarleiki til að sölsa undir sig öll völd, alla auði og uppeldi allra samfélaga.

Siðferði kommúnista er einfalt: Skuldsetjum og arðrænum skattgreiðendur eins og okkur sýnist meðan við heilaþvoum börnin þeirra og hrærum upp í fólki með kennifræðum (Identity Politics) og alls kyns yfirborðskenndum tilfinningamálum og spunum.

Látum gott heita – enda bara mín skoðun – en ég vildi koma framangreindu að.

Allir vita að það var tækifærissinnaður stjórnmálamaður sem stundum var kommúnisti og stundum sósíal-demókrat sem af einhverjum ástæðum skaut málefninnu til “borgara Lýðveldisins” en þeir eru stundum uppnefndir Íslenska þjóðin. Flókinn gaur, Ólafur.

Í kjölfarið var búin til Snjóhengja – sem enginn hefur skilgreint fræðilega né tæknilega – og síðasta áratuginn hefur milljörðum verið dælt úr landi með ýmsum hætti, undir stjórn þriggja Seðlabankastjóra sem allir eru kommúnistar.

Stóra spurningin er því þessi: Hvað ef það var sósíalísk mafía hjá einhverri sósíalískri stofnun sem hélt utan um uppgjörið á reikningunum og var einráð um að skilgreina og tilgreina hverjir ættu feitustu upphæðirnar í Icesave?

Hvert fara sósíalístar og kommúnistar á ráðstefnur, í hvaða erlendu félögum samstilla þeir alþjóðlega strengi sína (samanber ábendingar Dame Margaret Thatcher fyrir einni kynslóð síðan)?

Hvaða skattaskjól tala sósíalískir ritstjórar aldrei um?

Nei, þetta er ekki samsæriskenning: Þetta er röð spurninga, og þær eru ýmist bannaðar eða þagðar í hel eða frétta-umræðum beint annað..